Luitpold Wittelsbach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Luitpold Wittelsbach
Ilustracja
Luitpold Wittelsbach, 1888 r.
ilustracja herbu
regent Bawarii
Okres

od 1886
do 12 grudnia 1912

Dane biograficzne
Dynastia

Wittelsbachowie

Data i miejsce urodzenia

12 marca 1821
Würzburg

Data i miejsce śmierci

12 grudnia 1912
Monachium

Ojciec

Ludwik I Wittelsbach

Matka

Teresa Sachsen-Hildburghausen

Żona

Augusta Ferdynanda Toskańska

Dzieci

Ludwik III,
Leopold Maksymilian Józef,
Teresa Charlotta Marianna,
Franciszek Józef Arnulf

Luitpold Karol Józef Wilhelm Wittelsbach (ur. 12 marca 1821 w Würzburgu, zm. 12 grudnia 1912 w Monachium) – książę Bawarii, regent Bawarii w latach 1886–1912.

Pochodzenie i pierwsze lata[edytuj | edytuj kod]

Syn króla Bawarii Ludwika I i księżniczki saksońskiej Teresy Wettyn, jego dziadkami byli: pierwszy król Bawarii Maksymilian I Józef Wittelsbach i Augusta Wilhelmina Hessen-Darmstadt oraz książę Saksonii-Altenburg Fryderyk Wettyn i Charlotta Luiza Mecklenburg-Strelitz. Jego starszy brat Maksymilian II w latach 1848–1864 był królem Bawarii, drugi brat Otton I Wittelsbach w latach 1832–1862 był królem Grecji.

Luitpold rozpoczął karierę wojskową w wieku 14 lat. W 1835 roku jego ojciec awansował go do stopnia kapitana artylerii. W kolejnych latach otrzymał kolejne nominacje. Najpierw na generała majora, a potem marszałka. W młodości Książę podjął liczne podróżne zagraniczne. Odwiedził wiele europejskich dworów. W decydujących dniach afery z udziałem króla Ludwika I i tancerki Loli Montez pośredniczył w rozmowach pomiędzy zwolennikami i przeciwnikami abdykacji króla.

W 1848 roku jego ojciec abdykował ze względu na złe nastroje społeczne jakie panowały w Bawarii. Podsycił je również romans króla z tancerką Lolą Montez. Na tron wstąpił najstarszy syn króla Maksymilian II, drugi syn króla był wówczas już królem Grecji. Luitpold był trzeci w kolejce do tronu po swoich dwóch bratankach: Ludwiku i Ottonie. Król Maksymilian II umarł w 1864 roku, na tron Bawarii wstąpił jego nieżonaty syn 18-letni Ludwik. Ludwik znany był jako bajkowy król, często przebywał poza krajem, podróżował, zajmował się sztuką i budową zamków. W czasie nieobecności króla Luitpold zajmował się bieżącą polityką.

Dalsze lata: regencja[edytuj | edytuj kod]

9 czerwca 1886 uznano króla Ludwika za niepoczytalnego i de facto pozbawiono go tronu. Władzę przejął regent. Ludwik został przewieziony do zamku Berg, nad jeziorem Starnberg, na południe od Monachium. Zmarł w niewyjaśnionych okolicznościach cztery dni później. Na tron Bawarii wstąpił książę Otto młodszy brat Ludwika. Jednak on również cierpiał na zaburzenia psychiczne, dlatego władzę w kraju sprawował książę-regent Luitpold.

Gdy książę-regent zmarł w wyniku zapalenia oskrzeli w 1912 roku, regencję przejął jego najstarszy syn Ludwik, który rok później doprowadził do zmiany konstytucji, dodając do niej klauzulę mówiącą, że gdyby regencja z powodu choroby lub nieumiejętności króla trwała przez dziesięć lat i nie byłoby żadnych szans, że król będzie kiedykolwiek zdolny panować – wtedy regent może ogłosić koniec regencji i sam się koronować. Dzień później Otto został pozbawiony władzy, a najstarszy syn Luitpolda ogłosił się królem Bawarii.

Małżeństwo i dzieci[edytuj | edytuj kod]

15 kwietnia 1844 roku we Florencji ożenił się z księżniczką toskańską Augustą Ferdynandą Habsburg-Lotaryńską, para miała czworo dzieci:

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Na jego cześć nazwano wybrzeże antarktydzkie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jean Des Cars, Ludwik II Bawarski, Teresa Jekielowa (tłum.), Warszawa: Państ. Instytut Wydawniczy, 1997, ISBN 83-06-02618-7, OCLC 177315161.