Ludwik Stomma

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ludwik Stomma
Data i miejsce urodzenia 22 marca 1950
Kraków
Zawód antropolog kultury
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Ludwik Franciszek Stomma (ur. 22 marca 1950 w Krakowie) – polski antropolog kultury, etnolog, publicysta tygodników „Polityka” i „Przegląd”.

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Wykładał na Uniwersytecie Warszawskim, KUL-u, Uniwersytecie Jagiellońskim, pracował w Instytucie Sztuki PAN i na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1981 wyjechał do Francji. Pracował na Sorbonie (IV) w ramach École pratique des hautes études[1][2], a od 2008 na stanowisku profesora nadzwyczajnego UMK[3]. Wydał 14 książek, w tym 4 naukowe, 2 książki dla dzieci, a także książki historyczne i biograficzne.

Od 1990 stały felietonista tygodnika „Polityka”. Publikuje także w „Kuchni”, „Motomagazynie”, „Elle”, „Hustlerze”, „Cosmopolitan” i „Nie” (pod pseudonimem Gall Anonim)[4]. Jest autorem zbioru felietonów pt. „Nalewka na czereśniach” oraz „Słownik polskich wyzwisk, inwektyw i określeń pejoratywnych”. Członek Collegium Invisibile[5].

W 2000 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski „za wybitne zasługi w pracy dziennikarskiej i publicystycznej”[6].

Syn Stanisława Stommy. Mieszka we Francji (w La Ferté-sous-Jouarre w departamencie Sekwana i Marna)[7].

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

W 1991 roku w periodyku naukowym Etnografia Polska ukazała się recenzja[8] (a właściwie polemika) trzech autorów (A. Lebeuf, M. Ziółkowski i R. M. Sadowski z Zakładu Antropologii Historycznej IA UW) pracy doktorskiej Stommy. Autorzy wykazali, że ok. 1/4 doktoratu, dotycząca zagadnień astronomicznych, stoi na bardzo niskim poziomie i zawiera wiele błędów merytorycznych. Jednak najważniejszym punktem owej polemiki było wykazanie całkowitego fałszerstwa tzw. obserwatorium w Skordiowie, które to miało świadczyć o wiedzy astronomicznej zachowanej na polskiej wsi i co było koronnym dowodem tez pracy doktorskiej Ludwika Stommy. W 1993 roku w tym samym czasopiśmie ukazała się riposta[9], tych samych trzech autorów, do odpowiedzi, jakiej Stomma udzielił na pierwszy artykuł z Etnografii, zamieszczonej w 75 tomie Ludu[10]. Również w 1993 na łamach „Polskiej Sztuki Ludowej” (przed ukazaniem się riposty) ukazał się artykuł[11], w którym autorzy dość stanowczo biorą w obronę Ludwika Stommę i negują zasadność krytyki, jaką wobec niego podjęli Lebeuf, Ziółkowski i Sadowski. Piątkowscy zauważają, że krytyka ta wychodzi z innego paradygmatu poznawczego niż zastosowany przez Stommę i jako taka nie może być punktem wyjścia do podważania jego metody badawczej. Piątkowscy twierdzą również, iż ich zdaniem przesłanki, na podstawie których Lebeuf, Ziółkowski i Sadowski zarzucili Stommie fałszerstwo w zakresie w/w obserwatorium w Skordiowie, są wysoce niewiarygodne i nie powinny nigdy stać się przyczyną tak gwałtownego konfliktu w środowisku naukowym.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Słońce rodzi się 13 grudnia, Warszawa 1981, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, s. 140, ISBN 83-205-3341-4.
  • Antropologia kultury wsi polskiej XIX w., wyd I: 1986, Instytut Wyd. Pax, ISBN 83-211-0614-5; II wyd. rozsz.: 2002, ISBN 83-917096-0-4.
  • (z Tomaszem Dominikiem) Niezwykłych przygód Baranka Pacanka księga pierwsza, Warszawa 1994, Polska Oficyna Wydawnicza „BGW”, s. 22, ISBN 83-7066-606-X.
  • Wzloty i upadki królów Francji sposobem antropologicznym wyłożone, wyd I: Łódź 1991, Wyd. Łódzkie, 1991 s. 225, ISBN 83-218-0898-0; Polska Oficyna Wydawnicza „BGW”, wyd II: Warszawa 1994, Polska Oficyna Wydawnicza „BGW”, s. 191, ISBN 83-7066-595-0, wyd III: Wydawnictwo Twój Styl, 2004, ISBN 83-7163-382-3.
  • Królów polskich przypadki, Warszawa 1993, Polska Oficyna Wydawnicza „BGW”, s. 173, ISBN 83-7066-536-5.
  • Antologia poezji głupich i mądrych Polaków w Ludwika Stommy wyborze, autor wyboru; 1995, ISBN 83-7066-656-6.
  • Żywoty zdań swawolnych, Warszawa 1998, Wyd. Twój Styl, ISBN 83-7163-087-5.
  • (z Tomaszem Dominikiem) Kobiet czar..., Warszawa 2000, Wydawnictwo Twój Styl, s. 290, ISBN 8371631537.
  • Poczet polityków polskich XX wieku, Warszawa 2000, Wyd. Graf-Punkt, ISBN 83-879-88-65-0.
  • Królów polskich i francuskich przypadki, Warszawa 2000, Wyd. Graf-Punkt, s. 438, ISBN 83-87988-69-3.
  • Słownik polskich wyzwisk, inwektyw i określeń pejoratywnych, Warszawa 2000, Wydawnictwo Graf-Punkt, ISBN 83-87988-72-3.
  • (z Ludwikiem Lewinem) Paryż za dwa Ludwiki. Przewodnik po Paryżu cieni i smaków, Warszawa 1995, Polska Oficyna Wydawnicza „BGW”, ISBN 83-7066-657-4.
  • Nalewka na czereśniach, wybór felietonów z „Polityki”, Poznań 2000, Wydawnictwo Sens, ISBN 83-86944-29-3.
  • Życie seksualne królów Polski i inne smakowitości, Wyd. Twój Styl, 2002, ISBN 83-7163-267-3.
  • Paryskie spacery, 2003, Wydawnictwo Twój Styl, ISBN 8371633548.
  • Z owsa ryż. Po co nam Francja, Wydawnictwo Książkowe Twój Styl, Warszawa 2003, ISBN 83-7163-349-1.
  • Dzieje smaku, Poznań 2004, Wydawnictwo Sens, ISBN 83-86944-44-7.
  • Francuska miłość, Warszawa 2004, Wydawnictwo Książkowe Twój Styl, ISBN 83-7163-464-1.
  • Sławnych Polaków uczucia i śluby, Poznań 2004, Wydawnictwo Sens, s. 250, ISBN 83-86944-50-1.
  • Sławnych Polaków choroby, Gdańsk 2004, Wyd. Tower Press, s. 143, ISBN 83-87342-80-7.
  • Polskie złudzenia narodowe, Poznań 2006, Wydawnictwo Sens, ISBN 83-86944-61-7.
  • Polskie złudzenia narodowe. Księgi wtóre, Poznań 2007, Wydawnictwo Sens, ISBN 978-83-86944-66-8.
  • Choroby i dolegliwości sławnych ludzi, Gdańsk 2007, Literatura Net Pl, s. 207, ISBN 83-923645-4-6.
  • Skandale Polskie, Warszawa 2008, Wydawnictwo Demart, ISBN 83-87342-80-7.
  • A jeśli było inaczej... Antropologia historii, Poznań 2008, Wydawnictwo Sens, ISBN 978-83-86944-68-9 (błędnie nadany)
  • Kultura zmienną jest, Poznań 2009, Wydawnictwo Sens, s. 240, ISBN 978-83-86944-74-3.
  • Historie przecenione, Wydawnictwo Iskry 2011, ISBN 978-83-244-0154-3.
  • Historie niedocenione, Wydawnictwo Iskry 2011, ISBN 978-83-244-0182-6.

