Mikael Tillström

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mikael Tillström
Państwo  Szwecja
Miejsce zamieszkania Monte Carlo
Data i miejsce urodzenia 5 marca 1972
Jönköping
Wzrost 185 cm
Masa ciała 73 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 1991
Zakończenie kariery 2000
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 1
Najwyżej w rankingu 39 (14 października 1996)
Australian Open QF (1996)
Roland Garros 4R (1994)
Wimbledon 3R (1996)
US Open 3R (1998)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 8
Najwyżej w rankingu 15 (17 lipca 2000)
Australian Open 3R (1999, 2000)
Roland Garros SF (1999)
Wimbledon SF (2000)
US Open 3R (1998, 2000)

Mikael Tillström (ur. 5 marca 1972 w Jönköping) – szwedzki tenisista i trener tenisa, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Sydney (2000).

Kariera tenisowa[edytuj]

Karierę zawodową rozpoczął w roku 1991. W gronie zawodowców wygrał w grze pojedynczej w roku 1997 turniej rangi ATP World Tour w Ćennaju. Pojedynek finałowy zakończył się zwycięstwem Tillströma nad Alexem Rădulescu 6:4, 4:6, 7:5. W roku 1998 ponownie doszedł do finału w Ćennaju, lecz tym razem przegrał mecz o tytuł z Patrickem Rafterem. W sezonie 1999 awansował do finału w Singapurze, przegrywając finałowy mecz z Marcelem Ríosem, a w roku 2000 osiągnął 2 finały, w San José (porażka z Markiem Philippoussisem) i na Majorce (porażka z Maratem Safinem). Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 39. miejscu w połowie października 2000 roku.

W grze podwójnej Szwed wygrał łącznie 8 turniejów rangi ATP World Tour (7 z Nicklasem Kultim i 1 z Michaelem Tebbuttem). Ponadto 4 razy był finalistą rozgrywek z cyklu ATP World Tour. W wielkim szlemie najlepszym rezultatem Szweda w deblu są półfinały Rolanda Garrosa z roku 1999 oraz Wimbledonu z roku 2000. W każdym z tych turniejów partnerem Tillströma był Kulti. Najwyższą pozycję z zestawieniu deblistów osiągnął w lipcu 2000 roku, nr 15.

W reprezentacji Szwecji w Pucharze Davisa zadebiutował w roku 1997. Rozegrał łącznie dla zespołu 10 meczów, wygrywając 5 pojedynków deblowych oraz 2 mecze mecze singlowe.

W 2000 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Sydney. W grze pojedynczej doszedł do 3 rundy, w której odpadł po porażce z Rogerem Federerem. W turnieju gry podwójnej wystartował w parze z Nicklasem Kultim. Szwedzki debel został wyeliminowany w 1 rundzie przez późniejszych złotych medalistów, Sébastiena Lareau i Daniela Nestora.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (1–4)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 13 kwietnia 1997 Ćennaj Twarda Niemcy Alex Rădulescu 6:4, 4:6, 7:5
Finalista 1. 12 kwietnia 1998 Ćennaj Twarda Australia Patrick Rafter 3:6, 4:6
Finalista 2. 17 października 1999 Singapur Twarda (hala) Chile Marcelo Ríos 2:6, 6:7(5)
Finalista 3. 13 lutego 2000 San José Twarda (hala) Australia Mark Philippoussis 5:7, 6:4, 3:6
Finalista 4. 7 maja 2000 Majorka Ceglana Rosja Marat Safin 4:6, 3:6

Gra podwójna (8–4)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 26 lipca 1992 Hilversum Ceglana Szwecja Mårten Renström Holandia Paul Haarhuis
Holandia Mark Koevermans
7:6, 1:6, 4:6
Zwycięzca 1. 2 sierpnia 1992 San Marino Ceglana Szwecja Nicklas Kulti Włochy Cristian Brandi
Włochy Federico Mordegan
6:2, 6:2
Finalista 2. 10 lipca 1994 Båstad Ceglana Szwecja Nicklas Kulti Szwecja Jan Apell
Szwecja Jonas Björkman
2:6, 3:6
Zwycięzca 2. 13 lipca 1997 Båstad Ceglana Szwecja Nicklas Kulti Szwecja Magnus Gustafsson
Szwecja Magnus Larsson
6:0, 6:3
Zwycięzca 3. 17 sierpnia 1997 Indianapolis Twarda Australia Michael Tebbutt Szwecja Jonas Björkman
Szwecja Nicklas Kulti
6:3, 6:2
Zwycięzca 4. 15 lutego 1998 Petersburg Dywanowa (hala) Szwecja Nicklas Kulti Południowa Afryka Marius Barnard
Południowa Afryka Brent Haygarth
3:6, 6:3, 7:6
Zwycięzca 5. 15 listopada 1998 Sztokholm Twarda (hala) Szwecja Nicklas Kulti Południowa Afryka Chris Haggard
Szwecja Peter Nyborg
7:5, 3:6, 7:5
Finalista 3. 26 kwietnia 1998 Orlando Ceglana Australia Michael Tebbutt Południowa Afryka Grant Stafford
Zimbabwe Kevin Ullyett
6:4, 4:6, 5:7
Finalista 4. 11 lipca 1999 Båstad Ceglana Szwecja Nicklas Kulti Południowa Afryka David Adams
Stany Zjednoczone Jeff Tarango
6:7(6), 4:6
Zwycięzca 6. 30 kwietnia 2000 Barcelona Ceglana Szwecja Nicklas Kulti Holandia Paul Haarhuis
Australia Sandon Stolle
6:2, 6:7(2), 7:6(5)
Zwycięzca 7. 18 czerwca 2000 Halle Ceglana Szwecja Nicklas Kulti Indie Mahesh Bhupathi
Niemcy David Prinosil
7:6(4), 7:6(4)
Zwycięzca 8. 16 lipca 2000 Båstad Ceglana Szwecja Nicklas Kulti Włochy Andrea Gaudenzi
Włochy Diego Nargiso
4:6, 6:2, 6:3

Kariera trenerska[edytuj]

Jest jednym z fundatorów akademii Good to Great Tennis Academy w Sztokholmie[1]. W 2013 roku był jednym z trenerów Grigora Dimitrowa, a w październiku 2015 został szkoleniowcem Gaëla Monfilsa[2].

Przypisy

  1. Colette Lewis: Magnus Norman Seeks to Boost Swedish Tennis at Good to Great Academy (ang.). tennisrecruiting.ne, 21 grudnia 2012. [dostęp 4 stycznia 2017].
  2. Marcin Motyka: Gael Monfils znalazł nowego trenera (ang.). sportowefakty.wp.pl, 18 października 2015. [dostęp 4 stycznia 2017].

Bibliografia[edytuj]