Pablo Cuevas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pablo Cuevas
Ilustracja
Pablo Cuevas podczas Wimbledonu 2015
Państwo  Urugwaj
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1986
Concordia
Wzrost 180 cm
Masa ciała 80 kg
Gra praworęczny, jednoręczny bekhend
Status profesjonalny 2004
Zakończenie kariery aktywny
Trener Facundo Savio
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 6
Najwyżej w rankingu 19 (15 sierpnia 2016)
Australian Open 2R (2016, 2018, 2019)
Roland Garros 3R (2015–2017, 2019)
Wimbledon 2R (2009, 2019)
US Open 2R (2009, 2010, 2015, 2016, 2019)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 9
Najwyżej w rankingu 14 (20 kwietnia 2009)
Australian Open SF (2016)
Roland Garros W (2008)
Wimbledon 3R (2014, 2016)
US Open 3R (2009, 2013)

Pablo Gabriel Cuevas Urroz (ur. 1 stycznia 1986 w Concordzie) – urugwajski tenisista, zwycięzca French Open 2008 w grze podwójnej, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Rio de Janeiro (2016).

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę zawodową Cuevas rozpoczął w 2004 roku. Początkowo startował w turniejach z cyklu ITF Men's Circuit i ATP Challenger Tour.

W zawodach kategorii ATP World Tour w grze pojedynczej wywalczył 6 tytułów. Ponadto 3–krotnie doszedł do finału turnieju ATP.

Największy sukces w karierze Cuevas odniósł w 2008 roku, wygrywając wielkoszlemowy French Open w grze podwójnej w parze z Luisem Horną. Po tym zwycięstwie Cuevas stał się drugim wielkoszlemowym triumfatorem z Urugwaju, po Fiorelli Bonicelli, która triumfowała również we French Open – w 1976 roku w grze podwójnej pań. Łącznie w deblu Cuevas wygrał 9 tytułów o randze ATP World Tour i osiągnął 8 finałów.

Od 2004 roku Cuevas jest reprezentantem Urugwaju w Pucharze Davisa. Ostatni start Cuevasa w zawodach Pucharu Davisa miał miejsce w marcu 2015 roku. Do tego momentu zagrał w 40 pojedynkach, które w ¾ zakończyły się zwycięstwem Urugwajczyka.

W 2016 zagrał w turnieju singlowym na igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro dochodząc do 2 rundy.

W rankingu gry pojedynczej Cuevas najwyżej był na 19. miejscu (15 sierpnia 2016), a w klasyfikacji gry podwójnej na 14. pozycji (20 kwietnia 2009).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra pojedyncza (6–4)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 13 lipca 2014 Båstad Ceglana Portugalia João Sousa 6:2, 6:1
Zwycięzca 2. 27 lipca 2014 Umag Ceglana Hiszpania Tommy Robredo 6:3, 6:4
Zwycięzca 3. 15 lutego 2015 São Paulo Ceglana (hala) Włochy Luca Vanni 6:4, 3:6, 7:6(4)
Finalista 1. 3 maja 2015 Stambuł Ceglana Szwajcaria Roger Federer 3:6, 6:7(11)
Zwycięzca 4. 21 lutego 2016 Rio de Janeiro Ceglana Argentyna Guido Pella 6:4, 6:7(5), 6:4
Zwycięzca 5. 27 lutego 2016 São Paulo Ceglana Hiszpania Pablo Carreño-Busta 7:6(4), 6:3
Finalista 2. 25 czerwca 2016 Nothingham Trawiasta Stany Zjednoczone Steve Johnson 6:7(5), 5:7
Finalista 3. 17 lipca 2016 Hamburg Ceglana Słowacja Martin Kližan 1:6, 4:6
Zwycięzca 6. 6 marca 2017 São Paulo Ceglana Hiszpania Albert Ramos-Viñolas 6:7(3), 6:4, 6:4
Finalista 4. 5 maja 2019 Estoril Ceglana Grecja Stefanos Tsitsipas 3:6, 6:7(4)

Gra podwójna (9–8)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 20 kwietnia 2008 Houston Ceglana Hiszpania Marcel Granollers Łotwa Ernests Gulbis
Niemcy Rainer Schüttler
5:7, 6:7(3)
Zwycięzca 1. 6 czerwca 2008 French Open, Paryż Ceglana Peru Luis Horna Kanada Daniel Nestor
Serbia Nenad Zimonjić
6:2, 6:3
Zwycięzca 2. 8 lutego 2009 Viña del Mar Ceglana Argentyna Brian Dabul Czechy František Čermák
Słowacja Michal Mertiňák
6:3, 6:3
Zwycięzca 3. 25 października 2009 Moskwa Twarda (hala) Hiszpania Marcel Granollers Czechy František Čermák
Słowacja Michal Mertiňák
4:6, 7:5, 10–8
Zwycięzca 4. 14 lutego 2010 Costa do Sauipe Ceglana Hiszpania Marcel Granollers Polska Łukasz Kubot
Austria Oliver Marach
7:5, 6:4
Finalista 2. 9 maja 2010 Estoril Ceglana Hiszpania Marcel Granollers Hiszpania Marc López
Hiszpania David Marrero
7:6(1), 4:6, 4–10
Finalista 3. 29 września 2013 Kuala Lumpur Twarda (hala) Argentyna Horacio Zeballos Stany Zjednoczone Eric Butorac
Południowa Afryka Raven Klaasen
2:6, 4:6
Finalista 4. 16 lutego 2014 Buenos Aires Twarda (hala) Argentyna Horacio Zeballos Hiszpania Marcel Granollers
Hiszpania Marc López
5:7, 4:6
Finalista 5. 4 maja 2014 Oeiras Ceglana Hiszpania David Marrero Meksyk Santiago González
Stany Zjednoczone Scott Lipsky
3:6, 6:3, 8–10
Zwycięzca 5. 17 maja 2015 Rzym Ceglana Hiszpania David Marrero Hiszpania Marcel Granollers
Hiszpania Marc López
6:4, 7:5
Finalista 6. 27 czerwca 2015 Nottingham Trawiasta Hiszpania David Marrero Australia Chris Guccione
Brazylia André Sá
2:6, 5:7
Finalista 7. 24 kwietnia 2016 Barcelona Ceglana Hiszpania Marcel Granollers Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
5:7, 5:7
Zwycięzca 6. 26 lutego 2017 Rio de Janeiro Ceglana Hiszpania Pablo Carreño-Busta Kolumbia Juan Sebastián Cabal
Kolumbia Robert Farah
6:4, 5:7, 10–8
Zwycięzca 7. 23 kwietnia 2017 Monte Carlo Ceglana Indie Rohan Bopanna Hiszpania Feliciano López
Hiszpania Marc López
6:3, 3:6, 10–4
Finalista 8. 30 lipca 2017 Hamburg Ceglana Hiszpania Marc López Chorwacja Ivan Dodig
Chorwacja Mate Pavić
3:6, 4:6
Zwycięzca 8. 5 sierpnia 2017 Kitzbühel Ceglana Argentyna Guillermo Durán Chile Hans Podlipnik-Castillo
Białoruś Andrej Wasileuski
6:4, 4:6, 12–10
Zwycięzca 9. 29 października 2017 Wiedeń Twarda (hala) Indie Rohan Bopanna Brazylia Marcelo Demoliner
Stany Zjednoczone Sam Querrey
7:6(7), 6:7(4), 11–9

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]