Kevin Ullyett

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kevin Ullyett
Kevin Ullyett
Państwo  Zimbabwe
Miejsce zamieszkania Londyn
Data i miejsce urodzenia 23 maja 1972
Harare
Wzrost 178 cm
Masa ciała 77 kg
Gra praworęczna, jednoręczny bekhend
Status profesjonalny 1990
Zakończenie kariery 2009
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 107 (22 maja 2000)
Australian Open 2R (2000)
US Open 2R (1993)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 34
Najwyżej w rankingu 4 (31 stycznia 2005)
Australian Open W (2005)
Roland Garros QF (2004, 2008, 2009)
Wimbledon F (2008)
US Open W (2001)

Kevin Ullyett (ur. 23 maja 1972 w Harare) – zimbabwejski tenisista, zwycięzca Australian Open 2005, US Open 2001 w grze podwójnej oraz Australian Open 2002 w grze mieszanej, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk.

Kariera tenisowa[edytuj]

Karierę zawodową rozpoczął w roku 1990, a zakończył w listopadzie 2009 roku.

W singlu największym sukcesem Ullyetta jest finał rozgrywek z roku 1999 rangi ATP World Tour w Nottingham, gdzie w meczu o tytuł przegrał z Cédricem Pioline 3:6, 5:7. Najwyżej sklasyfikowany w rankingu był w maju 2000 roku na 107. miejscu.

W deblu jest Ullyett mistrzem wielkoszlemowego US Open 2001 i Australian Open 2005[1][2]. Oba tytuły wywalczył z Wayne’em Blackiem. Ponadto jest finalistą Wimbledonu 2008 (porażka wspólnie z Jonasem Björkmanem w z deblem Daniel NestorNenad Zimonjić). W 2004 roku doszedł do finału rozgrywek Tennis Masters Cup, lecz w finale razem z Blackiem przegrał z Bobem i Mikiem Bryanami. Łącznie jako deblista Ullyett wygrał 34 turnieje ATP World Tour oraz 25 razy grał w finałach tych rozgrywek. Najwyższą pozycję w zestawieniu indywidualnym deblistów osiągnął pod koniec stycznia 2005 roku, będąc na 4. pozycji.

W grze mieszanej jest mistrzem Australian Open 2002 (w parze z Danielą Hantuchovą)[3]. Wspólnie z Liezel Huber awansował do finału miksta na Australian Open 2005, ale w decydującym spotkaniu lepsi okazali się Samantha Stosur i Scott Draper.

W latach 1999–2004 reprezentował Zimbabwe w Pucharze Davisa, występując głównie w deblu. W singlu pokonał m.in. Nicolasa Massú (Chile) w 1999 roku oraz Filippo Volandriego (Włochy) w 2003 roku. Łącznie zagrał w 18 meczach, wygrywając 11 (8 w deblu oraz 3 w singlu).

Ullyett 2 razy reprezentował kraj na igrzyskach olimpijskich – w Sydney (2000) i Atenach (2004). W Sydney doszedł do 2 rundy gry pojedynczej, a także odpadł w 1 rundzie gry podwójnej. Podczas zawodów w Atenach zagrał wyłącznie w deblu docierając do ćwierćfinału. W obu turniejach startował wspólnie z Wayne’em Blackiem.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (0–1)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 20 czerwca 1999 Nottingham Trawiasta Francja Cédric Pioline 3:6, 5:7

Gra mieszana (1–1)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 26 stycznia 2002 Australian Open, Melbourne Twarda Słowacja Daniela Hantuchová Argentyna Paola Suárez
Argentyna Gastón Etlis
6:3, 6:2
Finalista 1. 29 stycznia 2005 Australian Open, Melbourne Twarda Południowa Afryka Liezel Huber Australia Samantha Stosur
Australia Scott Draper
2:6, 6:2, 6–10

