Luc Ferry

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Luc Ferry
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1951
Colombes
Zawód filozof, publicysta, nauczyciel akademicki

Luc Ferry (ur. 1 stycznia 1951 w Lyonie[1]) – francuski filozof, publicysta i nauczyciel akademicki, profesor, w latach 2002–2004 minister edukacji narodowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Université Paris Sorbonne oraz Uniwersytetu w Heidelbergu, doktoryzował się w 1980. Obejmował stanowiska profesora kolejno na IEP de Lyon, Uniwersytecie w Caen i Université Paris-Diderot[2]. Na początku lat 80. został także felietonistą gazety „L'Express[3].

Od lat 80. opublikował jako autor lub współautor ponad 30 pozycji książkowych[2], m.in. Philosophie politique (w trzech tomach 1984–1985), Système et critique (1985), Heidegger et les modernes (1988), Homo aestheticus. L'invention du goût à l'âge démocratique (1990), Le Nouvel Ordre écologique (1992, tłumaczoną na kilkanaście języków i wyróżnioną nagrodami Prix Médicis Essais oraz Prix Jean-Jacques Rousseau[1]) i L'Homme-Dieu ou le sens de la vie (1996)[4].

W 1994 minister oświaty François Bayrou powołał go na przewodniczącego krajowej rady programowej w tym resorcie[2]. Od maja 2002 do marca 2004 sprawował urząd ministra młodzieży, edukacji narodowej i nauki w dwóch gabinetach, na czele których stał Jean-Pierre Raffarin[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b CONFÉRENCE: Luc Ferry parle de l'éthique dans le sport (fr.). lemauricien.com, 12 maja 2015. [dostęp 2016-10-08].
  2. a b c Un nouveau monde à la portée de tous (fr.). atlantico.fr, 9 maja 2016. [dostęp 2016-10-08].
  3. Le philosophe du Président (fr.). liberation.fr, 3 maja 1997. [dostęp 2016-10-08].
  4. Ferry Luc. piw.pl, 24 kwietnia 2015. [dostęp 2016-10-08].
  5. Présidents de la République et Gouvernements sous la Ve (fr.). assemblee-nationale.fr. [dostęp 2016-10-08].