Mieczysławowo (gmina Izbica Kujawska)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mieczysławowo
Państwo  Polska
Województwo kujawsko-pomorskie
Powiat włocławski
Gmina Izbica Kujawska
Sołectwo Mieczysławowo
Liczba ludności (2011) 33
Strefa numeracyjna (+48) 54
Kod pocztowy 87-865
Tablice rejestracyjne CWL
SIMC 0863126
Położenie na mapie gminy Izbica Kujawska
Mapa lokalizacyjna gminy Izbica Kujawska
Mieczysławowo
Mieczysławowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Mieczysławowo
Mieczysławowo
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Mieczysławowo
Mieczysławowo
Położenie na mapie powiatu włocławskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu włocławskiego
Mieczysławowo
Mieczysławowo
Ziemia52°21′23″N 18°47′21″E/52,356389 18,789167

Mieczysławowowieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, w gminie Izbica Kujawska.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego.

Mieczysławowo jest siedzibą sołectwa w gminie Izbica Kujawska, w skład którego wchodzą wsie: Mieczysławowo oraz Śmielnik.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Mieczysławowo położone jest na Kujawach, w południowej części gminy Izbica Kujawska. Od północy graniczy ze wsią Śmielnik, od zachodu ze wsią Modzerowo, od wschodu z osadą Słubin (w sołectwie Nowa Wieś) oraz wsią Ciepliny, z kolei od południa graniczy ze wsiami Stypin oraz Korzecznik-Szatanowo, obydwie w gminie Babiak. Południowa granica Mieczysławowa stanowi również granicę powiatu włocławskiego z powiatem kolskim, oraz granicę województwa kujawsko-pomorskiego z województwem wielkopolskim.

Obszar wsi, według regionalizacji fizycznogeograficznej, położony jest w megaregionie Pozaalpejska Europa Środkowa, prowincji Niż Środkowoeuropejski, podprowincji Pojezierze Południowobałtyckie, prowincji pojezierze Wielkopolskie, mezoregionie Pojezierze Kujawskie, mikroregionie Pagórki Piotrkowskie[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Obszar wsi był zamieszkany od co najmniej neolitu, o czym świadczy występowanie stanowisk archeologicznych na terenie wsi oraz położone w pobliżu grobowce megalityczne we wsiach Wietrzychowice, Gaj oraz Sarnowo. Na terenie wsi zidentyfikowano, w ramach Archeologicznego Zdjęcia Polski (AZP), następujące stanowiska archeologicznie[2]:

Lp. Numer obszaru AZP Numer stanowiska na obszarze AZP Numer stanowiska w miejscowości Obiekt Chronologia Kultura
1. 53–45 061 01 ślady osadnictwa neolit pucharów lejkowatych
2. 53–45 062 02 ślady osadnictwa neolit
osada średniowiecze wczesne faza E - F
3. 53–45 063 03 ślady osadnictwa neolit pucharów lejkowatych
4. 53–45 064 04 ślady osadnictwa epoka kamienia
ślady osadnictwa epoka brązu łużycka
osada późne średniowiecze

W czasach nowożytnych tereny wsi wchodziły w skład Dóbr izbickich. Początki wsi wiążą się z osiedleniem kolonistów niemieckich w poł. XIX wieku. Od 1855 roku Dobra izbickie były w posiadaniu Marii Słubickiej na Słubicach h. Prus (I) (córki generała Augustyna Słubickiego), które odziedziczyła po swojej matce Łucji Zboińskiej z Ossówki h. Ogończyk. Majątkiem zarządzała wspólnie ze swoim mężem hrabią Mieczysławem Miączyńskim z Miączyna h. Suchekomnaty.

Wieś została założona w roku 1855. Zgodnie z treścią aktu, podpisanego przez pełnomocnika właścicieli, z  14 lipca 1855 r. na terenie Dóbr Izbickich zostaną osiedleni koloniści niemieccy. W drugim akcie, zawartym w roku 1861, właściciele nadali 4 morgi ziemi nauczycielowi ewangelickiemu, w tym 0,5 morgi z przeznaczeniem na cmentarz. W obydwóch tych dokumentach, koloniści zostali także zobowiązani do świadczeń rzeczowych dla proboszcza parafii rzymsko-katolickiej w Modzerowie. Pierwszymi osadnikami byli m.in.: Gottlob Schinke, Gottlieb Krieger, Johann  Policki, Daniel Matz, Gottlob Litke, Gottfried Liedke, Gottlieb Tonn i Ludwig Nikel[3]. Wieś się rozwijała – w 1885 roku 40 domostw zamieszkiwało 340 mieszkańców, uprawiających 736 mórg ziemi[4].

