Andrzej Szarmach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Szarmach
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 3 października 1950
Gdańsk, Polska
Wzrost 178 cm
Pozycja napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1966–1969 Polonia Gdańsk
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1969–1972 Arka Gdynia 72 (41)
1972–1976 Górnik Zabrze 105 (49)
1976–1980 Stal Mielec 106 (60)
1980–1985 AJ Auxerre 148 (94)
1985–1987 Guingamp 64 (33)
1987–1989 Clermont Foot 32 (20)
W sumie: 527 (297)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1973–1982 Polska Polska 61 (32)
Kariera trenerska
Lata Klub
1987–1989 Clermont Foot
1989–1991 LB Châteauroux
1991–1995 Angoulême
1998 Zagłębie Lubin
1999–2000 Aurillac
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
II miejsce Montreal 1976 Piłka nożna
III miejsce RFN 1974 Piłka nożna
III miejsce Hiszpania 1982 Piłka nożna
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Kopia medalu i autograf A. Szarmacha w Alei Gwiazd Sportu w Dziwnowie

Andrzej Szarmach (ur. 3 października 1950 w Gdańsku) – polski piłkarz i trener piłkarski.

Wielokrotny reprezentant Polski. Trzykrotny uczestnik finałów mistrzostw świata z 1974, 1978 i 1982. Dwukrotny medalista mistrzostw świata, srebrny medalista, a także król strzelców igrzysk olimpijskich.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek Polonii Gdańsk, z której w 1971 przeniósł się do drugoligowej Arki Gdynia[1]. W sezonie 1971/1972 strzelając 15 bramek został królem strzelców II ligi. W 1972 roku trafił do Górnika Zabrze. W latach 1972–1976 rozegrał w barwach Górnika 105 ligowych spotkań strzelając 49 goli. W 1976 roku przeniósł się do Stali Mielec, w barwach której rozegrał 131 meczów i strzelił 76 goli. W 1980 roku wyjechał do Francji i podpisał kontrakt z AJ Auxerre. W latach 1981 i 1982 był uznawany przez France Football najlepszym obcokrajowcem Première Division. W barwach AJ, Szarmach rozegrał 148 ligowych spotkań, zdobywając w nich 94 bramki. W 1985 roku podpisał dwuletni kontrakt z EA Guingamp. Dla tego klubu zdobył 33 bramki w 64 spotkaniach. W 1987 związał się dwuletnim kontraktem z Clermont Foot. Był grającym trenerem tej drużyny. W Clermont rozegrał 32 mecze i strzelił 20 goli. Po wypełnieniu kontraktu zakończył karierę piłkarską.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Trzykrotny uczestnik mistrzostw świata: RFN 1974, Argentyna 1978 i Hiszpania 1982. Dwukrotny srebrny medalista mistrzostw świata w 1974 i 1982 (za trzecie miejsce przyznawano wówczas srebrny medal, za czwarte – brązowy). Srebrny medalista olimpijski z Montrealu (1976), gdzie z 6 bramkami na koncie, zdobył tytuł króla strzelców. W kadrze rozegrał łącznie 61 meczów, w których zdobył 32 bramki.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery próbował swych sił w roli szkoleniowca francuskich Clermont Foot, LB Chateauroux, AS Angouleme, FC Aurillac i polskiego Zagłębia Lubin.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

W 2017 została wydana książka pt. Andrzej Szarmach. Diabeł nie anioł autorstwa A. Szarmacha i dziennikarza Jacka Kurowskiego[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Szarmach (ang.). 90minut.pl. [dostęp 29 października 2011].
  2. M.P. z 2005 r. Nr 83, poz. 1182.
  3. Leszek Śledziona: Zaproszenie na promocję książki Andrzeja Szarmacha. stalmielec.com, 2017-04-26. [dostęp 2018-07-10].