Przypisy

  1. Centre d’études slaves.
  2. The Ecole pratique des hautes études (EPHE).
  3. Biuletyn Prawny UMK Nr 10 z dnia 29 grudnia 2008.
  4. Luiza Zalewska, Zmierzch diabła, Dziennik 4-5 października 2008.
  5. Lista tutorów Collegium Invisibile. ci.edu.pl. [dostęp 2011-04-02].
  6. M.P. z 2000 r. Nr 14, poz. 293
  7. Stanisław Stomma. Za mało polscy. „Polityka”, s. 120, 2012-06-05 (pol.). [dostęp 2012-06-09]. 
  8. A.Lebeuf, M.S.Ziółkowski i R.M.Sadowski, 13 grudnia, czyli rzecz o Słońcu, Skordiowie i Ludwiku Stommie, Etnografia Polska t.XXXV.1991 z.1, ss 193-216|url=http://www.religioznawstwo.uj.edu.pl/images/pdf/Lebeuf/Artykuly/13%20grudnia%2C%20czyli....pdf.
  9. A.Lebeuf, M.S.Ziółkowski i R.M.Sadowski, „13 grudnia” albo „Co autor chciał powiedzieć”, Etnografia Polska t.XXXVII.1993 z.1, ss 167-175.
  10. A. Lebeuf, M. Ziółkowski, M. Sadowski, „13 grudnia” albo „Co autor chciał powiedzieć”; Etnografia Polska t.XXXVII.1993 z.1, ss 167-175|url=http://www.religioznawstwo.uj.edu.pl/images/pdf/Lebeuf/art-bo10.pdf.
  11. Krystyna i Krzysztof Piątkowscy, Czy słońce rodzi się 13 grudnia? – czyli rzecz o pewnej „polemice”; Polska Sztuka Ludowa nr 1, s.77-79|url=http://www.cyfrowaetnografia.pl/Content/3417/Strony+od+PSL_XLVII_nr1-17_Piatkowska.pdf.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]