Mniszka hawajska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mniszka hawajska
Monachus schauinslandi[1]
Matschie, 1905
Mniszka hawajska
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
(bez rangi) płetwonogie
Rodzina fokowate
Rodzaj mniszka
Gatunek mniszka hawajska
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 CR pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Mniszka hawajska[3] (Monachus schauinslandi) - gatunek ssaka płetwonogiego z rodziny fokowatych (Phocidae). Na podstawie badań molekularnych i biologicznych zasugerowano umieszczenie M. schauinslandi i M. tropicalis w rodzaju Neomonachus[4].

Opis: Osiąga długość ciała od 210 do 230 cm, samica jest większa od samca. Waga dorosłego samca wynosi 175 kg, natomiast samicy 275 kg (ciężarna samica waży ok. 300 kg). Skóra ubarwiona na szaro lub brunatno, na brzuchu jaśniejsza. Samiec jest ciemniejszy od samicy; noworodki pokryte są czarną skórą i wełnistą sierścią.

Występowanie: Północno-zachodnia część Archipelagu Hawajskiego[5].

Środowisko życia: Laguny i strefy wody płytkiej wokół atoli. Żyją także na otwartym morzu. Młode zazwyczaj wychowywane są na piaszczystych plażach.

Pożywienie: ryby, skorupiaki i głowonogi.

Struktura społeczna: Przeżywają życie samotnie, brak trwałych struktur między osobnikami obu płci.

Rozwój: Okres rozrodczy u tych fok trwa od lutego do listopada. Po kopulacji, samica jest w ciąży przez około 10,5 miesiąca. Zazwyczaj rodzi jedno młode, choć czasami zdarzają się porody bliźniacze. Masa ciała noworodka waha się w przedziale 16-18 kg. Dojrzałość płciową samce osiągają w wieku 5 lat, natomiast samice w wieku 7 lat. Dożywają do 30 lat.

Zagrożenia i ochrona: Gatunek krytycznie zagrożony wymarciem[2]. W latach 70, XX wieku, gdy stan populacji spadł do 500-600 zwierząt podjęto działania w celu zachowania gatunku. Obecnie populacja w przybliżeniu liczy 1750 osobników.

Przypisy

  1. Monachus schauinslandi, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 2,0 2,1 Littnan, C., Harting, A. & Baker, J. 2015. Neomonachus schauinslandi. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.1. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-07-14]
  3. Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 154. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Dirk-Martin Scheel, Graham J. Slater, Sergios-Orestis Kolokotronis, Charles W. Potter, David S. Rotstein, Kyriakos Tsangaras, Alex D. Greenwood i Kristofer M. Helgen. Biogeography and taxonomy of extinct and endangered monk seals illuminated by ancient DNA and skull morphology. „ZooKeys”. 409, s. 1–33, 2014. DOI: 10.3897/zookeys.409.6244 (ang.). 
  5. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Monachus schauinslandi. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 22 września 2009]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia Dzikich Zwierząt: Wybrzeża morskie.