Kurt Atterberg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kurt Atterberg
Ilustracja
Kurt Atterberg
Imię i nazwisko Kurt Magnus Atterberg
Data i miejsce urodzenia 12 grudnia 1887
Göteborg
Pochodzenie szwedzkie
Data i miejsce śmierci 15 lutego 1974
Sztokholm
Gatunki muzyka poważna
Zawód kompozytor, dyrygent, krytyk

Kurt Magnus Atterberg (ur. 12 grudnia 1887 w Göteborgu, zm. 15 lutego 1974 w Sztokholmie[1][2]) – szwedzki kompozytor i dyrygent.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Z zawodu inżynier[1][2], od 1912 do 1968 roku był pracownikiem szwedzkiego urzędu patentowego[2]. Muzycznie pozostał w dużej mierze samoukiem[2]. W latach 1910–1911 uczył się kompozycji u Andreasa Halléna w sztokholmskim konserwatorium[1][2]. Między 1911 a 1913 rokiem przebywał w Niemczech, ucząc się dyrygentury u Maxa von Schillingsa[1].

W latach 1916–1922 był kapelmistrzem Królewskiego Teatru Dramatycznego w Sztokholmie[2]. W latach 1919–1957 jako krytyk muzyczny współpracował z czasopismem Stockholms-Tidningen[1][2][3]. W latach 1924–1947 pełnił funkcję przewodniczącego związku kompozytorów szwedzkich, następnie od 1947 roku był jego honorowym prezesem[1]. Od 1935 roku członek szwedzkiej rady kultury[1]. Sekretarz generalny Conseil Permanent pour la Coopération Internationale des Compositeurs (1935–1938) oraz sekretarz Królewskiej Akademii Muzycznej (1940–1953)[1].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Twórczość muzyczna Atterberga osadzona była w tradycji szwedzkiego romantyzmu i odwoływała się do muzyki ludowej[1]. Prowadząc ożywioną działalność jako kompozytor, Atterberg występował poza granicami Szwecji, przyczyniając się do popularyzacji muzyki szwedzkiej za granicą[1].

Skomponował m.in. pięć oper, 3 balety, 9 symfonii, 5 koncertów[2][3]. VI symfonia zwyciężyła w 1928 roku w ogłoszonym przez Columbia Graphophone Company konkursie muzycznym dla uczczenia 100. rocznicy śmierci Franza Schuberta, zaś kompozytor otrzymał za nią nagrodę w wysokości 2000 funtów[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 1. Część biograficzna ab. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1979, s. 87. ISBN 83-224-0113-2.
  2. a b c d e f g h The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge: Harvard University Press, 1996, s. 30. ISBN 0-674-37299-9.
  3. a b c The Oxford Dictionary of Music. Oxford: Oxford University Press, 2013, s. 35. ISBN 978-0-19-957854-2.