Lesław Nowara
| Data i miejsce urodzenia |
16 marca 1963 |
|---|---|
| Narodowość | |
| Alma Mater | |
| Dziedzina sztuki | |
| Odznaczenia | |
Lesław Nowara (ur. 16 marca 1963 w Gliwicach) – polski poeta, aforysta, felietonista, recenzent literacki oraz prawnik z wykształcenia.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Prawnik z wykształcenia, absolwent Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach[1]. Ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach (1982–87)[potrzebny przypis].
Debiutował na łamach prasy literackiej w 1983 roku[1]. Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich od 1994 roku[1]. Od kwietnia 2014 r., w kolejnych kadencjach (nadal), pełni funkcję wiceprezesa i skarbnika Śląskiego Oddziału SPP w Katowicach[1]. Był członkiem Zarządu Głównego SPP w kadencji od czerwca 2017 r. do maja 2022 r. (kadencja przedłużona o dwa lata ze względu na stan epidemii COVID-19) oraz ponownie został wybrany członkiem Zarządu Głównego SPP na trzyletnią kadencję w latach 2025–2028.[1]
Organizator imprez literackich, m.in. Turniejów Jednego Wiersza, Nocy Poetów i Gliwickich Konfrontacji Literackich[1]. Współzałożyciel Klubu Literackiego w Gliwicach oraz prowadzący cotygodniowe spotkania warsztatowo-artystyczne Klubu Literackiego (2000–2001)[1]. Współzałożyciel (z Sabiną Wawerlą-Długosz) Forum Literackiego w Miejskim Domu Kultury „Południe” w Katowicach (2015)[1].
Twórczość i recepcja
[edytuj | edytuj kod]Jego twórczość była omawiana i recenzowana w książkowych publikacjach krytycznoliterackich (m.in. Parnas bis. Słownik literatury polskiej urodzonej po 1960 roku, Świadectwa, znaki. Glosy o poezji najnowszej, Requiem dla pokolenia, W tym samym języku – Szkice o twórczości autorów Biblioteki Stowarzyszenia Pisarzy Polskich)[1]. Była także recenzowana i omawiana w prasie i internetowych periodykach literackich przez licznych autorów (m.in. w „Akancie”, „Autografie”, „Gazecie Wyborczej”, „Gościu Niedzielnym”, „Magazynie Literacki „Książki””, „Nowych Książkach”, „Opcjach”, „Poezji”, ”Rzeczpospolitej”, „Śląsku”, „Studium”, „Twórczości”, a także w audycjach radiowych i formatach internetowych)[1]. Wzmiankowana również w felietonach m.in. Agaty Passent („Twój Styl”) oraz Ludwika Stommy („Polityka”)[1].
Wiersze i aforyzmy autora mają stałe prezentacje w Internecie (m.in. na stronach: sppkatowice.entro.pl, poezja-polska.pl, tvculture.pl, poema.pl, literatura.wywrota.pl, pl.wikiquote.org, wyczytaj.pl, cytaty.info)[1].
Publikacje zagraniczne wierszy ukazywały się w przekładach na język angielski, czeski, słowacki, ukraiński i rumuński[1].
Publikacje
[edytuj | edytuj kod]Poezja
[edytuj | edytuj kod]- Suknia z papieru i brązu, Bibliotheca Ecce, Katowice 1987 (arkusz poetycki)[1].
- Zielona miłość, ZLP, Katowice 1991.[1]
- Dom o zielonych oknach, Gliwice 1993 (nominacja do Nagrody Poetyckiej im. Kazimiery Iłłakowiczówny za najlepszy książkowy debiut roku, 1993)[1].
- Trzecie oko, Instytut Wydawniczy ŚWIADECTWO, Bydgoszcz 1996, ISBN 83-85860-57-6.[1]
- Rosyjska ruletka, Wydawnictwo MINIATURA, Kraków 1999, ISBN 83-7081-279-1.[1]
- Kokon, KARTKI, Białystok 2002 (dystrybucja wraz z 27. numerem KARTEK), ISBN 83-88928[potrzebny przypis][1].
