Majkong krabożerny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Majkong krabożerny
Cerdocyon thous[1]
(Linnaeus, 1766)
Majkong krabożerny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Podrząd psokształtne
Rodzina psowate
Rodzaj majkong
Gatunek majkong krabożerny
Podgatunki

zobacz opis w tekście

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Majkong krabożerny[3], majkong[a], lis krabojad (Cerdocyon thous) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych. Jedyny przedstawiciel rodzaju Cerdocyon. Nazwa łacińska Cerdocyon thous pochodzi od trzech słów łacińskich: "Cerdo" oznacza lis, "cyon" oznacza pies, "thous" oznacza szakal, być może dlatego że przypomina miniaturowego szakala (Berta,1982; Canid Specialist Group, 1998). Jest łatwy do udomowienia i hodowli ale jego futro nie jest tak cenione jak futra innych psów.

Występowanie i środowisko[edytuj]

Żyje w rzadkich lasach i na stepach Ameryki Południowej. Występuje od Kolumbii i południowej Wenezueli do Paragwaju, Urugwaju i północnej Argentyny. Zamieszkuje sawanny i zalesione obszary (Eisenberg, 1999) takie jak kolczaste zarośla krzewiaste, widne lasy (np. caatinga), pół otwarte sawanny np. llanos (Wenezuela). Najczęściej w porze deszczowej pojawia się w wyżynnych partiach swego zasięgu, zaś podczas pory suchej przenosi się w niższe tereny (Nowak, 1999).

Ewolucja i systematyka[edytuj]

Cerdocyon thous, Cerdocyon avius i inne gatunki z rodzaju Cerdocyon uległy ewolucji radiacyjnej na kontynencie południowoamerykańskim. Majkong wytworzył pięć podgatunków różniących się rozmiarami i kolorytem sierści (Bisbal, 1988).

Wygląd[edytuj]

Sierść krótka i gęsta. Prezentuje ubarwienie zmienne od szaro-brązowego z żółtym nalotem poprzez bardziej blade, popielato nakrapiane, aż po ciemno szare. Wzdłuż grzbietu biegnie czarna pręga, ogon ciemniejszy z czarnym nalotem na końcu. Gęsto owłosiony ogon często trzyma wyżej uniesiony.

Wielkość[edytuj]

  • Wysokość: 40 cm
  • Długość ciała: 62-70 cm.
  • Długość ogona: 27-30 cm.
  • Masa: 5-8 kg

Podgatunki[edytuj]

Wyróżnia się sześć podgatunków majkonga[4]:

Tryb życia i zachowanie[edytuj]

Majkong tworzy monogamiczne pary, albo niewielkie grupy, które polują indywidualnie, a podczas sezonu rozrodczego parami. Zagęszczenie populacji przedstawia się następująco: jedni badacze wskazują rozmieszczenie jednego osobnika na 4 km². Berta (1982) wskazuje na zagęszczenie zmieniające się od 0,6 do 0,9 km² na jednego osobnika. Podczas pory suchej zauważono większy terytorializm, podczas pory deszczowej kiedy jest więcej pokarmu poszczególne obszary terytorium mogą się na siebie nakładać (Nowak, 1999). Kryjówki i legowiska często są zakładane w krzakach, bądź w gęstej trawie, te nory mają kilka wejść.

Majkong

Jako zwierzę tropikalne rozród nie jest uzależniony od pór roku, odbywa się dwukrotnie w ciągu roku. Dojrzałość płciową majkong uzyskuje po 9 miesiącach, a jej przejawem jest terytorialne oddawanie moczu (Berta, 1982; Mendel, 1988).

Pożywienie[edytuj]

Jest tzw. oportunistą pokarmowym ponieważ żywi się rozmaitym pokarmem. Żywi się skorupiakami, owadami, jaszczurkami, krabami, padliną, owocami i jajami żółwi. Spożywany pokarm jest różnorodny i często dieta jest różna w różnych badaniach, co może sugerować sezonowość pokarmową i pokarmową zmienność geograficzną. Podczas pory deszczowej dieta zawiera więcej krabów i skorupiaków, podczas pory suchej więcej owadów (Berta, 1982). Majkong przyczynia się do regulacji gryzoni i szkodliwych owadów.

Zagrożenia[edytuj]

Mimo że futro ma małą wartość, zwierzę często jest zabijane przez miejscowych, choć nie ma jednoznacznych dowodów, że może atakować zwierzęta gospodarskie. Gatunek obecnie nie jest chroniony, mimo to kurczenie się jego siedlisk poprzez działalność rolniczą oraz coraz większa liczba zdziczałych psów może stanowić pewne zagrożenie dla liczebności gatunku.

Status konserwacji[edytuj]

W konwencji waszyngtońskiej (CITES) spisany jako niezagrożony wymarciem - Appendix II (CITES, 2000). W przypadku IUCN, zwierzę jest wpisane w kategorii "Least Concern" czyli "najmniejszej troski" (Canid Specialist Group, 1998).

Uwagi

  1. Nazwa majkong używana jest również w odniesieniu do rodzaju Cerdocyon (zob. majkong).

Przypisy

  1. Cerdocyon thous, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Courtenay, O. & Maffei, L. 2008, Cerdocyon thous, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2015 [online], wersja 2015.1 [dostęp 2015-07-12] (ang.).
  3. Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 148. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Cerdocyon thous. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 19 października 2009]

Bibliografia[edytuj]

  • Courtenay, O. & Maffei, L. 2008, Cerdocyon thous, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2015 [online], wersja 2015.1 [dostęp 2015-07-12] (ang.).
  • Nowak, Ronald M. (2005). Walker's Carnivores of the World. Baltimore: Johns Hopkins Press. ​ISBN 0-8018-8032-7​.

Linki zewnętrzne[edytuj]