Lądowisko Bezmiechowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lądowisko Bezmiechowa
Lądowisko Bezmiechowa
Państwo  Polska
Miejscowość Bezmiechowa Górna
Typ wielofunkcyjne
Właściciel Politechnika Rzeszowska
Zarządca Akademicki Ośrodek Szybowcowy
Strefa czasowa UTC +1
Wysokość 450 m n.p.m.
Drogi startowe
Kierunek 013/: trawa, 630 m
Częstotliwości radiowe
122,8
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Lądowisko Bezmiechowa
Lądowisko Bezmiechowa
Ziemia49°31′22″N 22°24′54″E/49,522778 22,415000
Strona internetowa

Lądowisko Bezmiechowalądowisko w miejscowości Bezmiechowa Górna, w gminie Lesko, w województwie podkarpackim. Leży około 8 km na północny wschód od Leska. W 2012 zostało wpisane na listę lądowisk ULC. Posiada trawiastą drogę startową o długości 630 m.

Użytkownikiem lądowiska jest Akademicki Ośrodek Szybowcowy Politechniki Rzeszowskiej im. Tadeusza Góry.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W Bezmiechowej Górnej w okresie II Rzeczypospolitej utworzono – dzięki staraniom studentów Politechniki Lwowskiej – ośrodek szybowcowy. Sprzyjające warunki naturalne, m.in. korzystne prądy termiczne, umożliwiły latanie na tzw. termikę. Pierwsze zawody szybowcowe zostały tu zorganizowane już w 1929. W 1930 powstała szkoła szybowcowa Aeroklubu Lwowskiego[1]. 22 sierpnia 1936 w bazie rozpoczął się modelarski obóz szybowcowy, zorganizowany przez lwowski oddział Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej[2]. Od 1936 do 1939 instruktorem szybowcowym w Bezmiechowej był Adam Dziurzyński. Kształciła się tutaj Wanda Modlibowska, która w 1937 startując z miejscowego lądowiska ustanowiła rekord świata w długości lotu szybowcowego w kategorii kobiet[3]. 18 maja 1938 wystartował stąd Tadeusz Góra, który po pokonaniu 577,8 km w swobodnym locie na szybowcu PWS-101 (nr rej. SP-1004) wylądował w Solecznikach Małych. Za ten wyczyn Międzynarodowa Federacja Lotnicza przyznała mu 8 stycznia 1939 pierwszy w historii medal Lilienthala.

W październiku 1936 pod Bezmiechową doszło do wypadku lotniczego, w którym śmierć ponieśli dwa piloci szybowców[4]. Śmiertelne wypadki miały też miejsce na szybowisku m.in. 18 października 2007, 28 października 2013 i 15 sierpnia 2014.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Majerski: Początki lotnictwa polskiego we Lwowie. lwow.home.pl. [dostęp 2016-05-14].
  2. Obóz modelarzy L. O. P. P. w Bezmiechowej. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 195 z 27 sierpnia 1936. 
  3. Wspaniały rekord szybowcowy p. Modlibowskiej. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 108 z 16 maja 1937. 
  4. Śmierć dwóch pilotów w katastrofie szybowcowej. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 231 z 8 października 1936. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]