Psarskie (powiat śremski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Psarskie
Aleja Platanowa
Aleja Platanowa
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat śremski
Gmina Śrem
Wysokość 80 m n.p.m.
Liczba ludności (2007) 810
Strefa numeracyjna (+48) 61
Kod pocztowy 63-100
(poczta: Śrem)
Tablice rejestracyjne PSE
SIMC 0596576
Położenie na mapie gminy Śrem
Mapa lokalizacyjna gminy Śrem
Psarskie
Psarskie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Psarskie
Psarskie
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Psarskie
Psarskie
Ziemia 52°05′53″N 16°59′39″E/52,098056 16,994167
Figura Najświętszego Serca Jezusa

Psarskiewieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie śremskim, w gminie Śrem. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa poznańskiego.

Wieś położona na lewym brzegu Warty, sąsiadująca od zachodu ze Śremem przy drodze wojewódzkiej nr 310 (ŚremCzempińGłuchowo). We wsi znajduje się skrzyżowanie z drogą powiatową nr 4062 do Iłówca przez Brodnicę[1]. Komunikację ze wsi do Śremu zapewnia komunikacja gminna (linia 9 i 10)[2].

W 1279 roku Psarskie pierwszy raz zaistniało w dokumentach księcia Przemysła II jako własność rycerska komesa Borka z Sierakowa. W późniejszych wiekach wieś pozostawała w rękach różnych rodów, wśród nich byli Psarscy, Szamarzewscy, Gliszczyńscy oraz Kołaczkowscy. W 1781 majątek kupił Józef Wybicki. Właścicielami od 1793 byli Platerowie, Raczyńscy, Grodziccy i Szołdrscy. Ostatnim właścicielem przed wybuchem II wojny światowej był August Zaleski – minister spraw zagranicznych II RP, prezydent RP na emigracji w Anglii[3].

Zabytkami chronionymi prawem są[4][3]:

  • Park krajobrazowy – z końca XVIII wieku o powierzchni 5,85 ha, a w nim m.in. dęby szypułkowe o obwodzie 645 cm i 440 cm, kasztanowiec o obwodzie 514 cm, lipy, graby, oraz cis ukształtowany w formie altany.
  • Pałac – z 1867, rozbudowany w 1900, w stylu neogotyckim, obecnie od 1971 mieści się w nim Państwowy Dom Pomocy dla Dorosłych.

Atrakcją wsi jest także:

  • Aleja drzew (ul. Platanowa) – prowadzi od pałacu do drogi wojewódzkiej nr 310, złożona z 90 klonów zwyczajnych, 27 platanów zachodnich i 15 jesionów wyniosłych o obwodzie 120-250 cm, uznana za pomnik przyrody.
  • Figura Najświętszego Serca Jezusa z 1884 przy drodze do Góry, znajduje się w gminnej ewidencji zabytków[5].

Świątkami przydrożnymi we wsi jest również figura Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej z 1919 przy skrzyżowaniu ulic Zachodniej i Owocowej oraz figura Matki Boskiej Różańcowej w narożniku pałacu[6].

Przypisy

  1. Powiatowy Zarząd Dróg w Śremie: Wykaz dróg powiatowych. [dostęp 6 lipca 2009].
  2. Miejski Portal Informacyjny: Rozkład jazdy. [dostęp 7 lipca 2009].
  3. a b Zbigniew Szmidt: Powiat Śremski, przewodnik turystyczny. Śrem: Unia Gospodarcza Regionu Śremskiego - ŚOWMP, 2010, s. 25-29.
  4. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo wielkopolskie. 31 marca 2016. [dostęp 2015-09-21].
  5. Biuletyn Informacji Publicznej Gminy Śrem: Gminna ewidencja zabytków - Kapliczki przydrożne. [dostęp 6 lipca 2009].
  6. Zachowanie lokalnego dziedzictwa. Świątki przydrożne i kościoły w gminie Śrem. Śrem: Unia Gospodarcza Miast Regionu Śremskiego - ŚOWMP, 2010.

Linki zewnętrzne[edytuj]