Marcin Wrona (reżyser)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marcin Wrona
Ilustracja
Marcin Wrona (2012)
Data i miejsce urodzenia 25 marca 1973
Tarnów
Data i miejsce śmierci 19 września 2015
Gdynia
Zawód reżyser
scenarzysta
Lata aktywności 2001–2015
Grób Marcina Wrony na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Marcin Wrona (ur. 25 marca 1973 w Tarnowie, zm. 19 września 2015 w Gdyni[1]) – polski reżyser oraz producent filmowy, telewizyjny i teatralny, scenarzysta. Członek Europejskiej i Polskiej Akademii Filmowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Początkowo uprawiał koszykówkę. Był członkiem juniorskiej kadry Polski[2]. W barwach Unii Tarnów w latach 1989–1992 rozegrał 8 meczów w ówczesnej II lidze[3]. Ze względów zdrowotnych zakończył karierę sportową[2].

Został absolwentem filmoznawstwa na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie oraz reżyserii na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Ukończył Mistrzowską Szkołę Reżyserii Andrzeja Wajdy oraz Binger Film Institute w Amsterdamie (2005).

Od 2006 był nauczycielem akademickim i nauczał reżyserii na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, w 2010 uzyskał stopień doktora sztuk filmowych w oparciu o film Moja krew[4].

Ze swoim studenckim filmem Człowiek magnes (2001) odwiedził około 100 międzynarodowych festiwali otrzymując wiele nagród. Na wielu z nich film zdobył uznanie, m.in. na Tribeca Film Festival w kategorii Najlepszy Film Studencki. Kolejny film krótkometrażowy Telefono (2004), został doceniony przez Pedro Almodovara i dołączony do hiszpańskiego wydania kolekcji DVD tego reżysera.

Jego debiutancki film Moja krew miał premierę na Festiwalu Filmowym w Rzymie (2009). Film otrzymał Nagrodę Dziennikarzy i Nagrodę za najlepszy scenariusz na Festiwalu Debiutów w Koszalinie, a także Główną Nagrodę polskiej edycji konkursu Hartley-Merril (2007) oraz Trzecią Nagrodę w Międzynarodowym Finale Konkursu Hartley-Merril w Cannes (2007, tytuł roboczy: Tamagotchi). Film był pokazywany na wielu festiwalach i otrzymał nagrody m.in. w Nikozji i Avance.

Drugi pełnometrażowy film fabularny Chrzest (2010) miał europejską premierę na San Sebastian IFF, światową na Toronto IFF oraz polską podczas Warszawskiego FF. Film otrzymał Srebrne Lwy na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych Gdynia (2010) oraz wiele innych nagród na międzynarodowych festiwalach, m.in.: Grand Prix w Mons Love IFF (2011, Belgia) oraz w Pradze na Febiofest (2011), a także Grand Prix OFF Plus Camera w Krakowie (2011) i nagrodę w Reykjaviku (2010). Film ma dystrybucję kinową m.in. w USA, Wielkiej Brytanii, Rumunii, na Węgrzech i w Hiszpanii.

Nad filmem Demon (2015, koprodukcja polsko-izraelska) pracował z Itayem Tiranem w roli głównej.

W telewizji wyreżyserował kilka spektakli, m.in. Kolekcję według Harolda Pintera (2006), Moralność pani Dulskiej Gabrieli Zapolskiej z Magdaleną Cielecką w roli głównej (2013), a także przedstawienia Pasożyt (2003) oraz Doktor Halina (Scena Faktu, 2008). Reżyserował też seriale (Lekarze, Ratownicy).

Zajmował się także reżyserią teatralną. W 2004 wyreżyserował spektakl Uwięzieni w Teatrze Rozmaitości w Warszawie, w 2013 musical Chopin musi umrzeć wystawiony równolegle w Warszawie i Londynie.

Zmarł 19 września 2015 roku, podczas trwającego wówczas Festiwalu Filmowego w Gdyni, w którym brał udział jego film Demon. O godz. 5:30 w jednym z hoteli w Gdyni ciało reżysera znalazła jego żona. Marcin Wrona popełnił samobójstwo poprzez powieszenie[5][6]. Został pochowany 24 września 2015 roku na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach[7].

Filmografia (wybór)[edytuj | edytuj kod]

Wybrane nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • Tribeca Film Festival
    • Nagroda za najlepszy Film Studencki (Człowiek Magnes, 2002)
    • Wyróżnienie w kategorii Filmu Krótkometrażowego (Człowiek Magnes, 2002)
  • Festiwal „Dwa teatry”
    • Honorowa nagroda pozaregulaminowa za Debiut Reżyserski (Pasożyt, 2004)
    • Nagroda za reżyserię (Skaza, 2006)
    • Nagroda za reżyserię (Moralność pani Dulskiej, 2013)
  • Koszaliński Festiwal Debiutów Filmowych „Młodzi i Film” (Koszalin)
    • Nagroda za Scenariusz (Moja krew, 2009)
    • Nagroda Dziennikarzy (Moja krew, 2009)
  • Cypryjski Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Nikozji
    • „Złota Afrodyta” w kategorii: najlepszy scenariusz (Moja krew, 2010)
    • „Złota Afrodyta” w kategorii: najlepszy film (Moja krew, 2010)
    • „Złota Afrodyta” w kategorii: najlepszy reżyser (Moja krew, 2010)
  • Festiwal Polskich Filmów Fabularnych (Gdynia)
    • Srebrne Lwy (Chrzest, 2010)
  • Nagroda Ministra Kultury (2010)
  • Nominacja do Paszportów Polityki (2010)
  • Europejskie Festiwal Filmowy w Ploiesti
    • Nagroda za reżyserię (Chrzest, 2011)
  • Off Plus Camera
    • Nagroda Główna „Polski Noble Filmowy” w Konkursie Polskich Filmów Fabularnych (Chrzest, 2011)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zmarł reżyser Marcin Wrona. [dostęp 2015-09-19].
  2. a b Aleksandra Różdżyńska: MARCIN WRONA: „OBSESYJNIE LUBIĘ FILM” (pol.). pisf.pl, 2010-02-11. [dostęp 2015-09-19].
  3. Marcin Wrona (pol.). plkhistory.ugu.pl. [dostęp 2015-09-19].
  4. Bazy danych – Nauka Polska
  5. dt, PAP: Marcin Wrona nie żyje. Ciało reżysera znaleziono w hotelu (pol.). wyborcza.pl. [dostęp 2015-09-19].
  6. Marcin Wrona nie żyje. Są już wyniki sekcji zwłok. [dostęp 2015-09-21].
  7. Pogrzeb Marcina Wrony odbędzie się czwartek (pol.). [dostęp 2015-09-22].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]