Mark Philippoussis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mark Philippoussis
Mark Philippoussis
Państwo  Australia
Miejsce zamieszkania Las Vegas
Data i miejsce urodzenia 7 listopada 1976
Melbourne
Wzrost 196 cm
Masa ciała 103 kg
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 1994
Zakończenie kariery 2006
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 11
Najwyżej w rankingu 8 (19 kwietnia 1999)
Australian Open 4R (1996, 1999, 2000, 2004)
Roland Garros 4R (1997, 2000)
Wimbledon F (2003)
US Open F (1998)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 3
Najwyżej w rankingu 18 (11 sierpnia 1997)
Australian Open 2R (1996)
Roland Garros 3R (1996, 1997)
Wimbledon SF (1996)
US Open SF (1996)

Mark Philippoussis (ur. 7 listopada 1976 w Melbourne) – australijski tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk.

Kariera tenisowa[edytuj]

Philippoussis był jednym z najpotężniej serwujących zawodników na świecie. Do niego należy australijski rekord zagranych asów w meczu (zaserwował 46 asów w meczu 1/8 finału z Andre Agassim na Wimbledonie w 2003 roku). Z racji umiejętności serwisowych Philippoussis, dawniej także rekordzista świata w szybkości serwisu (jego wynik poprawiali Greg Rusedski i Andy Roddick), nosił ka kortach przydomek Scud.

W gronie tenisistów zawodowych występował w latach 1994–2006, choć grywał w profesjonalnych turniejach w kolejnych latach[1]. Zanim rozpoczął profesjonalną karierę był czołowym juniorem świata, kończąc rok 1994 na 3. miejscu w rankingu gry pojedynczej oraz z dwoma juniorskimi tytułami wielkoszlemowymi w deblu (Wimbledon i Australian Open w parze z Benem Ellwoodem). Już jako zawodowiec w przeciągu kariery awansował do 22 finałów zawodów rangi ATP World Tour, w których triumfował w 11 razy. Osiągnął w karierze dwa finały wielkoszlemowe; w finale US Open 1998 uległ Patrickowi Rafterowi w czterech setach, a w finale Wimbledonu 2003 przegrał z Rogerem Federerem w trzech setach.

W grze podwójnej Australijczyk osiągnął 6 finałów rangi ATP World Tour, z których w 3 zwyciężył.

W rankingu gry pojedynczej Philippoussis najwyżej był na 8. miejscu (19 kwietnia 1999), a w klasyfikacji gry podwójnej na 18. pozycji (11 sierpnia 1997).

Reprezentował barwy Australii w Pucharze Davisa (m.in. zdobywca decydującego punktu w finale 2003) oraz w mikstowym Pucharze Hopmana; razem z Jeleną Dokić (wówczas także reprezentującą Australię) zdobył pierwszy dla Australii Puchar Hopmana w 1999 roku.

Philippoussis 3 razy startował w turniejach singlowym igrzysk olimpijskich, w Atlancie (1996), Sydney (2000) i Atenach (2004). Najdalej dochodził do 3 rundy w Atlancie i Sydney, a z rywalizacji w Atenach odpadł w 1 rundzie.

