Latarnia Morska Czołpino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Latarnia Morska Czołpino
Obiekt zabytkowy nr rej. A-1431 z 30.12.1993
Ilustracja
Latarnia Morska Czołpino
Państwo  Polska
Województwo  pomorskie
Miejscowość Czołpino
Wysokość wieży 25,2 m
Wysokość światła 75 m n.p.m.
Zasięg światła 21 Mm
Charakterystyka światła Przerywane grupowe Oc(2)
Okres: 8 s
Przerwa: 2 s
Światło: 1 s
Przerwa: 2 s
Światło: 3 s
Data budowy 1872-1875
Data uruchomienia 1875
Administrator Urząd Morski w Gdyni
Położenie na mapie gminy Smołdzino
Mapa konturowa gminy Smołdzino, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Latarnia Morska Czołpino”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko górnej krawiędzi nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Latarnia Morska Czołpino”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Latarnia Morska Czołpino”
Położenie na mapie powiatu słupskiego
Mapa konturowa powiatu słupskiego, blisko górnej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Latarnia Morska Czołpino”
Ziemia54°43′12″N 17°14′37″E/54,720000 17,243611

Latarnia Morska Czołpinolatarnia morska na polskim wybrzeżu Bałtyku, położona na północ od osady Czołpino[1], (gmina Smołdzino, powiat słupski, województwo pomorskie)[2].

Latarnia znajduje się pomiędzy Latarnią Morską Ustka a Latarnią Morską Stilo.

Informacje ogólne[edytuj | edytuj kod]

Latarnia jest administrowana przez Urząd Morski w Gdyni (przed 1 kwietnia 2020 roku przez Urząd Morski w Słupsku)[3]. Od 1994 roku mogą ją zwiedzać turyści.

Wieża usytuowana jest na jednej z najwyższych wydm Słowińskiego Parku Narodowego na wysokości 55 m n.p.m.[4].

Latarnia stanowi jedną z jedenastu stacji brzegowych na polskim wybrzeżu systemu AIS-PL projektu HELCOM, który umożliwia automatyczne monitorowanie ruchu statków w strefie przybrzeżnej. Antena stacji w Czołpinie ma wysokość 75 m[5].

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • Położenie: 54°43'12" N 17°14'37" E
  • Wysokość wieży: 25,2 m
  • Wysokość światła: 75 m n.p.m.
  • Zasięg nominalny światła: 21 Mm (38,9 km)
  • Sektor widzialności światła: 048°-261°(213°)
  • Charakterystyka światła: Przerywane grupowe
    • Przerwa: 2 s
    • Światło: 1 s
    • Przerwa: 2 s
    • Światło: 3 s
    • Okres: 8 s

Historia[edytuj | edytuj kod]

Budowę latarni realizowano na podstawie planów z 1872 roku opracowanych przez inżyniera E. Kummera[6]. Trudne warunki terenowe sprawiły, że cały materiał budowlany musiał być dostarczony drogą morską za pomocą barek[7]. W ciągu trzech lat powstała okrągła wieża z czerwonej cegły, której średnica u podstawy wynosi 7 metrów a poniżej galerii 6,2 metra.

Budowę latarni ukończono 15 stycznia 1875 roku. U stóp wydmy od strony południowej wybudowano budynki gospodarcze i mieszkalne dla trzech latarników, niewidoczne od strony morza[7].

Na wieży, w laternie zamontowano wyprodukowany we Francji. aparat Fresnela zasilany olejem, który dawał białe światło na odległość 21 Mm. Jego głównym elementem jest bębnowa soczewka Fresnela o wysokości 2750 mm i wewnętrznej średnicy 1800 mm, zestawiona z 43 szlifowanych pierścieni pryzmatycznych[8]. W okresie międzywojennym zmieniono zasilanie latarni na elektryczne z 1000 watową żarówką uruchamianą przez fotokomórkę[7].

W latach 1993–1994 na latarni przeprowadzono prace remontowo-konserwacyjne polegające na zabezpieczeniu murów przed szkodliwymi czynnikami hydrologicznymi[7].

Dziś te zabudowania mieszkalne i gospodarcze czekają na remont i zagospodarowanie, a sama latarnia jest w bardzo dobrym stanie, nadal czynna i udostępniona do zwiedzania[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. ws. wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. nr 0, poz. 200, górny PDF s. 315,)
  2. Latarnia morska Czołpino. W: Polskie Latarnie Morskie [on-line]. [dostęp 2021-04-07].
  3. Historia Urzędu Morskiego w Słupsku. Urząd Morski w Słupsku. [dostęp 2010-06-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-01-12)].
  4. Kazimierz Bielecki, Jarosław Ellwart, "Latarnie polskiego wybrzeża", Vademecum Krajoznawcze, wydawnictwo Region, Gdynia 2016, ​ISBN 978-83-7591-506-8​, str. 48.
  5. Marek Dziewicki, Marcin Waraksa: Status AIS – PL. Urząd Morski w Gdyni.
  6. a b Latarnia morska Czołpino. W: stotom.wordpress.com [on-line]. [dostęp 2021-04-08].
  7. a b c d Renata Baczyńska, Polskie latarnie morskie i ich związek z gospodarką turystyczną, Bydgoszcz 2010, s. 55–52 [dostęp 2021-03-29].
  8. Apoloniusz Łysejko. [w:] Polskie Latarnie Morskie. Wydawca: ZET 2012, s-36 ​ISBN 978-83-63161-07-1

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]