Lubiatowo (województwo pomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lubiatowo
Państwo  Polska
Województwo pomorskie
Powiat wejherowski
Gmina Choczewo
Sołectwo Kopalino
Wysokość 41,6 m n.p.m.
Liczba ludności (2009) 177
Strefa numeracyjna (+48) 58
Kod pocztowy 84-210 Choczewo
Tablice rejestracyjne GWE
SIMC 0160360
Położenie na mapie gminy Choczewo
Mapa lokalizacyjna gminy Choczewo
Lubiatowo
Lubiatowo
Położenie na mapie powiatu wejherowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu wejherowskiego
Lubiatowo
Lubiatowo
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Lubiatowo
Lubiatowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Lubiatowo
Lubiatowo
Ziemia54°47′44″N 17°51′56″E/54,795556 17,865556

Lubiatowo (kaszb. Lëbiatowò[potrzebny przypis]) – wieś w północnej Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Choczewo na obszarze Pobrzeża Kaszubskiego, w odległości około 2,5 km od linii brzegowej Bałtyku. Wieś jest częścią składową sołectwa Kopalino.

Według danych z 31 grudnia 2009 r. wieś miała 177 mieszkańców.[potrzebny przypis]

Jest kaszubską wsią.[potrzebny przypis]

Dawniej typowa osada rolnicza, dzisiaj miejscowość spełnia rolę letniska. Znajduje się tu pole namiotowe i caravaningowe[1][2]. Turyści mogą również zamieszkać w gospodarstwach agroturystycznych i domach letniskowych.

Lubiatowo znajduje się w całości w Nadmorskim Obszarze Chronionego Krajobrazu. Przez miejscowość przepływa struga Lubiatówka, która uchodzi do Bałtyku. Lubiatowo jest siedzibą Obwodu Ochrony Wybrzeża Urzędu Morskiego w Gdyni[3].

Historia Lubiatowa[edytuj | edytuj kod]

  • 1437 – Lubiatowo było osadą rycerską na prawie polskim.
  • 1497 – Maciej i Hans otrzymali osadę Lubiatowo nadaną im przez księcia Bogusława (potwierdzenie nadania miało miejsce w latach 1535 i 1569, rodzina Lubiatowskich osadzona tu była do 1811 roku).
  • Od 1811 do 1820 roku Lubiatowo stało się własnością rodziny Treichel. Gustaw Treichel mieszkał w Kopalinie, które w 1846 roku oddzielone zostało od Lubiatowa, jego siostra Adolfina i jej mąż Albert Krammer zachowali majątek lubiatowski. Za ich bytności został wzniesiony dwór, i nowy budynek gospodarczy.
  • W 1892 roku zmarł Albert Krammer, jego druga żona Maria sprzedała w 1912 roku majątek Pomorskiemu Towarzystwu Ziemskiemu z przeznaczeniem na parcelację, a folwark o obszarze 184 ha zakupił Hoffman z Brzeźna Lęborskiego – sprzedawca nieruchomości.
  • Od 1918 do 1945 roku właścicielem był German Ulrich.
  • W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

W 1948 r. wprowadzono urzędowo nazwę Lubiatowo. Poprzednią niemiecką nazwę było Lübtow[4].

Kurhan w lesie koło Szklanej Huty

Atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

  • zespół dworsko-folwarczny, obejmujący dwór i dwa budynki gospodarcze z końca XIX wieku oraz park.
  • rowerowe i piesze szlaki turystyczne, w tym Ścieżka Przyrodniczo-Leśna „Szklana Huta”.
  • dawny cmentarz ewangelicki
  • kurhany w pobliżu Leśniczówki „Szklana Huta”.
  • pomniki przyrody w parku urzędu morskiego: 4 drzewa cisu pospolitego i 5 pnączy bluszczu pospolitego na jesionach wyniosłych[5].
Brzeg morski koło Lubiatowa
Gospodarstwo agroturystyczne

Budowa elektrowni jądrowej[edytuj | edytuj kod]

Rząd przedstawił Lubiatowo jako jedną, obok Żarnowca i Gąsek, z możliwych lokalizacji elektrowni jądrowej w Polsce[6]. W Lubiatowie powstał Komitet Obywatelski "NIE dla ATOMU w LUBIATOWIE", który zrzesza mieszkańców gminy Choczewo, którzy nie zgadzają się na lokalizację elektrowni jądrowej w odległości mniejszej niż 15 km od zabudowań mieszkalnych w Lubiatowie oraz w obszarze krajobrazu chronionego[7][8].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]