Mistrz papieskich ceremonii liturgicznych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mistrz papieskich ceremonii liturgicznych, mistrz papieskich celebracji liturgicznych, skrótowo papieski ceremoniarz[a] – główny ceremoniarz Stolicy Apostolskiej, pełniący jednocześnie funkcję kierowniczą w Urzędzie Papieskich Celebracji Liturgicznych, członek najbliższej świty papieża (familiares).

Najstarszym dokumentem potwierdzającym istnienie funkcji mistrza ceremonii jest list Piusa IV z 10 maja 1563, choć istnieją dowody na możliwość powoływania podobnego urzędu już przed X wiekiem. Ostatnie regulacje dotyczące tej funkcji zostały wydane przez Jana Pawła II. Zaliczyć do nich należy przede wszystkim konstytucje: Pastor Bonus (o reformie Kurii Rzymskiej) oraz Universi Dominici Gregis o (wakacie Stolicy Apostolskiej).

Do podstawowych zadań mistrza papieskich ceremonii liturgicznych należy przygotowanie wszystkiego co jest związane z liturgią, w której uczestniczy papież lub legat sprawujący funkcję w imieniu papieża. Odpowiedzialność ta dotyczy wszystkich płaszczyzn liturgii począwszy od przygotowania modlitewników i mszałów dla uczestników, poprzez przygotowanie i rewidowanie liturgii (by była zgodna z potrzebami, wymaganiami i obowiązującymi kanonami), a skończywszy na asystowaniu papieżowi w czasie liturgii.

Do zadań szczególnych papieskiego ceremoniarza należy również:

  • odpowiedzialność za celebrację konsystorza
  • odpowiedzialność za zakrystię Watykanu i wszystkie kaplice znajdujące się w jego obrębie
  • asystowanie kamerlingowi w czasie oficjalnego stwierdzenia śmierci papieża
  • kierowanie pogrzebem papieża
  • zamknięcie kardynałów na konklawe (tzw. Extra omnes)
  • na konklawe zaświadczenie i sporządzenia aktu notarialnego stwierdzającego przyjęcia przez elekta posługi papieża i wybrania przez niego imienia
  • przygotowanie ceremonii inaugurującej pontyfikat.

Mistrz papieskich ceremonii liturgicznych mianowany jest przez papieża na okres pięciu lat.

Lista głównych ceremoniarzy papieskich[edytuj | edytuj kod]

Prefekt ceremonii papieskich[edytuj | edytuj kod]

Annibale Bugnini, delegato per le ceremonie pontificie (1968 – 9 stycznia 1970), pełnił urząd głównego ceremoniarza tymczasowo, na czas reformy liturgii.

Mistrz papieskich ceremonii liturgicznych[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Określenie to odnosi się także do każdego członka Urzędu Papieskich Celebracji Liturgicznych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]