Ludwik August Plater

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy senatora. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Ludwik August Plater
Herb
Plater
Rodzina Platerowie
Data i miejsce urodzenia 1775
Krasław
Data i miejsce śmierci 6 września 1846
Psarskie
Ojciec Kazimierz Konstanty Plater
Matka Izabela Ludwika Borch, c. Jana Andrzeja Borcha
Żona

Maria Brzostowska (od 1801 r.)

Dzieci

Zofia
Paulina
Zygmunt Broel-Plater

Odznaczenia
Order Świętego Stanisława (Królestwo Kongresowe)

Ludwik August Plater (ur. 15 czerwca 1775 roku – zm. 6 września 1846 roku) – radca stanu, członek Rady Stanu Królestwa Kongresowego w 1830 roku[1], dyrektor generalny Komisji Rządowej Przychodu i Skarbu Królestwa Kongresowego, członek Komisji Najwyższej Egzaminacyjnej w Królestwie w 1829 roku[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uczestnik powstania kościuszkowskiego, na początku XIX w. współpracował z Adamem Czartoryskim, senator-kasztelan Królestwa Polskiego, przedstawiciel dyplomatyczny Rządu Narodowego w czasie powstania listopadowego w Paryżu[3], działacz polityczny, organizator polskiego leśnictwa, działacz Wielkiej Emigracji (Hôtel Lambert), szef Towarzystwa Literackiego w Paryżu, członek władz Związku Jedności Narodowej[4].

W 1816 roku był wielkim sekretarzem[5], a w 1819 roku wielkim namiestnikiem Wielkiego Wschodu Narodowego Polski[6].

Członek Towarzystwa Królewskiego Przyjaciół Nauk w Warszawie w 1829 roku[7]. W 1832 był jednym z założycieli Towarzystwa Literackiego w Paryżu[8]. Był współzałożycielem Szczególnej Szkoły Leśnictwa w Warszawie (1818 r.)

Jako senator podpisał 25 stycznia 1831 roku akt detronizacji Mikołaja I Romanowa[9].

W Królestwie Kongresowym został kawalerem Orderu Świętego Stanisława I klasy w 1820 roku[10].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Obraz polityczny i statystyczny Królestwa Polskiego iaki był w roku 1830 przed dniem 29 listopada, Warszawa 1830, s. 19, 24.
  2. Nowy Kalendarzyk Polityczny na Rok 1830, Warszawa 1829, s. 123.
  3. Historia dyplomacji polskiej, t. III 1795-1918, Warszawa 1982, s. 979.
  4. Joanna Nowak, Władysław Zamoyski, o sprawę polską w Europie (1848-1868), Poznań 2002, s. 384.
  5. Stanisław Małachowski-Łempicki, Wykaz polskich lóż wolnomularskich oraz ich członków w latach 1738-1821, w: Archiwum Komisji Historycznej, t. XIV, Kraków 1930, s. 136.
  6. Stanisław Małachowski-Łempicki, Wykaz polskich lóż wolnomularskich oraz ich członków w latach 1738-1821, w: Archiwum Komisji Historycznej, t. XIV, Kraków 1930, s. 135.
  7. Lista imienna członków Towarzystwa Królewskiego Przyjaciół Nauk w Warszawie w styczniu 1829 roku, [Warszawa], [1829], s. 2.
  8. Anna Mazanek, Towarzystwo Historyczno-Literackie, w: Literatura Polska, przewodnik encyklopedyczny, Warszawa 1985, t. II, s. 482.
  9. Dayarusz Sejmu z R. 1830-1831, wydał Michał Rostworowski, T. I, Kraków 1907, s. 244.
  10. Stanisław Łoza, Kawalerowie orderu św. Stanisława (1. XII. 1815-29. XI. 1830), w: Miesięcznik Heraldyczny, nr. 5, r. IX, Warszawa, sierpień 1930, s. 99.