Gra podwójna (34–25)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 28 kwietnia 1996 Seul Twarda Stany Zjednoczone Kent Kinnear Stany Zjednoczone Rick Leach
Stany Zjednoczone Jonathan Stark
4:6, 4:6
Zwycięzca 1. 2 lutego 1997 Szanghaj Dywanowa (hala) Białoruś Maks Mirny Szwecja Tomas Nydahl
Włochy Stefano Pescosolido
7:6, 6:7, 7:5
Zwycięzca 2. 26 kwietnia 1998 Orlando Ceglana Południowa Afryka Grant Stafford Australia Michael Tebbutt
Szwecja Mikael Tillström
4:6, 6:4, 7:5
Zwycięzca 3. 10 maja 1998 Coral Springs Ceglana Południowa Afryka Grant Stafford Bahamy Mark Merklein
Stany Zjednoczone Vince Spadea
7:5, 6:4
Zwycięzca 4. 26 lipca 1998 Waszyngton Twarda Południowa Afryka Grant Stafford Południowa Afryka Wayne Ferreira
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
6:2, 6:4
Zwycięzca 5. 20 września 1998 Bournemouth Ceglana Wielka Brytania Neil Broad Australia Wayne Arthurs
Hiszpania Alberto Berasategui
7:6, 6:3
Finalista 2. 11 października 1998 Bazylea Twarda (hala) Południowa Afryka Piet Norval Francja Olivier Delaître
Francja Fabrice Santoro
3:6, 6:7
Finalista 3. 10 stycznia 1999 Doha Twarda Południowa Afryka Piet Norval Stany Zjednoczone Alex O’Brien
Stany Zjednoczone Jared Palmer
3:6, 4:6
Finalista 4. 17 października 1999 Wiedeń Twarda (hala) Południowa Afryka Piet Norval Niemcy David Prinosil
Australia Sandon Stolle
3:6, 4:6
Zwycięzca 6. 24 października 1999 Lyon Dywanowa (hala) Południowa Afryka Piet Norval Południowa Afryka Wayne Ferreira
Australia Sandon Stolle
4:6, 7:6(5), 7:6(4)
Zwycięzca 7. 14 listopada 1999 Sztokholm Twarda (hala) Południowa Afryka Piet Norval Stany Zjednoczone Jan-Michael Gambill
Stany Zjednoczone Scott Humphries
7:5, 6:3
Zwycięzca 8. 27 sierpnia 2000 Long Island Twarda Stany Zjednoczone Jonathan Stark Stany Zjednoczone Jan-Michael Gambill
Stany Zjednoczone Scott Humphries
6:4, 6:4
Zwycięzca 9. 8 października 2000 Hongkong Twarda Zimbabwe Wayne Black Słowacja Dominik Hrbatý
Niemcy David Prinosil
6:1, 6:2
Zwycięzca 10. 12 listopada 2000 Petersburg Twarda (hala) Kanada Daniel Nestor Japonia Thomas Shimada
Południowa Afryka Myles Wakefield
7:6(5), 7:5
Zwycięzca 11. 18 lutego 2001 Kopenhaga Twarda (hala) Zimbabwe Wayne Black Czechy Jiří Novák
Czechy David Rikl
6:3, 6:3
Zwycięzca 12. 26 sierpnia 2001 Long Island Twarda Stany Zjednoczone Jonathan Stark Czechy Leoš Friedl
Czechy Radek Štěpánek
6:1, 6:4
Zwycięzca 13. 8 września 2001 US Open, Nowy Jork Twarda Zimbabwe Wayne Black Stany Zjednoczone Donald Johnson
Stany Zjednoczone Jared Palmer
7:6(9), 2:6, 6:3
Zwycięzca 14. 6 stycznia 2002 Adelaide Twarda Zimbabwe Wayne Black Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
7:5, 6:2
Zwycięzca 15. 3 marca 2002 San Jose Twarda (hala) Zimbabwe Wayne Black Południowa Afryka John-Laffnie de Jager
Południowa Afryka Robbie Koenig
6:3, 4:6, 10–5
