Melchior Szymanowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grobowiec potomków Melchiora Szymanowskiego na Cmentarzu Powązkowskim; Warszawa, 27 lipca 2008
herb Ślepowron

Melchior Szymanowski herbu Ślepowron albo Jezierza[1][2] (ur. ok. 1724, zm. 1789, 1790 lub 1794) – stolnik warszawski, Łowczy warszawski w 1764 roku, starosta klonowski. Był elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego z ziemi warszawskiej i posłem ziemi warszawskiej na sejm elekcyjny w 1764 roku[3].

Syn Michała Szymanowskiego (herbu Ślepowron), starosty wyszogrodzkiego oraz Krystyny Katarzyny Wołczyńskiej (herbu Ciołek). Ożeniony z Teofilą z Nieborskich (herbu Lubicz), z którą miał czterech synów: Walentego (ur. 1759), Stanisława (1761), Teofila (1763) i Antoniego (1767). Melchior miał być znany jako bezwzględny i okrutny starosta dóbr narodowych Klonowa. W testamencie miał wydać dyspozycje iżby synowie jego przeznaczyli część jurydyki Szymanowskiej na cmentarz – przekazali 2,6 ha ze swoich dóbr na założenie Cmentarza Powązkowskiego w Warszawie[4].

Przypisy

  1. Getka-Kenig 2014 ↓, s. 94.
  2. Profil Melchiora Szymanowskiego na stronie Wielkiej genealogii Marka Minakowskiego. [dostęp 2015-04-15].
  3. Akt elekcyi Roku Tysiąć Siedemset Sześćdziesiątego Czwartego, Miesiąca Sierpnia, Dnia dwudziestego siódmego, s. 92.
  4. Nejman Elżbieta Halina, "Szlachta Sieradzka XIX wieku" Herbarz, s. 703

Bibliografia[edytuj]