Lucyna Tychowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lucyna Tychowa
Data urodzenia 1929
Zawód historyk, reżyser

Lucyna Tychowa z domu Berman (ur. 1929) – polska historyk, reżyser teatralna i telewizyjna.

Życiorys[edytuj]

Córka Jakuba Bermana i Gustawy z domu Grynberg (1900–1978)[1]. Dzieciństwo spędziła w Warszawie. Po wybuchu II wojny światowej wraz z rodzicami znalazła się w Związku Radzieckim. Po zakończeniu wojny wróciła do Polski, gdzie ukończyła gimnazjum w Warszawie. W 1947 rozpoczęła studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Pracę magisterską napisała pod kierunkiem Witolda Kuli. Następnie studiowała estetykę w Instytucie Kształcenia Kadr Naukowych (doktoratu poświęconego Zofii Nałkowskiej nie ukończyła)[2].

Pracowała jako reżyser teatralna i telewizyjna w Teatrze Młodej Warszawy, Teatrze Telewizji Polskiej oraz w teatrach: w Kielcach, Częstochowie, Lublinie i Gorzowie Wielkopolskim. W 1968 na fali antysemickiej kampanii została usunięta z pracy. Od 1971 pracowała w teatrze w Katowicach. Następnie pracowała w Teatrze Nowym w Warszawie (do 1982 była tam kierownikiem literackim).

Jej mężem był Feliks Tych (1929-2015), historyk, w latach 1995–2006 dyrektor Żydowskiego Instytutu Historycznego[3].

Wybrane publikacje[edytuj]

  • (redakcja) Śmiało podnieśmy sztandar nasz w górę: wiersze i pieśni rewolucyjne, wyboru dokonali Lucyna Tych, Ryszard Koniczek, Warszawa: Iskry, 1958.
  • (współautor: Andrzej Romanowski), „Tak, jestem córką Jakuba Bermana”, Kraków: Universitas 2016, ISBN 978-83-242-3013-6

Bibliografia[edytuj]

Przypisy

  1. Anna Sobór-Świderska, Jakub Berman. Biografia komunisty, Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej 2009, s. 29-30.
  2. https://histmag.org/l-tychowa-a-romanowski-tak-jestem-corka-jakuba-bermana-recenzja-13681
  3. Anna Sobór-Świderska, Jakub Berman. Biografia komunisty, Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej 2009, s. 492.