Finalista 5. 12 maja 2002 Rzym Ceglana Zimbabwe Wayne Black Czechy Martin Damm
Czechy Cyril Suk
5:7, 5:7
Zwycięzca 16. 16 czerwca 2002 Londyn Trawiasta Zimbabwe Wayne Black Indie Mahesh Bhupathi
Białoruś Maks Mirny
7:5, 6:3
Zwycięzca 17. 18 sierpnia 2002 Waszyngton Twarda Zimbabwe Wayne Black Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
3:6, 6:3, 7:5
Zwycięzca 18. 13 października 2002 Lyon Dywanowa (hala) Zimbabwe Wayne Black Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
6:4, 3:6, 7:6(3)
Zwycięzca 19. 27 października 2002 Sztokholm Twarda (hala) Zimbabwe Wayne Black Australia Wayne Arthurs
Australia Paul Hanley
6:4, 2:6, 7:6(4)
Finalista 6. 2 marca 2003 Dubaj Twarda Zimbabwe Wayne Black Indie Leander Paes
Czechy David Rikl
3:6, 0:6
Zwycięzca 20. 4 maja 2003 Monachium Ceglana Zimbabwe Wayne Black Australia Joshua Eagle
Stany Zjednoczone Jared Palmer
6:3, 7:5
Finalista 7. 20 lipca 2003 Stuttgart Ceglana Rosja Jewgienij Kafielnikow Czechy Tomáš Cibulec
Czechy Pavel Vízner
6:3, 3:6, 4:6
Finalista 8. 5 października 2003 Moskwa Dywanowa (hala) Zimbabwe Wayne Black Indie Mahesh Bhupathi
Białoruś Maks Mirny
3:6, 5:7
Finalista 9. 19 października 2003 Madryt Twarda (hala) Zimbabwe Wayne Black Indie Mahesh Bhupathi
Białoruś Maks Mirny
2:6, 6:2, 3:6
Finalista 10. 21 marca 2004 Indian Wells Twarda Zimbabwe Wayne Black Francja Arnaud Clément
Francja Sébastien Grosjean
3:6, 6:4, 5:7
Zwycięzca 21. 4 kwietnia 2004 Miami Twarda Zimbabwe Wayne Black Szwecja Jonas Björkman
Australia Todd Woodbridge
6:2, 7:6(12)
Zwycięzca 22. 16 maja 2004 Hamburg Ceglana Zimbabwe Wayne Black Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:4, 6:2
Finalista 11. 25 lipca 2004 Indianapolis Twarda Zimbabwe Wayne Black Australia Jordan Kerr
Stany Zjednoczone Jim Thomas
7:6(7), 6:7(3), 3:6
Finalista 12. 7 listopada 2004 Paryż Dywanowa (hala) Zimbabwe Wayne Black Szwecja Jonas Björkman
Australia Todd Woodbridge
3:6, 4:6
Finalista 13. 14 listopada 2004 Tennis Masters Cup, Houston Twarda Zimbabwe Wayne Black Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:4, 5:7, 4:6, 2:6
Zwycięzca 23. 29 stycznia 2005 Australian Open, Melbourne Twarda Zimbabwe Wayne Black Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:4, 6:4
Finalista 14. 3 kwietnia 2005 Miami Twarda Zimbabwe Wayne Black Szwecja Jonas Björkman
Białoruś Maks Mirny
1:6, 2:6
Finalista 15. 7 sierpnia 2005 Waszyngton Twarda Zimbabwe Wayne Black Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
4:6, 2:6
Zwycięzca 24. 14 sierpnia 2005 Montreal Twarda Zimbabwe Wayne Black Izrael Jonatan Erlich
Izrael Andy Ram
6:7(5), 6:3, 6:0
Finalista 16. 21 sierpnia 2005 Cincinnati Twarda Zimbabwe Wayne Black Szwecja Jonas Björkman
Białoruś Maks Mirny
6:7(3), 2:6
Finalista 17. 8 stycznia 2006 Adelaide Twarda Australia Paul Hanley Izrael Jonatan Erlich
