Schronisko PTTK na Hali Rysiance

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Schronisko PTTK na Hali Rysiance
Ilustracja
Schronisko na Hali Rysiance
Państwo

 Polska

Województwo

 śląskie

Pasmo

Beskid Żywiecki, Karpaty

Wysokość

1290 m n.p.m.

Data otwarcia

16 maja 1937

Właściciel

Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze

Położenie na mapie Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego
Mapa Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego z zaznaczoną granicą Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Schronisko PTTK na Hali Rysiance”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Schronisko PTTK na Hali Rysiance”
Ziemia49°32′10″N 19°14′04″E/49,536111 19,234444
Strona internetowa
Schronisko zimą
Chatka Betlejemka przy schronisku

Schronisko PTTK na Hali Rysiancegórskie schronisko turystyczne Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego w Beskidzie Żywieckim, na Hali Rysiance. Jest położone na wysokości 1290 m n.p.m.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Schronisko zostało wybudowane w latach 1936–1937 przez Gustawa Pustelnika. Początkowo budynek miał być domem mieszkalnym. Był budowany bez zezwolenia, w związku z czym budowa została wstrzymana przez władze administracyjne. Za powstrzymaniem budowy nowego obiektu lobbowała również niemiecka organizacja Beskidenverein, posiadająca w pobliżu schronisko na Hali Lipowskiej. Dopiero interwencja krakowskiego Tatrzańskiego Towarzystwa Narciarzy pozwoliła ukończyć budynek przyszłego schroniska. Obiekt oddano do użytku 16 maja 1937 pod nazwą „Schronisko Tatrzańskiego Towarzystwa Narciarzy – Lipowska”.

Schronisko posiadało 50 miejsc na łóżkach, 3 jadalnie, kuchnię, umywalnię oraz pokój gościnny.

W czasie II wojny światowej dom Pustelnika funkcjonował pod nazwą „Privat–Baude Lipowska”, został rozbudowany i służył za bazę dla żołnierzy niemieckich. Po wojnie schronisko przejął oddział żywiecki Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, który uroczyście otworzył je 25 maja 1947. Formalne przekazanie obiektu przez Powiatową Radę Narodową w Żywcu Polskiemu Towarzystwu Turystyczno-Krajoznawczemu nastąpiło 25 stycznia 1955[1]. W latach 1965–1970 schronisko zyskało centralne ogrzewanie, instalację wodną, światło elektryczne. W latach 80. XX wieku zostało rozbudowane o część murowaną.

Warunki pobytu[edytuj | edytuj kod]

  • 50 miejsc noclegowych w pokojach od 2 do 10–osobowych
  • bufet
  • pełne wyżywienie
  • boisko do siatkówki i koszykówki

W okolicy schroniska znajduje się 500-metrowy wyciąg narciarski.

Ze schroniska roztacza się widok na Pilsko, Babią Górę, a przy dobrej widoczności także na Tatry i Małą Fatrę.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Edward Moskała: Schroniska PTTK w Karpatach Polskich. Warszawa-Kraków: 1980

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]