Makarska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Makarska
ilustracja
Państwo  Chorwacja
Żupania splicko-dalmatyńska
Burmistrz Tonći Bilić
Powierzchnia 28,00 km²
Wysokość 0-350 m n.p.m.
Populacja (31.03.2011)
• liczba ludności
• gęstość

13 834
494 os./km²
Nr kierunkowy (+385) 021
Kod pocztowy 21300
Tablice rejestracyjne MA
Położenie na mapie Chorwacji
Mapa lokalizacyjna Chorwacji
Makarska
Makarska
Ziemia43°18′N 17°02′E/43,300000 17,033333
Strona internetowa

Makarska – miasto w południowo-wschodniej Chorwacji (Dalmacja), w żupanii splicko-dalmatyńskiej, u podnóża masywu górskiego Biokovo (Góry Dynarskie), nad Morzem Adriatyckim, główny ośrodek Riwiery Makarskiej i największy chorwacki kurort turystyczny[1], położony 60 km na południowy wschód od Splitu oraz 140 km na północ od Dubrownika.

Miasto zajmuje powierzchnię 28,00 km², a według stanu na dzień 31 marca 2011 zamieszkiwało je 13 834 osób. W jego skład wchodzą dwa osiedla/osady miejskie:

  • Makarska – 13 426 mieszkańców (stan na dzień 31.03.2011)
  • Veliko Brdo – 408 mieszkańców (stan na dzień 31.03.2011)

Historia[edytuj]

W przeszłości znajdowała się tutaj rzymska osada, prawdopodobnie nazywana Muccurum. W VI w. została ona podbita przez Gotów, a następnie przez nich zniszczona. W późniejszych wiekach tutejsze tereny zdobyli Słowianie - traktowali miasto jako punkt strategiczny, z którego mogli atakować przepływające do Wenecji statki.

W kolejnych wiekach w Makarskiej rządzili królowie chorwacko-węgierscy, a w XV w. na tutejszych terenach pojawili się Turcy, którzy zostali stąd wypędzenie dopiero w 1646 r. za sprawą Wenecjan. Makarska była we władaniu Wenecjan, aż do 1797 r., kiedy nastąpił upadek Republiki Weneckiej. Wówczas te tereny zdobyli Habsburgowie.

Nazwa Makarska została wzmiankowana po raz pierwszy w 1502 r., a pochodzi od słowa "Makra" – najstarszej osady na tej części dalmatyńskiego wybrzeża, niegdyś stolicy jednego z trzech regionów Księstwa Neretwiańskiego[2].

Miasto zostało poważnie zniszczone w trakcie II wojny światowej. Część zabudowy, która ocalała podczas wojny, ucierpiała podczas trzęsienia ziemi w 1962 r. W kolejnych latach Makarska była sukcesywnie odbudowywana i rozbudowywana, a obecnie jest to jeden z najważniejszych ośrodków turystycznych w kraju[1].

Zabytki[edytuj]

  • Klasztor franciszkański z 1614 r. (z kolekcją muszli)
  • Muzeum Miejskie – wystawia eksponaty etnograficzne, archeologiczne i historyczne związane z miastem
  • Katedra św. Marka z 1766 r. na placu Kačić Miošicia (na placu przed kościołem stoi pomnik o. Andriji Kačić Miošicia z 1890 r. i barokowa fontanna)

Turystyka[edytuj]

Makarska należy do najcieplejszych miejscowości w Chorwacji. Występuje tu typowy klimat śródziemnomorski – gorące i suche lato oraz łagodna zima z dużą liczbą dni deszczowych. Rocznie notuje się tutaj ponad 2700 godzin słonecznych. Średnia temperatura roczna wynosi 20 °C, zaś średnia latem waha się pomiędzy 23 °C, a 27 °C[3].

Rozkwit masowej turystyki w jej okolicach nastąpił na przełomie lat 60. i 70. XX wieku, a miał związek z wybudowaniem w 1965 roku drogi krajowej ze Splitu do Dubrownika – tzw. Magistrali Adriatyckiej (obecna droga krajowa nr D8). Do dzisiaj stanowi ona główną drogę kołową prowadzącą do miasta, lecz utraciła status międzynarodowej trasy E65 na rzecz – otwartego 22 grudnia 2008 – 40-kilometrowego odcinka autostrady A1 ŠestanovacRavča.

Miasto posiada dwa nadmorskie bulwary, wysadzane palmami i otoczone punktami gastronomiczno-handlowymi, a także półtorakilometrową, kamienistą plażę w zatoce Donja Luka. W płytkich wodach występują jeżowce. Plaże ze względu na małą szerokość są bardzo tłoczne, jednak ich długość pozwala na znalezienie miejsca o dowolnej porze dnia. Przy niewielkiej zatoce na peryferiach znajduje się kamienista plaża naturystyczna[1].

W mieście funkcjonuje znaczna liczba pensjonatów oraz hoteli. Pensjonaty oferujące pokoje (chor. "sobe") są wyraźnie oznaczone tabliczką umieszczoną na budynku. W przekroju całego sezonu liczba turystów w Makarskiej przekracza 100 tysięcy[1].

Mimo bogatego nocnego życia, miasto charakteryzuje się stosunkowo wysokim poziomem bezpieczeństwa i niskim ryzykiem kradzieży[4]. Makarska słynie z klubów, pubów i dyskotek (z nich organizowanych jest na świeżym powietrzu). W czasie wakacji odbywają się tutaj również liczne imprezy kulturalne.

W marinie zacumowanych jest wiele jachtów. Można w niej znaleźć połączenia promowe na pobliskie wyspy: Hvar i Brač, bądź skorzystać z rejsu statkiem w kierunku ujścia rzeki do morza, gdzie miesza się woda słodka i słona.

Populacja miasta[edytuj]

Liczba mieszkańców osiedla/osady miejskiej Makarska[5][6]
1857 1869 1880 1890 1900 1910 1921 1931 1948 1953 1961 1971 1981 1991 2001 2011
1.963 2.093 2.193 2.379 2.456 2.720 2.720 2.834 2.851 3.096 4.164 6.845 9.342 11.743 13.381 13.426
Liczba mieszkańców osiedla/osady miejskiej Veliko Brdo
1857 1869 1880 1890 1900 1910 1921 1931 1948 1953 1961 1971 1981 1991 2001 2011
212 238 255 311 385 418 418 438 391 401 386 276 214 215 335 408

Galeria[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d Łukasz Ropczyński, Dalmacja Środkowa / Makarska, kierunekchorwacja.pl, 27 sierpnia 2014.
  2. makarskainfo.com: Makarska, Chorwacja (pol.). [dostęp 2017-01-30].
  3. "Makarska rivijera info"
  4. msz.gov.pl: Opisy krajów (pol.). [dostęp 2012-08-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-09-23)].
  5. - Republika Hrvatska - Državni zavod za statistiku: Naselja i stanovništvo Republike Hrvatske 1857.-2001.
  6. http://www.dzs.hr/Hrv_Eng/publication/2011/SI-1441.pdf

Linki zewnętrzne[edytuj]