Izrael Andy Ram
6:7(4), 6:7(10)
Zwycięzca 25. 26 lutego 2006 Rotterdam Twarda (hala) Australia Paul Hanley Izrael Jonatan Erlich
Izrael Andy Ram
7:6(4), 7:6(2)
Zwycięzca 26. 5 marca 2006 Dubaj Twarda Australia Paul Hanley Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
1:6, 6:2, 10–1
Zwycięzca 27. 22 maja 2006 Hamburg Ceglana Australia Paul Hanley Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
6:2, 7:6(8)
Zwycięzca 28. 18 czerwca 2006 Londyn Trawiasta Australia Paul Hanley Szwecja Jonas Björkman
Białoruś Maks Mirny
6:4, 3:6, 10–8
Finalista 18. 6 sierpnia 2006 Waszyngton Twarda Australia Paul Hanley Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
3:6, 7:5, 3–10
Finalista 19. 13 sierpnia 2006 Toronto Twarda Australia Paul Hanley Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
3:6, 5:7
Zwycięzca 29. 15 października 2006 Sztokholm Twarda (hala) Australia Paul Hanley Belgia Olivier Rochus
Belgia Kristof Vliegen
7:6(2), 6:4
Zwycięzca 30. 13 stycznia 2007 Sydney Twarda Australia Paul Hanley Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
6:4, 6:7(3), 10–6
Finalista 20. 21 maja 2007 Hamburg Ceglana Australia Paul Hanley Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
3:6, 4:6
Finalista 21. 19 sierpnia 2007 Montreal Twarda Australia Paul Hanley Indie Mahesh Bhupathi
Czechy Pavel Vízner
4:6, 4:6
Finalista 22. 20 kwietnia 2008 Estoril Ceglana Wielka Brytania Jamie Murray Południowa Afryka Jeff Coetzee
Południowa Afryka Wesley Moodie
2:6, 6:4, 8–10
Zwycięzca 31. 22 czerwca 2008 Nottingham Trawiasta Brazylia Bruno Soares Południowa Afryka Jeff Coetzee
Wielka Brytania Jamie Murray
6:2, 7:6(5)
Finalista 23. 6 lipca 2008 Wimbledon, Londyn Trawiasta Szwecja Jonas Björkman Kanada Daniel Nestor
Serbia Nenad Zimonjić
6:7(12), 7:6(3), 3:6, 3:6
Finalista 24. 17 sierpnia 2008 Waszyngton Twarda Brazylia Bruno Soares Francja Marc Gicquel
Szwecja Robert Lindstedt
6:7(6), 3:6
Zwycięzca 32. 12 października 2008 Sztokholm Twarda (hala) Szwecja Jonas Björkman Szwecja Johan Brunström
Szwecja Michael Ryderstedt
6:1, 6:3
Zwycięzca 33. 2 listopada 2008 Paryż Twarda (hala) Szwecja Jonas Björkman Południowa Afryka Jeff Coetzee
Południowa Afryka Wesley Moodie
6:2, 6:2
Finalista 25. 29 sierpnia 2009 New Haven Twarda Brazylia Bruno Soares Austria Julian Knowle
Austria Jürgen Melzer
4:6, 6:7(3)
Zwycięzca 34. 25 października 2009 Sztokholm Twarda (hala) Brazylia Bruno Soares Szwecja Simon Aspelin
Australia Paul Hanley
6:4, 7:6(4)

Przypisy

  1. Doubles delight for Zimbabwe (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 7 września 2001].
  2. Black & Ullyett win doubles title (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 29 stycznia 2005].
  3. Hantuchova and Ullyett capture crown (ang.). thepeninsulaqatar.com. [dostęp 28 stycznia 2002].

Bibliografia[edytuj]