Magazyn Kryminalny 997

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Magazyn Kryminalny 997
Kraj produkcji Polska
Język polski
Prowadzący płk Jan Płócienniczak (pierwszy)
Michał Fajbusiewicz (ostatni)
Data premiery 15 października 1986[1]
Lata emisji 1986-1993
1995–2010
Czas trwania odcinka 30 minut (w wyjątkowych przypadkach dłużej)
Produkcja
Produkcja Telewizja Łódź
Stacja telewizyjna TVP2 (1986-2009,2010)
TVP Info (2009 - 2010)

Magazyn Kryminalny 997 – cykliczna audycja telewizyjna, emitowana od 15 października 1986[1] do 2 grudnia 2010, na antenie TVP2 oraz przez pewien czas w TVP Info. Prowadzącymi program byli: w latach 1986-1990 płk Jan Płócienniczak, następnie w latach 1990-2010 Michał Fajbusiewicz. Audycja była produkowana przez Oddział TVP S.A. w Łodzi. Jej celem była pomoc telewidzów w odnalezieniu poszukiwanych przestępców i w wyjaśnieniu zagadkowych zbrodni.

Pierwsza nazwa audycji – numer 997 – pochodzi od numeru telefonu alarmowego pogotowia policji (do kwietnia 1990 roku pogotowia Milicji Obywatelskiej).

Od początku istnienia audycji w czołówce wykorzystywano fragment utworu „Cronus (Saturn)” amerykańskiego zespołu jazz-rockowego Chase.

Historia programu[edytuj]

Magazyn Kryminalny 997 został wyemitowany po raz pierwszy w środę 15 października 1986[1] i był trzecim tego typu programem na świecie[2]. Początkowo audycję prowadził pułkownik Milicji Obywatelskiej, Jan Płócienniczak. Od razu pierwsze emisje okazały się sukcesem, zyskały ogromną oglądalność, zaś co miesiąc kończyły zatrzymaniem kolejnych morderców (po każdym programie napływały setki informacji od telewidzów pomocnych w śledztwie). Zdarzało się, że program przyciągał przed telewizory ponad 15 mln widzów[2].

W 1987 Jan Płócienniczak otrzymał nagrodę Wiktora dla największej osobowości telewizyjnej roku (pierwszego w historii dla TVP).

Na przełomie lat 80. i 90. jednym z bohaterów programu był francuski dziennikarz Bernard Margueritte który udaremnił napad na swój dom w Zalesiu Górnym.

Na początku czerwca 1993 r. „Magazyn Kryminalny 997” spotkał się z krytyczną opinią ze strony Komendanta Głównego Policji Zenona Smolarka, który stwierdził, że jest on instruktażem dla przestępców i zabronił wszystkim policjantom współpracować z nim[3]. W konsekwencji program został zdjęty z anteny, a w jego miejsce emitowano program Dajcie znak życia o ludziach zaginionych. Równolegle nadawane były specjalne wydania magazynu w paśmie lokalnym łódzkiej „Trójki”. W końcu policja wycofała się z zarzutu i „Magazyn Kryminalny 997” wznowił emisję na ogólnopolskiej antenie 25 września 1995[4]. Nastąpiła wówczas gruntowna zmiana jego oprawy graficznej i utworzono studio programu, ze scenografią przypominającą biuro detektywistyczne. W latach 1986-1993 jako studio „997” służyło pomieszczenie stanowiska dowodzenia w Komendzie Wojewódzkiej Policji w Łodzi.

W 1990 r. Jana Płócienniczaka zastąpił Michał Fajbusiewicz, który odtąd prowadził „997” już do końca jego istnienia. Od 3 października 2009 do 9 stycznia 2010 program był emitowany w TVP Info, w każdą sobotę o godz. 23:30 (od 5 grudnia 2009 zmieniono porę emisji na godz. 21:00). 4 marca 2010 „997” powrócił do ramówki TVP 2 (czwartki godz. 22:45). 2 grudnia 2010 roku wyemitowano ostatnie wydanie „Magazynu Kryminalnego 997”[5]. Jesienią 2013 Michał Fajbusiewicz powrócił z programem o tej samej tematyce, zatytułowanym: „997. Fajbusiewicz na tropie”, który emituje Polsat Play[6].

