Lipowski Wierch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lipowski Wierch
Ilustracja
Widok z Hali Boraczej
Państwo  Polska
Pasmo Beskid Żywiecki, Karpaty
Wysokość 1324 m n.p.m.
Położenie na mapie Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego
Mapa lokalizacyjna Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego
Lipowski Wierch
Lipowski Wierch
Ziemia49°31′54″N 19°13′04″E/49,531667 19,217778

Lipowski Wierch (1324 m) – szczyt w Grupie Lipowskiego Wierchu i Romanki w Beskidzie Żywieckim. Nazwa pochodzi od lip, które dawniej zapewne na jego stokach rosły[1]. Znajduje się w grzbiecie, który od Rysianki ciągnie się w północno-zachodnim kierunku do Redykalnego Wierchu i jest najwyższym szczytem tego grzbietu. Jest to boczny grzbiet Beskidu Żywieckiego, oddzielający dolinę potoku Żabniczanka od doliny potoku Bystra[2].

Lipowski Wierch jest niemal całkowicie zalesiony, ale nieco pod jego wierzchołkiem, na południowo-wschodnich stokach znajduje się duża widokowa Hala Lipowska, a na niej schronisko PTTK na Hali Lipowskiej[3] i wyciąg narciarski[2]. Istnieją tutaj też różnorodne formacje skalne. W grzbietowych partiach znajduje się pochodzenia osuwiskowego rów grzbietowy i wały zapadliskowe. Jego ściany mają wysokość do 4 m, a dno rowu zawalone jest głazami piaskowcowymi. Poniżej w stokach znajdują się nisze osuwiskowe, z których wypływają liczne źródła. Na południowych, opadających do doliny Bystrej stokach są duże i małe głazy i szczeliny skalne[1].

Lipowski Wierch jako pierwsi penetrowali Wołosi, którzy metodą cyrhlenia wykonali tutaj Halę Lipowską, na której wypasali swoje owce. Turyści zaczęli odwiedzać go pod koniec XIX wieku. W latach 1894-1999 niemiecka organizacja turystyczna Beskidenverein (Związek Beskidzki) wyznakowała szlak turystyczny. W 1936 opiekę nad tym szlakiem przejęło Polskie Towarzystwo Tatrzańskie. W 1931 Beskidenverein bezprawnie, łamiąc polsko-niemieckie porozumienie w sprawie zagospodarowania Beskidów wybudowała tutaj schronisko turystyczne[1].

Lipowski Wierch jest jednym z najwyższych szczytów Beskidu Żywieckiego. Jego masyw wyróżnia się w panoramach z wielu stron, sam jednak wierzchołek jest niepozorny i mało wybitny. Rośnie na nim skarlały górnoreglowy las świerkowy, w którym jest sporo uschniętych świerków. Wzdłuż grzbietu ciągną się torfowiska i młaki z oczkami wodnymi[1], chronione w rezerwacie przyrody Lipowska. Szlaki turystyczne omijają wierzchołek, prowadząc po jego południowej stronie[2].

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny zielony Milówkaschronisko PTTK na Hali Boraczej – Lipowski Wierch – schronisko PTTK na Hali RysianceŻabnica-Skałka
szlak turystyczny żółty RajczaZapolanka – Redykalny Wierch – Hala Lipowska – Hala RysiankaRomanka
szlak turystyczny niebieski ZłatnaPolana Cerchla – Hala Rysianka – Sopotnia Wielka

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Stanisław Figiel, Piotr Krzywda: Beskid Żywiecki. Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2006. ISBN 83-89188-59-7.
  2. a b c Beskid Śląski i Żywiecki. Mapa 1:50 000. Kraków: Wyd. „Compass”, 2011. ISBN 978-83-7605-084-3.
  3. Tomasz Biesik: Schroniska górskie dawniej i dziś. Beskid Żywiecki. Bielsko-Biała: Wyd. „Logos” Agnieszka Korzec-Biesik, 2013, s. 93–103. ISBN 978-83-925599-4-8.
Panorama widokowa na grzbiet Lipowskiego Wierchu
Panorama widokowa na grzbiet Lipowskiego Wierchu