Prawdopodobnie od początków osadnictwa istniała we wsi szkoła ewangelicka, potwierdzona w dokumentach z roku 1867. W 1910 roku społeczność Kantoratu w Mieczysławowie zbudowała murowaną szkołę i dom modlitewny (z salą modlitewną i domem nauczyciela). Szkoła została oficjalnie otwarta we wrześniu 1910 r., w święto Michała Archanioła, przez pastora parafii przedeckiej Ferdinanda Karla Buschmann’a i pastora parafii dąbskiej Antoniego Rutkowskiego. Nauczycielem i Kantorem w Mieczysławowie był wtedy Wilhelm Lorenz. Dwukrotnie w roku mszę świętą w Kantoracie odprawiał pastor przedecki, na co dzień mszy przewodniczył miejscowy nauczyciel (kantor), ponadto prowadzono także nauki badania Biblii (tzw. Bibelstunden). W 1925 r. powstała szkoła podstawowa z polskim językiem wykładowym (wcześniej język niemiecki). W 1935 r. nauczycielem i kantorem był Rudolf Weber. Do szkoły uczęszczały zarówno dzieci protestanckie (40 osób) jak i katolickie[3]. Na jesieni 1945 roku ponownie, po przerwie spowodowanej II wojną światową, rozpoczęto naukę w szkole. Szkoła podstawowa istniała do połowy lat 90. XX wieku, w ostatnich latach jako Filia Szkoły Podstawowej nr 1 w Izbicy Kujawskiej, szkołę zlikwidowano w roku 1996.

W roku 1954, zgodnie z reformą podziału administracyjnego[5], Mieczysławowo zostało siedzibą Gromadzkiej Rady Narodowej gromady Mieczysławowo[6], w skład której wchodziły wsie: Mieczysławowo, Modzerowo, Nowa Wieś, Stypin, Szatanowo, Ciepliny oraz Kolonia Ciepliny.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa miejscowości pochodzi od imienia założyciela i właściciela wsi Mieczysława Miączyńskiego. Wieś została założona pod nazwą Mieczysław[3], w późniejszym okresie używana była nazwa Mieczysławów, głównie wśród ewangelickich mieszkańców wsi (w ten sposób była określana jeszcze w l. 30-tych XX wieku w opracowaniu dotyczącym parafii ewangelicko-augsburskiej w Przedczu[3]). Ostateczna nazwa wsi Mieczysławowo ukształtowała się w II poł. XIX wieku, głównie wśród katolickich mieszkańców wsi (w ten sposób zapisywano ją m.in. w księgach metrykalnych parafii rzymsko-katolickiej w Modzerowie[7]).

W czasie okupacji niemieckiej, podczas II wojny światowej, miejscowość nosiła nazwę Schulzenheim.

Ludność[edytuj | edytuj kod]

Rok Ludność
1885 340[4]
1998 90[8]
2002 51[8]
2009 39[8]
2011 33[8]

Sąsiednie wsie[edytuj | edytuj kod]

Śmielnik, Modzerowo, Korzecznik-Szatanowo, Stypin, Ciepliny, Słubin, Chociszewo

Zobacz też: Mieczysławowo, Mieczysławów

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Internetowy Atlas Województwa Kujawsko-Pomorskiego, www.atlas.kujawsko-pomorskie.pl
  2. Załącznik do uchwały Nr XXXVII/339/14 Rady Powiatu we Włocławku z dnia 26 września 2014 r.
  3. a b c d Eduard Kneifel, Die evangelisch - augsburgischen Gemeinden der Kalischer Diözese., Poznań: Wyd. Papierodruk, 1937, s. 184-193.
  4. a b Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom VI, F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, Warszawa: Wyd. Druk „Wieku”, 1885, s. 328.
  5. Ustawa z dnia 25.09.1954 r. o reformie podziału administracyjnego wsi i powołaniu gromadzkich rad narodowych, Dz.U. 1954 nr 43 poz. 191
  6. Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu. 1954, nr 20, poz. 100, str. 102
  7. http://www.szukajwarchiwach.pl/54/787/0/-/40/skan/full/7s85QBJf_PlVRoC0YyPhSQ, akt nr 3
  8. a b c d Baza Danych Lokalnych (pol.). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2011-12-10].