Hervé Gaymard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hervé Gaymard
Paris - Salon du livre 2012 - Hervé Gaymard - 001.jpg
Data i miejsce urodzenia 31 maja 1960
Bourg-Saint-Maurice
Minister finansów Francji
Okres od 29 listopada 2004
do 25 lutego 2005
Przynależność polityczna UMP
Poprzednik Nicolas Sarkozy
Następca Thierry Breton

Hervé Gaymard (ur. 31 maja 1960 w Bourg-Saint-Maurice) – francuski polityk i prawnik, w latach 2002–2004 minister rolnictwa, następnie do 2005 minister finansów, parlamentarzysta, przewodniczący rady departamentu Sabaudia.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uzyskał licencjat w zakresie prawa. Ukończył również Instytut Nauk Politycznych w Paryżu i École nationale d’administration. W drugiej połowie lat 80. pracował w paryskiej Sciences Po, prowadząc m.in. zajęcia z zakresu finansów publicznych. Następnie zajmował stanowiska urzędnicze w administracji rządowej.

Od 1975 działał w ugrupowaniach gaullistowskich – najpierw Unii Demokratów na rzecz Republiki, następnie w powołanym na bazie tej partii Zgromadzeniu na rzecz Republiki.

W 1993 kandydował do Zgromadzenia Narodowego jako zastępca (suppléant) Michela Barniera, który uzyskał mandat poselski. Po nominacji tego deputowanego w skład rządu Hervé Gaymard zajął jego miejsce w parlamencie X kadencji. Zasiadał w nim przez dwa lata, przechodząc do pracy w administracji centralnej. W rządach Alaina Juppé od maja do listopada 1995 był sekretarzem stanu ds. finansów, następnie do czerwca 1997 zajmował tożsame stanowisko ds. zdrowia i ochrony socjalnej. Przez kolejne pięć lat ponownie był deputowanym do Zgromadzenia Narodowego XI kadencji.

Pełnił też szereg funkcji w administracji samorządowej. Od 1994 wybierany do rady generalnej Sabaudii, będąc m.in. przewodniczącym i wiceprzewodniczącym tego gremium. Przez trzy lata (od 2004 do 2007) był jednocześnie radnym regionu Rodan-Alpy.

W 2002 wraz z gaullistami przystąpił do Unii na rzecz Większości Prezydenckiej (przekształconej wkrótce w Unię na rzecz Ruchu Ludowego). W maju tego samego roku został powołany na urząd ministra rolnictwa, żywności, rybołówstwa i spraw wsi w pierwszym gabinecie Jean-Pierre’a Raffarina. Uzyskał reelekcję w wyborach parlamentarnych, z mandatu jednak zrezygnował, pozostając w składzie kolejnych rządów tego samego premiera. W listopadzie 2004 powierzono mu kierownictwo resortu finansów, gospodarki i przemysłu.

W lutym 2005 satyryczne pismo „Le Canard enchaîné” podało, że administracja państwowa opłaca ekskluzywny apartament mieszkalny o powierzchni 600 m2 dla ministra i jego rodziny (żony i ósemki dzieci), wydając na to miesięcznie kilkanaście tysięcy euro. Przy okazji zaczęto przypominać publiczne wypowiedzi Hervé Gaymarda, który kilka tygodni wcześniej zapowiadał konieczność dokonywania cięć w wydatkach budżetowych. Minister finansów po tej publikacji udzielił wywiadu gazecie „Paris Match”, deklarując w nim przywiązanie do skromnego trybu życia[1]. Ostatecznie podał się do dymisji 25 lutego 2005, na kilka godzin przed planowanym programem telewizyjnym, w którym miał wystąpić[2].

Hervé Gaymard nie zdecydował się wówczas na ponowne objęcie mandatu; wystartował jednak już w następnych wyborach krajowych w 2007 z ramienia UMP. Wygrał w jednym z okręgów Sabaudii już w pierwszej turze. W wyborach parlamentarnych w 2012 uzyskał poselską reelekcję[3].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty z Clarą Lejeune, córką profesora Jérôme'a Lejeune. Mają ośmioro dzieci.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Hugh Schofield: Interview sealed French minister's fate (ang.). bbc.com.uk, 25 lutego 2005.
  2. French finance minister resigns over posh apartment (ang.). usatoday.com, 25 lutego 2005.
  3. Résultats des élections législatives 2012 (fr.). lexpress.fr, 17 czerwca 2012.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]