- Cichociemno, Wydawnictwo PARNAS, Gliwice 2006, ISBN 83-923319-5-8.[1]
- Kropka i Kreska, Wydawnictwo V8, Gliwice 2013.[1]
- Ciemna strona światła (wybór wierszy), Wydawnictwo ŚLĄSK, Katowice 2019, ISBN 978-83-7164-988-2.[1]
- Ość wieloryba, Stowarzyszenie Pisarzy Polskich Oddział Kraków & Instytut Literatury, Kraków 2020, ISBN 978-83-956194-2-7, ISBN 978-83-66359-35-2.[1]
- Przed nami jeszcze potop, Biblioteka Śląska, Katowice 2023, ISBN 978-83-67152-39-6.[1]
- (współautor, wspólny tom 3 autorów) Marcin Hałaś, Bogdan St. Kasprowicz, Lesław Nowara, Daleko od Lwowa, Instytut Lwowski, Warszawa 2006, ISBN 83-922465-4-3.[1]
Aforyzmy i epigramaty
[edytuj | edytuj kod]- Świat według Ludka, Instytut Wydawniczy ŚWIADECTWO, Bydgoszcz 1995, ISBN 83-85860-56-8.[1]
- Wielki Mały Ludek, KARTKI, Białystok 2004 (dystrybucja wraz z 32. numerem KARTEK), ISBN 83-913832-8-9; oraz MINIATURA, Kraków 2004.[1]
- Zdania z kropką, MINIATURA, Kraków 2015, ISBN 978-83-7606-692-9.[1]
- Ludek Fatalista, MINIATURA, Kraków 2017, ISBN 978-83-8052-227-5.[1]
Inne publikacje książkowe
[edytuj | edytuj kod]- Kultura i Sztuka w Gliwicach. Informator (pomysłodawca i redaktor), Miejski Ośrodek Kultury, Gliwice 1995.[1]
- Gliwicki Almanach Literacki (wybór tekstów, opracowanie i wstęp), Klub Literacki, Gliwice 2001.[1]
Wystawienia sceniczne
[edytuj | edytuj kod]- Spektakl Kokon, Teatr Nowej Sztuki, reż. Dariusz Jezierski; prapremiera 04.06.2005, Kino-Teatr X, Gliwice[1].
Publikacje w prasie, radiu, telewizji i Internecie
[edytuj | edytuj kod]Wiersze publikował na łamach pism (m.in.): „Twórczość”, „Odra”, „Na Głos”, „Kresy”, „Literatura”, „Poezja”, „Topos”, „Res publica”, „Tekstualia”, „Miesięcznik literacki”, „Śląsk”, „Arkadia”, „Integracje”, „Tygodnik kulturalny”, „Opcje”, „Nowa okolica poetów”, „Akant”, „Wyrazy”, „W drodze”, „Kursywa”, „Suplement”, „Pobocza”, „Pracownia”, „Cooltura”, „Autograf”, „Migotania, przejaśnienia”, „Metafora”, „Nowe książki”, „Radar”, „Tak i Nie”, „Afront”, „Protokół kulturalny”, „Wyspa”, „Format literacki”, „Almanach Prowincjonalny”, „Literaturna Ukraina” (w j. ukraińskim), „Atitudini Vechi si Noi” (w j. rumuńskim), „Lothlorien Poetry Journal” (w j. angielskim)[1].
Wiersze publikował także m.in. w Telewizji Polskiej, Polskim Radiu, Radiu Wolna Europa, w regionalnych rozgłośniach radiowych (Polskie Radio Katowice, Radio TOP, Polskie Radio Wrocław) oraz w internetowych periodykach i wortalach literackich (m.in. „Wobec.eu”, „Latarnia Morska”, „Helikopter”, „Pisarze.pl”, „Polska Canada.com”, „Obszary Przepisane”, „Suburbia”) oraz na stronie internetowej Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy[1].
