Marcin Wrona (reżyser)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marcin Wrona
Ilustracja
Marcin Wrona (2012)
Data i miejsce urodzenia 25 marca 1973
Tarnów
Data i miejsce śmierci 19 września 2015
Gdynia
Zawód reżyser
scenarzysta
Lata aktywności 2001–2015
Grób Marcina Wrony na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Marcin Wrona (ur. 25 marca 1973 w Tarnowie, zm. 19 września 2015 w Gdyni[1]) – polski reżyser oraz producent filmowy, telewizyjny i teatralny, scenarzysta. Członek Europejskiej i Polskiej Akademii Filmowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Początkowo uprawiał koszykówkę. Był członkiem juniorskiej kadry Polski[2]. W barwach Unii Tarnów w latach 1989–1992 rozegrał 8 meczów w ówczesnej II lidze[3]. Ze względów zdrowotnych zakończył karierę sportową[2].

Został absolwentem filmoznawstwa na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie oraz reżyserii na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Ukończył Mistrzowską Szkołę Reżyserii Andrzeja Wajdy oraz Binger Film Institute w Amsterdamie (2005).

Od 2006 był nauczycielem akademickim i nauczał reżyserii na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, w 2010 uzyskał stopień doktora sztuk filmowych w oparciu o film Moja krew[4].

Ze swoim studenckim filmem Człowiek magnes (2001) odwiedził około 100 międzynarodowych festiwali otrzymując wiele nagród. Na wielu z nich film zdobył uznanie, m.in. na Tribeca Film Festival w kategorii Najlepszy Film Studencki. Kolejny film krótkometrażowy Telefono (2004), został doceniony przez Pedro Almodovara i dołączony do hiszpańskiego wydania kolekcji DVD tego reżysera.

Jego debiutancki film Moja krew miał premierę na Festiwalu Filmowym w Rzymie (2009). Film otrzymał Nagrodę Dziennikarzy i Nagrodę za najlepszy scenariusz na Festiwalu Debiutów w Koszalinie, a także Główną Nagrodę polskiej edycji konkursu Hartley-Merril (2007) oraz Trzecią Nagrodę w Międzynarodowym Finale Konkursu Hartley-Merril w Cannes (2007, tytuł roboczy: Tamagotchi). Film był pokazywany na wielu festiwalach i otrzymał nagrody m.in. w Nikozji i Avance.

Drugi pełnometrażowy film fabularny Chrzest (2010) miał europejską premierę na MFF w San Sebastián, światową na MFF w Toronto oraz polską podczas WFF. Film otrzymał Srebrne Lwy na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych Gdynia (2010) oraz wiele innych nagród na międzynarodowych festiwalach, m.in.: Grand Prix w Mons Love IFF (2011, Belgia) oraz w Pradze na Febiofest (2011), a także Grand Prix OFF Plus Camera w Krakowie (2011) i nagrodę w Reykjavíku (2010). Film ma dystrybucję kinową m.in. w USA, Wielkiej Brytanii, Rumunii, na Węgrzech i w Hiszpanii.

Nad filmem Demon (2015, koprodukcja polsko-izraelska) pracował z Itayem Tiranem w roli głównej.

W telewizji wyreżyserował kilka spektakli, m.in. Kolekcję według Harolda Pintera (2006), Moralność pani Dulskiej Gabrieli Zapolskiej z Magdaleną Cielecką w roli głównej (2013), a także przedstawienia Pasożyt (2003) oraz Doktor Halina (Scena Faktu, 2008). Reżyserował też seriale (Lekarze, Ratownicy).

Zajmował się także reżyserią teatralną. W 2004 wyreżyserował spektakl Uwięzieni w Teatrze Rozmaitości w Warszawie, w 2013 musical Chopin musi umrzeć wystawiony równolegle w Warszawie i Londynie.

Zmarł 19 września 2015 roku, podczas trwającego wówczas Festiwalu Filmowego w Gdyni, w którym brał udział jego film Demon. O godz. 5:30 w jednym z hoteli w Gdyni ciało reżysera znalazła jego żona. Marcin Wrona popełnił samobójstwo poprzez powieszenie[5][6]. Został pochowany 24 września 2015 roku na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach[7].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Wybrane nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • Tribeca Film Festival
    • Nagroda za najlepszy Film Studencki (Człowiek Magnes, 2002)
    • Wyróżnienie w kategorii Filmu Krótkometrażowego (Człowiek Magnes, 2002)
  • Festiwal „Dwa teatry”
    • Honorowa nagroda pozaregulaminowa za Debiut Reżyserski (Pasożyt, 2004)
    • Nagroda za reżyserię (Skaza, 2006)
    • Nagroda za reżyserię (Moralność pani Dulskiej, 2013)
  • Koszaliński Festiwal Debiutów Filmowych „Młodzi i Film” (Koszalin)
    • Nagroda za Scenariusz (Moja krew, 2009)
    • Nagroda Dziennikarzy (Moja krew, 2009)
  • Cypryjski Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Nikozji
    • „Złota Afrodyta” w kategorii: najlepszy scenariusz (Moja krew, 2010)
    • „Złota Afrodyta” w kategorii: najlepszy film (Moja krew, 2010)
    • „Złota Afrodyta” w kategorii: najlepszy reżyser (Moja krew, 2010)
  • Festiwal Polskich Filmów Fabularnych (Gdynia)
    • Srebrne Lwy (Chrzest, 2010)
  • Nagroda Ministra Kultury (2010)
  • Nominacja do Paszportów Polityki (2010)
  • Europejskie Festiwal Filmowy w Ploiesti
    • Nagroda za reżyserię (Chrzest, 2011)
  • Off Plus Camera
    • Nagroda Główna „Polski Noble Filmowy” w Konkursie Polskich Filmów Fabularnych (Chrzest, 2011)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zmarł reżyser Marcin Wrona. [dostęp 2015-09-19].
  2. a b Aleksandra Różdżyńska: MARCIN WRONA: „OBSESYJNIE LUBIĘ FILM” (pol.). pisf.pl, 2010-02-11. [dostęp 2015-09-19].
  3. Marcin Wrona (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2015-09-19].
  4. Bazy danych – Nauka Polska
  5. dt, PAP: Marcin Wrona nie żyje. Ciało reżysera znaleziono w hotelu (pol.). wyborcza.pl. [dostęp 2015-09-19].
  6. Marcin Wrona nie żyje. Są już wyniki sekcji zwłok. [dostęp 2015-09-21].
  7. Pogrzeb Marcina Wrony odbędzie się czwartek (pol.). [dostęp 2015-09-22].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]