Przez krótki czas współpracował z nim jako trener dawny australijski mistrz Wimbledonu, Pat Cash.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (11–11)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 5 marca 1995 Scottsdale Twarda Stany Zjednoczone Jim Courier 6:7(2), 4:6
Finalista 2. 8 października 1995 Kuala Lumpur Dywanowa (hala) Chile Marcelo Ríos 6:7(6), 2:6
Finalista 3. 15 października 1995 Tokio Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Michael Chang 3:6, 4:6
Zwycięzca 1. 20 października 1996 Tuluza Twarda (hala) Szwecja Magnus Larsson 6:1, 5:7, 6:4
Zwycięzca 2. 9 marca 1997 Scottsdale Twarda Stany Zjednoczone Richey Reneberg 6:4, 7:6(4)
Zwycięzca 3. 4 maja 1997 Monachium Ceglana Hiszpania Àlex Corretja 7:6(3), 1:6, 6:4
Zwycięzca 4. 15 czerwca 1997 Londyn (Queen′s) Trawiasta Chorwacja Goran Ivanišević 7:5, 6:3
Finalista 4. 28 września 1997 Tuluza Twarda (hala) Niemcy Nicolas Kiefer 5:7, 7:5, 4:6
Finalista 5. 5 października 1997 Bazylea Dywanowa (hala) Wielka Brytania Greg Rusedski 3:6, 6:7(6), 6:7(3)
Zwycięzca 5. 22 lutego 1998 Memphis Twarda (hala) Stany Zjednoczone Michael Chang 6:3, 6:2
Finalista 6. 13 września 1998 US Open, Nowy Jork Twarda Australia Patrick Rafter 3:6, 6:3, 2:6, 0:6
Zwycięzca 6. 14 lutego 1999 San José Twarda (hala) Filipiny Cecil Mamiit 6:3, 6:2
Zwycięzca 7. 7 marca 1999 Indian Wells Twarda Hiszpania Carlos Moyá 5:7, 6:4, 6:4, 4:6, 6:2
Zwycięzca 8. 13 lutego 2000 San José Twarda (hala) Szwecja Mikael Tillström 7:5, 4:6, 6:3
Finalista 7. 8 października 2000 Hongkong Twarda Niemcy Nicolas Kiefer 6:7(4), 6:2, 2:6
Finalista 8. 19 listopada 2000 Paryż Dywanowa (hala) Rosja Marat Safin 6:3, 6:7(7), 4:6, 6:3, 6:7(8)
Zwycięzca 9. 25 lutego 2001 Memphis Twarda (hala) Włochy Davide Sanguinetti 6:3, 6:7(7), 6:3
Finalista 9. 6 stycznia 2002 Adelaide Twarda Wielka Brytania Tim Henman 4:6, 7:6(6), 3:6
Finalista 10. 9 marca 2003 Scottsdale Twarda Australia Lleyton Hewitt 4:6, 4:6
Finalista 11. 6 lipca 2003 Wimbledon, Londyn Trawiasta Szwajcaria Roger Federer 6:7(5), 2:6, 6:7(3)
Zwycięzca 10. 28 września 2003 Szanghaj Twarda Czechy Jiří Novák 6:2, 6:1
Zwycięzca 11. 16 lipca 2006 Newport Trawiasta Stany Zjednoczone Justin Gimelstob 6:3, 7:5

Gra podwójna (3–3)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 23 kwietnia 1995 Hongkong Twarda Stany Zjednoczone Tommy Ho Australia John Fitzgerald
Szwecja Anders Järryd
6:1, 6:7, 7:6
Zwycięzca 2. 8 października 1995 Kuala Lumpur Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Patrick McEnroe Kanada Grant Connell
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
7:5, 6:4
Finalista 5. 16 marca 1997 Indian Wells Twarda Australia Patrick Rafter Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
6:7, 6:4, 5:7
Zwycięzca 3. 15 czerwca 1997 Londyn (Queen′s) Trawiasta Australia Patrick Rafter Australia Sandon Stolle
Czechy Cyril Suk
6:2, 4:6, 7:5
Finalista 2. 10 sierpnia 1997 Cincinnati Twarda Australia Patrick Rafter Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
6:7, 6:4, 4:6
Finalista 3. 9 marca 2003 Scottsdale Twarda Australia Lleyton Hewitt Stany Zjednoczone James Blake
Bahamy Mark Merklein
4:6, 7:6(2), 6:7(5)

Starty wielkoszlemowe (gra pojedyncza)[edytuj]

Turniej 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australia Australian Open 1R 1R 4R 2R 4R 4R 2R 3R 4R 1R 0 / 10 16–10
Francja French Open 2R 4R 2R 1R 4R 2R 2R 1R 0 / 8 10–8
Wielka Brytania Wimbledon 2R 1R QF QF QF 4R F 4R 2R 2R 0 / 10 27–10
Stany Zjednoczone US Open 3R 4R 3R F 2R 1R 3R 1R 1R 1R 0 / 10 16–10
Wygrane turnieje 0 / 1 0 / 2 0 / 4 0 / 3 0 / 4 0 / 3 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 2 0 / 3 0 / 38 N/A
Bilans spotkań 0–1 2–2 8–4 5–3 12–4 7–3 11–4 5–4 11–4 6–4 1–2 1–3 N/A 69–38

Przypisy

  1. Tadeusz Kądziela: ATP Newport. 38-letni Mark Philippoussis wrócił na kort (pol.). W: ATP Newport [on-line]. Sport.pl, 2015-07-13. [dostęp 2015-07-13].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]