Michał Carvalho

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy bł. Michała Carvalho. Zobacz też: innych błogosławionych o tym samym imieniu.
Błogosławiony
Michał Carvalho SJ

Miguel de Carvalho
prezbiter i męczennik
Data i miejsce urodzenia 1577
Braga
Data i miejsce śmierci 25 sierpnia 1624
Shimabara
Czczony przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 7 lipca 1867
Rzym
przez papieża Piusa IX
Wspomnienie 25 sierpnia

Michał Carvalho SJ, port. Miguel de Carvalho (ur. 1577 w Bradze, zm. 25 sierpnia 1624 w Shimabarze) − błogosławiony Kościoła katolickiego, męczennik, portugalski prezbiter, jezuita, ofiara prześladowań antykatolickich w Japonii[1][2].

Życiorys[edytuj]

Pochodził z zamożnej szlacheckiej rodziny z Bragi[3]. W 1597 roku wstąpił do Towarzystwa Jezusowego w Coimbrze[4][5]. Od 1602 roku studiował w Indiach[6]. Po ukończeniu studiów filozoficznych i teologicznych w Kolegium św. Pawła w Goa otrzymał sakrament święceń kapłańskich[1][4][5]. Przez kilkanaście lat powołanie realizował jako wykładowca teologii w macierzystej uczelni[1]. 21 sierpnia 1621 roku[5] przez Malakkę, Makau[7] i Manilę[6] dotarł do Japonii, by móc realizować pragnienie ewangelizacji tamtejszej ludności[7]. Sytuacja w tym kraju była wynikiem działań mających na celu ograniczenie wpływu rosnącej grupy katolików na życie społeczne[8]. Po okresie wzmożonej działalności misyjnej Kościoła katolickiego, gdy w 1613 roku siogun Hidetada Tokugawa wydał dekret, na mocy którego zakazano praktykowania i nauki religii, a pod groźbą utraty życia wszyscy misjonarze mieli opuścić Japonię, rozpoczęły się trwające kilka dziesięcioleci krwawe prześladowania chrześcijan[9].

Na Amakusa Michał Carvalho, ukrywając się przebrany za żołnierza, przez dwa lata przyswajał język i zasady inkulturacji[7]. Gdy miejscowemu gubernatorowi otwarcie wyznał, że jest misjonarzem[1], a prawdziwym celem pobytu jest głoszenie Ewangelii i nawracanie na chrześcijaństwo, wydalono go z wyspy[6]. Dzięki pomocy współwyznawców dotarł do Nagasaki, gdzie prowincjał ojciec Franciszek Pacheco doradzał mu roztropność w realizacji apostolatu i skierował go do opieki małej grupy zamieszkującej podmiejskie tereny[1]. 22 lipca[4] 1623 roku, gdy wracał z posługi duszpasterskiej w Ōmurze, został aresztowany za sprawą donosu[7]. W tamtejszym więzieniu dołączył do Piotra Vázqueza OP, Ludwika Sotelo OFM i dwóch japońskich franciszkanów Ludwika Sasadę oraz tercjarza Ludwika Babę[10][7]. Czas pobytu w niewoli Michał Carvalho dzielił między celebrowanie codziennych mszy i modlitwy[7]. Zachowały się listy świadczące o harcie ducha wykazywanym w obliczu chorób, głodu i chłodu[7][4]. 24 sierpnia wydano wyrok śmierci, który wykonano następnego dnia w Shimabarze[4][1]. Na wolnym ogniu stosów spalono wszystkich wymienionych[10][1].

Grupa, która nie podporządkowała się dekretowi Hidetady Tokugawy, a do której należał Michał Carvalho, padła ofiarą nienawiści skierowanej przeciw wierze katolickiej[9].

Znaczenie[edytuj]

Niezłomność i radość, jaką wykazali skazańcy w obliczu męczeńskiej śmierci za wiarę, wzbudziła podziw współczesnych[4][7].

7 lipca 1867 papież Pius IX beatyfikował Alfonsa z Navarrete i 204 towarzyszy, zabitych za wyznawanie wiary w krajach misyjnych, wśród których był Michał Carvalho i współtowarzysze[2]. Śmierć męczenników upamiętnia obelisk wystawiony w Ōmurze[11].

W Kościele katolickim wspomnienie liturgiczne błogosławionego obchodzone jest w Dies natalis (25 sierpnia)[4], a także 10 września w rocznicę masakry 205 męczenników japońskich w Nagasaki zaś jezuici wspominają go również 4 lutego[5].

Błogosławiony Michał Carvalho jest patronem wydziału filozofii Katolickiego Uniwersytetu Portugalskiego w Bradze[12].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d e f g Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 437. ISBN 978-83-7318-736-8.
  2. a b Martiri dichiarati Santi della Compagnia di Gesu' (wł.). [dostęp 2015-06-13].
  3. José Leite SJ: Beato Miguel de Carvalho (port.). Evangelizo.org. [dostęp 2015-06-13].
  4. a b c d e f g Antonio Borrelli: Beato Michele Carvalho Gesuita, martire (wł.). 2005-02-22. [dostęp 2015-06-13].
  5. a b c d Den salige Mikael Carvalho (norw.). [dostęp 2015-06-13].
  6. a b c Tom Rochford, SJ: Blessed Miguel Carvalho (ang.). Society of Jesus. [dostęp 2015-06-13].
  7. a b c d e f g h Fros Henryk: Święci i błogosławieni Towarzystwa Jezusowego. Kraków: Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy, 1992, s. 109. ISBN 83-85304-50-9.
  8. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 423. ISBN 978-83-7318-736-8.
  9. a b Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 427. ISBN 978-83-7318-736-8.
  10. a b Fros Henryk: Święci i błogosławieni Towarzystwa Jezusowego. Kraków: Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy, 1992, s. 108. ISBN 83-85304-50-9.
  11. 放虎原(ホウコバル)殉教地 (jap.). [dostęp 2015-06-13].
  12. Universidade Católica Portuguesa – Faculdade de Filosofia de Braga. História (port.). [dostęp 2015-06-13].