MiG-8

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
MiG-8
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Producent MiG
Typ samolot eksperymentalny
Konstrukcja górnopłat w układzie kaczki o konstrukcji drewnianej, podwozie trójpodporowe
Załoga 1
Historia
Data oblotu 1945
Dane techniczne
Napęd 1 silnik gwiazdowy, 5-cylindrowy M-11FM
Moc 110 KM (85 kW)
Wymiary
Rozpiętość 9,50 m
Długość 6,80 m
Wysokość 2,47 m
Powierzchnia nośna 15,00 m²
Masa
Własna 746 kg
Startowa 1090 kg
Osiągi
Prędkość maks. 215 km/h
Pułap 5200 m
Zasięg 500 km
Dane operacyjne
Liczba miejsc
2
Użytkownicy
ZSRR

MiG-8 (nazywany czasem także Utka – kaczka) – radziecki samolot eksperymentalny w układzie kaczki, powstały w biurze konstrukcyjnym MiG w połowie lat czterdziestych.

Była to konstrukcja bardzo nowatorska i oryginalna. Powstała w celu zbadania zalet i wad układu kaczki. W MiGu-8 po raz pierwszy w ZSRR zastosowano ukośne skrzydło, a także – po raz pierwszy w samolotach MiG – przednie koło. Podczas badań zbierano m.in. informacje na temat zachowania się ukośnego skrzydła podczas lotów z małą prędkością. Doświadczenia zebrane podczas pracy nad MiG-8 wykorzystano później przy konstruowaniu MiGa-15, który okazał się wielkim sukcesem wytwórni.

MiG-8 został oblatany w listopadzie 1945 r., natomiast badania fabryczne trwały do lata 1946 r.

Zbudowano tylko jeden egzemplarzu samolotu, który był kilkakrotnie przebudowywany. Po zakończeniu badań Utka była wykorzystywana w biurze MiG jako samolot dyspozycyjny.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Całkowicie drewniany górnopłat w układzie kaczki, ze śmigłem pchającym i kółkiem przednim. Silnik gwiazdowy, pięciocylindrowy M-11F o mocy 82 kW

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]