Katastrofa śmigłowca w trakcie realizacji audycji[edytuj]

W okolicach Cisnej w Bieszczadach, w dniu 10 stycznia 1991 rozbił się śmigłowiec Mi-8T ze 103. Pułku Lotniczego Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, biorący udział w rekonstrukcji zdarzeń na potrzeby „Magazynu Kryminalnego 997”. W katastrofie zginęło 10 policjantów. Na miejscu katastrofy w 1992 ustawiono obelisk.

Mordercy jako statyści-aktorzy[edytuj]

W programie „997” dwukrotnie doszło do sytuacji, w której prawdziwy morderca zagrał w rekonstrukcji, dokonanej przez niego zbrodni[7].

Podczas realizacji nagrania poświęconego zabójstwu dziennikarza Radia Bis Artura Korczaka w 1995 r., morderca dziennikarza zagrał samego siebie w rekonstrukcji[2]. Podejrzenia ekipy wzbudził fakt, że mężczyzna dokładnie odtworzył scenę morderstwa oraz poprawiał reżysera[8]. Morderca, Artur M., został skazany na 15 lat więzienia[2].

W kwietniu 1999 roku w Słupsku zamordowano Olgę Lipczyńską. Kilka miesięcy po morderstwie na miejsce zdarzenia przyjechała ekipa programu w celu odtworzenia zbrodni. Ryszard S. zgłosił się jako chętny do udziału w rekonstrukcji. Podczas inscenizacji pytał się ekipy telewizyjnej o przebieg i postępy w śledztwie[8]. Nie wzbudził tym jednak podejrzeń. W „Magazynie Kryminalnym 997” wystąpił jako statysta, który kupuje od Lipczyńskiej wino[8]. Po emisji programu policja wytypowała kilka osób (wśród nich znalazł się Ryszard S.), ale sprawę umorzono z powodu braku dowodów. Na przełomie 2008 i 2009 roku przeprowadzono nowe badania DNA, które wykazały, że mordercą był właśnie Ryszard S.[8] Funkcjonariusze, którzy złapali mordercę, otrzymali statuetkę Temidy Magazynu Kryminalnego 997, którą wręczył Michał Fajbusiewicz[8].

Przypisy

  1. a b c „Głos Pomorza” nr 238/1986, str. 10: Tydzień w telewizji.
  2. a b c d Premiera Magazynu 997 (pol.). TVP, 2010-10-05. [dostęp 2016-05-31].
  3. Piotr Wesołowski, Katarzyna Kęsicka, Edward Krzemień: POLICJA NIE CHCE 997 (pol.). Gazeta Wyborcza, 1993-06-03. [dostęp 2016-05-31].
  4. Wraca kronika kryminalna "997" (pol.). Gazeta Wyborcza, 1995-08-23. [dostęp 2016-05-31].
  5. Małgorzata Musiałek: "Magazyn kryminalny 997" zdjęty z anteny. Po 24 latach emisji (pol.). wiadomosci24.pl, 2010-12-13. [dostęp 2016-05-31].
  6. 997 – Fajbusiewicz na tropie (pol.). Polsat Play. [dostęp 2016-05-31].
  7. Michał Fajbusiewicz: przez program "997" bał się o swoje życie (pol.). Wirtualna Polska, 2016-05-23. [dostęp 2016-05-31].
  8. a b c d e Morderca zagrał samego siebie w odcinku 997 (pol.). gazeta.pl, 2009-04-28. [dostęp 2016-05-31].

Linki zewnętrzne[edytuj]