Leigh Halfpenny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leigh Halfpenny
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Stephen Leigh Halfpenny
Data i miejsce urodzenia 22 grudnia 1988
Gorseinon
Wzrost 178 cm
Masa ciała 85 kg
Rugby union
Pozycja skrzydłowy,
obrońca
Kariera juniorska
Lata Zespół
Gorseinon R.F.C.
?–2007 Ospreys
2007–2008 Cardiff Blues U-20
Kariera seniorska[a]
Lata Zespół Wyst. (Pkt)
2006–2007 Neath R.F.C.
2007–2008 Cardiff R.F.C.[1] 21 (184)
2007–2014 Cardiff Blues[2] 48 (302)
2014–2017 Tulon 26 (364)
2017– Scarlets 21 (179)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja Wyst. (Pkt)
 Walia U-16
2006  Walia U-18
 Walia U-19
2007–2008  Walia U-20
2008–  Walia[3] 82 (721)
2009–2017 British and Irish Lions flag with no Lion.svg British and Irish Lions[3] 4 (49)
  1. Mecze i punkty w lidze akt. w dniu 27 kwietnia 2019 r.
  2. Mecze i punkty w reprez. akt. w dniu 7 września 2019 r.

Leigh Halfpenny (ur. 22 grudnia 1988 w Gorseinon[1] na przedmieściach Swansea) – walijski rugbysta występujący na pozycji obrońcy lub skrzydłowego. Reprezentant kraju, dwukrotny uczestnik pucharu świata, trzykrotny członek ekipy British and Irish Lions.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Halfpenny grę w rugby rozpoczął w rodzinnym Gorseinon[1], po czym przeniósł się do zespołu Neath Swansea Ospreys. Dla Rybołowów występował w zespołach do lat 16, 18 (w sezonie 2005/2006) i 20. W sezonie 2006/2007 trenował z seniorami powiązanego z Ospreys klubu Neath R.F.C., który swoje mecze miejscowej lidze Welsh Premier Division[4].

Przed sezonem 2007/2008 walijski osiemnastolatek przeniósł się do drużyny Cardiff R.F.C., stając się jednocześnie dostępnym dla utworzonego na potrzeby Ligi Celtyckiej zespołu Cardiff Blues[a][2]. W pierwszym sezonie w Cardiff Halfpenny ogrywany był głównie w lokalnej lidze (19 spotkań[1]) oraz wśród młodzieżowców Blues[4], otrzymując tylko jedną szansę występu w seniorskim zespole Blues[2]. Zadebiutował w rozgrywanym w maju 2008 roku na Ravenhill Stadium meczu Ligi Celtyckiej przeciwko Ulster Rugby[2]. W sezonie tym Niebiescy zdobyli mistrzostwo. Jednakowoż regularne występy przyniósł Halfpenny'emy dopiero kolejny sezon, kiedy to urazu pachwiny nabawił się Tom James, podstawowy skrzydłowy Blues[3]. W pierwszych sześciu meczach, w których wychodził w pierwszym składzie, młody Walijczyk zdobył siedem przyłożeń, w tym jedno w meczu Pucharu Heinekena z Gloucester[3]. We wszystkich rozgrywkach Blues, wychowanek Gorseinon R.F.C. wystąpił 18 razy, zdobywając przy tym 82 punkty[2].

Wraz z drużyną z Cardiff Halfpenny w 2010 roku wywalczył Europejski Puchar Challenge – w finale z RC Toulon zdobył osiem punktów (przyłożenie i rzut karny), a mecz zakończył się rezultatem 28–21 dla ekipy z Walii[5].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Halfpenny był reprezentantem Walii na szczeblu juniorskim i młodzieżowym (drużyny do lat 16, 18, 19 i 20)[1]. W 2006 roku został powołany na juniorską (U-18) edycję Pucharu Sześciu Narodów, a rok później na Mistrzostwa Świata U-19[3]. W Irlandii Walijczycy zajęli czwarte miejsce, a sam Halfpenny z 57 punktami na koncie został najlepiej punktującym zawodnikiem turnieju[6]. W roku 2008 ponownie sięgnięto po Halfpenny'ego, tym razem przy okazji Mistrzostw Świata Juniorów. Podczas rozgrywanego u siebie turnieju Waliczycy odpadli w półfinale, jednak zawodnik Cardiff Blues był wyróżniającym się graczem swojego zespołu[7].

