Leandro Damião

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leandro Damião
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Leandro Damião da Silva dos Santos
Data i miejsce urodzenia 22 lipca 1989
Jardim Alegre
Wzrost 187 cm
Pozycja napastnik
Informacje klubowe
Klub Kawasaki Frontale
Numer w klubie 9
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2007–2009 Atlético Ibirama 18 (12)
2008 Marcílio Dias (wyp.) 26 (11)
2009 → Atlético Tubarão (wyp.) 15 (5)
2009 SC Internacional (wyp.) 0 (0)
2010–2013 SC Internacional 98 (33)
2014–2018 Santos FC 26 (6)
2015 Cruzeiro Esporte Clube (wyp.) 23 (4)
2016 Real Betis (wyp.) 3 (0)
2016–2017 CR Flamengo (wyp.) 22 (5)
2017–2018 SC Internacional (wyp.) 31 (11)
2018– Kawasaki Frontale 23 (9)
W sumie: 285 (96)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2012  Brazylia U-23 6 (6)
2011–2013  Brazylia 17 (3)
W sumie: 23 (9)
  1. Aktualne na: 8 grudnia 2019.

Leandro Damião da Silva dos Santos (wym. [leˈɐ̃dɾu daˈmjɐ̃w]; ur. 22 lipca 1989 w Jardim Alegre) – brazylijski piłkarz występujący na pozycji napastnika w japońskim klubie Kawasaki Frontale[1]. Były reprezentant Brazylii.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską Leandro Damião rozpoczął w 2007 w Atlético Ibirama, którego jest wychowankiem. W 2008 był wypożyczany do grającego wówczas w Série C - Marcílio Dias Itajaí, a także drużyny z ligi stanowej Santa Catarina - CA Tubarão. Dobra gra w Ibaramie zaowocowała transferem do SC Internacional w styczniu 2010. W Internacionalu zadebiutował 17 stycznia 2010 w wygranym 4-2 meczu ligi stanowej z Ypirangą Erechim, a sam Leandro zdobył w nim dwie bramki[2].

W Série A zadebiutował 9 maja 2010 w przegranym 1-2 meczu z Cruzeiro EC, zastępując w 60 min. Ariltona[3]. Dwa miesiące później Leandro strzelił jedną z bramek w wygranym 3-2 meczu finałowym Copa Libertadores z meksykańskim C.D. Guadalajara[4]. Triumf w Pucharze Wyzwolicieli jest dotychczas największym sukcesem w jego karierze. W pierwszym swoim sezonie w barwach Internacionalu Leandro Damião rozegrał w lidze 26 spotkań, w których strzelił 7 bramek.

W grudniu 2013 roku został zawodnikiem Santosu FC[5]. Nowy zawodnik kosztował klub ze stanu São Paulo 41 milionów reali brazylijskich, co było rekordową ceną za Brazylijczyka przychodzącego do ligi brazylijskiej[6], a droższy jedynie był transfer Carlosa Téveza do Corinthians[7]. Oczekiwania wobec nowego zawodnika były bardzo duże i dla kibiców 6 bramek w 26 spotkaniach nie było zadowalającym wynikiem.

Na początku 2015 roku trafił na wypożyczenie do Cruzeiro EC[8]. W trakcie Campeonato Mineiro został najlepszym strzelcem zespołu z dziewięcioma bramkami, jednak już podczas rozgrywek Serie A trafił do siatki zaledwie czterokrotnie i po zakończeniu wypożyczenia powrócił do Santosu.

Sądowa batalia[edytuj | edytuj kod]

W 2015 roku Leandro wniósł do sądu wniosek o unieważnienie jego kontraktu z Santosem z powodu nie otrzymywania wynagrodzenia od klubu. Na początku grudnia 2015 roku sąd podjął decyzję o unieważnieniu kontraktu w efekcie czego Leandro został wolnym zawodnikiem[9]. W styczniu 2015 roku sąd drugiej instancji zniósł tę decyzję i Leandro nadal był piłkarzem Santosu, dodatkowo zasądzono zapis na podstawie którego za podpisanie kontraktu z innym klubem piłkarz musiałby wypłacić Santosowi rekompensatę w wysokości 200 milionów reali, a w przypadku zagranicznego klubu 200 milionów euro[10].

Ostatecznie zawodnikowi udało się porozumieć z klubem i został wypożyczony na pół roku do Realu Betis[11].

Dalsza kariera[edytuj | edytuj kod]

Po pół roku w Europie Leandro powrócił do Brazylii, trafiając na kolejne wypożyczenie tym razem do CR Flamengo[12]. Tam w piętnastu spotkaniach Série A zdobył zaledwie dwie bramki. Sezon 2016 zaczął się nieco lepiej bowiem w siedmiu spotkaniach trafił trzykrotnie, jednak po zakończeniu wypożyczenia wrócił do Santosu. Na ostatnie dwa lata kontraktu został wypożyczony do Internacionalu w którym już wcześniej występował w latach 2010 - 2013[13]. Zespół walczył o powrót do Série A, a Leandro wydatnie pomógł w osiągnięciu celu osiem razy wpisując się na listę strzelców. Drugie miejsce Internacionalu na koniec sezonu sprawiło, że awansowali do Série A. W następnym sezonie zdobył 10 bramek w lidze i był drugim najlepszym strzelcem w drużynie przegrywając jedynie z Nico Lópezem. Po zakończeniu sezonu wygasł jego kontrakt w Santosie, a sam zawodnik przeniósł się do japońskiego - Kawasaki Frontale[14].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

27 marca 2011 w wygranym 2-0 meczu ze Szkocją Leandro Damião zadebiutował w reprezentacji. Pierwszego gola zdobył 5 września tego samego roku w starciu przeciwko Ghanie. W 2012 roku był reprezentantem Brazylii na Igrzyskach Olimpijskich 2012, gdzie został najlepszym strzelcem turnieju, a Brazylia zdobyła srebrne medale przegrywając w finale z Meksykiem.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]