Antologie, almanachy i publikacje zbiorowe (wybór)
[edytuj | edytuj kod]Wiersze, aforyzmy i inne teksty publikował w antologiach, almanachach oraz innych publikacjach zbiorowych, m.in.[1]:
- Śląski Almanach Poetycki, Wydawnictwo Śląsk, 1989.[1]
- Ufność ma być jak drzewo (wybór wierszy dedykowany Janowi Pawłowi II), Wojewódzki Dom Kultury, Radom 1991.[1]
- III Gliwickie Konfrontacje Literackie, Wydawnictwo EGO, 1994.[1]
- Marta Fox, Zdarzyć się mogło, zdarzyć się musiało. Z Wisławą Szymborską spotkanie w wierszu, Towarzystwo Zachęty Kultury, Katowice 1996.[1]
- Macie swoich poetów. Liryka polska urodzona po 1960 roku. Wypisy, Wydawnictwo Lampa i Iskra Boża, 1997.[1]
- Antologia nowej poezji polskiej, Wydawnictwo Zielona Sowa, 2000.[1]
- Aforyzmy polskie. Antologia, Wydawnictwo Antyk, 2001.[1]
- Dialog w środku Europy: Język uzupełnień, Wydawnictwo EGO, 2002.[1]
- In our own Words. A generation defining itself, Volume 5, MW Enterprises, 2004 (USA)[1].
- Wielka Księga Myśli Polskiej. Aforyzmy. Przysłowia. Sentencje, Wydawnictwo Klub dla Ciebie, 2005.[1]
- Mieczysław Kozłowski, I szatan może cytować Pismo. Aforyzmy o dogmatach, Wydawnictwo Miniatura, 2011.[1]
- Przewodnik po zaminowanym terenie („Helikopter” – antologia tekstów z lat 2011–2015), Ośrodek Postaw Twórczych / Biuro Festiwalowe Impart, Wrocław 2016.[1]
- Trzy dekady. Antologia XXX-lecia Stowarzyszenia Pisarzy Polskich Oddziału Śląskiego w Katowicach, Biblioteka Śląska, Katowice 2020.[1]
- Przewodnik po zaminowanym terenie 2 („Helikopter” – antologia tekstów z lat 2016–2020), Ośrodek Postaw Twórczych, Wrocław 2021.[1]
- Otoliths issue sixty-six, part one, 2022 (Australia)[1].
- Lothlorien Poetry Journal, Volume 21 (Wielka Brytania)[1].
- The Galway Review (Irlandia)[1].
- Jolanta Szymura-Wiercioch, Wojciech Wiercioch, Rozum i komizm. Cytaty, aforyzmy i paradoksy z XX i XXI wieku (antologia), Wydawnictwo Salwator, Kraków 2024.[1]
Wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]- Nagroda Wojewody Katowickiego w dziedzinie twórczości artystycznej – dla Młodych Twórców (1998)[1].
- Nagroda Prezydenta Miasta Gliwice w dziedzinie kultury i sztuki, w kategorii twórców – za szczególne osiągnięcia w dziedzinie literatury (2000)[1].
- Srebrna Odznaka Honorowa „Za Zasługi dla Województwa Śląskiego” (2011) – nadana przez Sejmik Województwa Śląskiego[1].
- Brązowy Krzyż Zasługi (2013) – nadany przez Prezydenta RP.[1]
- Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2016) – nadany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego[1].
- Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego – w kategorii literatura (2019)[1].
- Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za osiągnięcia twórcze (2023) – nagroda okolicznościowa z okazji jubileuszu 40-lecia twórczości literackiej oraz 60. urodzin[1].
- Nagroda Prezydenta Miasta Gliwice w dziedzinie kultury, w kategorii twórczość artystyczna – za całokształt dokonań twórczych (2025)[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Kto jest kim w Polsce, Edycja IV, Wydawnictwo PAI, Warszawa 2001.
- Hübners blaues Who is Who w Polsce, Wydanie II, Verlag fur Personenenclykopadien, 2003, 2006.
- Kto jest kim w Polsce nowego Millenium, Encyklopedia Actus Purus, Poznań 2003.
- Biogram na portalu Poezja Polska.
- Biogram na stronie katowickiego oddziału SPP.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Utwory L. Nowary. poema.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-16)]. na portalu poema.pl
- Biogram. tvculture.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-05-03)]. na portalu TV Culture
- Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego
- Członkowie Stowarzyszenia Pisarzy Polskich
- Ludzie urodzeni w Gliwicach
- Odznaczeni Brązowym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Odznaką Honorową za Zasługi dla Województwa Śląskiego
- Polscy aforyści
- Polscy poeci
- Urodzeni w 1963
- Odznaczeni Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”