Dobra postawa zarówno w klubie, jak i w reprezentacji młodzieżowej zaowocowała w 2008 roku powołaniem Halfpenny'ego do seniorskiej reprezentacji na jesienne mecze międzynarodowe[3]. Kontuzja Marka Jonesa, skrzydłowego Scarlets, zmusiła Warrena Gatlanda do postawienia na niedoświadczonego Halfpenny'ego[3]. Gracz Blues zadebiutował 8 listopada, wychodząc w pierwszym składzie na rozgrywany na Millennium Stadium mecz ze Springboks. Zdobył wówczas jedyne trzy punkty dla Walii w pierwszej połowie, trafiając między słupy z rzutu karnego[8].

W 2009 roku został wybrany (jako najmłodszy zawodnik[9]) do składu Lwów, mieszanej „reprezentacji” Wysp Brytyjskich na tourneé po Południowej Afryce. Jednak podczas całej dziesięciomeczowej serii zdołał wystąpić w zaledwie jednym pojedynku sparingowym z Free State Cheetahs[10], opuszczając pozostałe spotkania (w tym „testmecze” z reprezentacją RPA) z powodu kontuzji uda[11][9].

Również dalsza kariera walijskiego zawodnika formacji ataku naznaczona była przez kontuzje[3][9]. W marcu 2011 roku rozegrał dwa spotkania w ramach Pucharu Sześciu Narodów, choć poprzedni raz w kadrze wystąpił w sierpniu poprzedniego roku[9]. Podczas Pucharu Świata w Nowej Zelandii w 2011 roku (po wyleczeniu kontuzji kostki), Leigh zagrał w sześciu z siedmiu meczów Walijczyków[9], grając na pozycji skrzydłowego i obrońcy. W decydującym momencie półfinału, przy wyniku 9–8 dla Francji, Halfpenny wykonywał rzut karny zza linii środkowej na wprost słupów, jednak piłka po jego kopie przeleciała minimalnie pod poprzeczką[12]. W meczu o trzecie miejsce Czerwone Smoki uległy Wallabies[13].

W 2012 roku Halfpenny wywalczył sobie miejsce miano pierwszego obrońcy kadry, sprawując jednocześnie funkcję podstawowego kopacza. Drużyna, w której odgrywał znaczącą rolę, wygrała Puchar Sześciu Narodów, zdobywając przy tym Wielki Szlem przyznawany za wygranie wszystkich swoich spotkań[3][9]. Sam Leigh punktował we wszystkich pięciu meczach (łącznie 66 punktów[14]), m.in. przesądzając (na sekundy przed końcem meczu) o zwycięstwie nad Irlandią[15].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Właścicielem Cardiff Blues jest Cardiff Rugby Football Club

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Leigh Halfpenny (ang.). Cardiff R.F.C. [dostęp 2012-11-18].
  2. a b c d e Leigh Halfpenny (ang.). Cardiff Blues. [dostęp 2012-11-18].
  3. a b c d e f g h i Leigh Halfpenny (ang.). ESPN Scrum. [dostęp 2012-11-18].
  4. a b Leigh Halfpenny [wersja archiwalna] (ang.). Welsh Rugby Union, 2008-10-22. [dostęp 2012-11-18].
  5. Cardiff Blues 28 v 21 Toulon (ang.). European Rugby Cup, 2010-05-23. [dostęp 2012-11-18].
  6. IRB U19 2007 [wersja archiwalna] (ang.). Międzynarodowa Rada Rugby. [dostęp 2012-11-18].
  7. Semi-final: New Zealand 31-6 Wales (ang.). Międzynarodowa Rada Rugby, 2008-06-18. [dostęp 2012-11-18].
  8. Wales (3) 15 - 20 (13) South Africa (FT) (ang.). ESPN Scrum. [dostęp 2012-11-18].
  9. a b c d e f Leigh Halfpenny (ang.). Welsh Rugby Union. [dostęp 2012-11-18].
  10. Leigh Halfpenny (ang.). British and Irish Lions, 2009. [dostęp 2012-11-18].
  11. Gavin Mairs: Leigh Halfpenny ruled out of South Africa tour with injury (ang.). W: The Daily Telegraph [on-line]. 2009-06-10. [dostęp 2012-11-18].
  12. Rugby World Cup 2011: Wales v France as it happened (ang.). BBC, 2011-10-15. [dostęp 2012-11-18].
  13. Match Summary: Wales vs Australia (ang.). South African Rugby Union. [dostęp 2012-11-18].
  14. Statsguru/Test matches/Player records (ang.). ESPN Scrum. [dostęp 2012-11-18].
  15. Bryn Palmer: Six Nations: Ireland 21-23 Wales (ang.). BBC, 2012-02-05. [dostęp 2012-11-18].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]