Schronisko PTTK na Hali Rysiance

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Schronisko PTTK na Hali Rysiance
Ilustracja
Schronisko na Hali Rysiance
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Pasmo Beskid Żywiecki, Karpaty
Wysokość 1290 m n.p.m.
Data otwarcia 16 maja 1937
Właściciel Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze
Położenie na mapie Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego
Mapa lokalizacyjna Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego
Schronisko PTTK na Hali Rysiance
Schronisko PTTK na Hali Rysiance
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Schronisko PTTK na Hali Rysiance
Schronisko PTTK na Hali Rysiance
Ziemia49°32′10″N 19°14′04″E/49,536111 19,234444
Strona internetowa
Schronisko zimą
Chatka Betlejemka przy schronisku

Schronisko PTTK na Hali Rysiancegórskie schronisko turystyczne Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego w Beskidzie Żywieckim, na Hali Rysiance. Jest położone na wysokości 1290 m n.p.m.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Schronisko zostało wybudowane w latach 1936–1937 przez Gustawa Pustelnika. Początkowo budynek miał być domem mieszkalnym. Był budowany bez zezwolenia, w związku z czym budowa została wstrzymana przez władze administracyjne. Za powstrzymaniem budowy nowego obiektu lobbowała również niemiecka organizacja Beskidenverein, posiadająca w pobliżu schronisko na Hali Lipowskiej. Dopiero interwencja krakowskiego Tatrzańskiego Towarzystwa Narciarzy pozwoliła ukończyć budynek przyszłego schroniska. Obiekt oddano do użytku 16 maja 1937 pod nazwą „Schronisko Tatrzańskiego Towarzystwa Narciarzy – Lipowska”.

Schronisko posiadało 50 miejsc na łóżkach, 3 jadalnie, kuchnię, umywalnię oraz pokój gościnny.

W czasie II wojny światowej dom Pustelnika funkcjonował pod nazwą „Privat–Baude Lipowska”, został rozbudowany i służył za bazę dla żołnierzy niemieckich. Po wojnie schronisko przejął oddział żywiecki Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, który uroczyście otworzył je 25 maja 1947. Formalne przekazanie obiektu przez Powiatową Radę Narodową w Żywcu Polskiemu Towarzystwu Turystyczno-Krajoznawczemu nastąpiło 25 stycznia 1955[1]. W latach 1965–1970 schronisko zyskało centralne ogrzewanie, instalację wodną, światło elektryczne. W latach 80. XX wieku zostało rozbudowane o część murowaną.

Warunki pobytu[edytuj | edytuj kod]

  • 50 miejsc noclegowych w pokojach od 2 do 10–osobowych
  • bufet
  • pełne wyżywienie dobra, domowa kuchnia
  • boisko do siatkówki i koszykówki

W okolicy schroniska znajduje się 500-metrowy wyciąg narciarski.

Ze schroniska roztacza się widok na Pilsko, Babią Górę, a przy dobrej widoczności także na Tatry i Małą Fatrę.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Edward Moskała: Schroniska PTTK w Karpatach Polskich. Warszawa-Kraków: 1980

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]