Monika

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Monikaimię żeńskie o znaczeniu i pochodzeniu trudnym do objaśnienia. Według niektórych badaczy imię pochodzi od greckiego słowa monos oznaczającego jeden, sam, pojedynczy, jedynak i jedynaczka. Z tego samego rdzenia pochodzą takie słowa jak: monogamia, monoteizm, monaster (klasztor). Inne źródło podaje, że imię to wywodzi się od greckiego monaché, co znaczy samotna, odosobniona, i faktycznie do dziś we Włoszech zakonnica zwana jest monaca, a w niektórych dialektach wręcz monica.

W dawnych źródłach polskich (2 poł. XV w.) spotyka się formy Mońka, Muńka, lecz nie ma pewności czy pochodzą one od tego imienia. Imię w formie Monika zaczęto nadawać częściej na ziemiach polskich dopiero w XIX w., a stało się popularne począwszy od lat 70. XX w. Wśród imion nadawanych nowo narodzonym dzieciom, Monika w 2017 r. zajmowała 92. miejsce w grupie imion żeńskich[1]. W całej populacji Polek Monika zajmowała w 2017 r. 13. miejsce (381 146 nadań)[2].

Imieniny[edytuj | edytuj kod]

Data 4 maja, funkcjonująca w kalendarzach jako jeden z dni imienin Moniki[7], stanowi datę wspomnienia św. Moniki, matki św. Augustyna, sprzed reformy kalendarza liturgicznego w 1969 roku.

Znane osoby o imieniu Monika[edytuj | edytuj kod]

Odpowiedniki w innych językach[edytuj | edytuj kod]

Miejsca imienne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Statystyka imion za 2017 rok - podsumowanie. gov.pl. [dostęp 2018-02-11].
  2. 100_najpopularniejszych_imion_bez_zgonow_18.01.2017_r. gov.pl. [dostęp 2018-02-11].
  3. Santi e beati
  4. 27 sierpnia Święta Monika. Internetowa Liturgia Godzin, 2010-07-20. [dostęp 2012-05-05].
  5. Katolsk.no
  6. Santi e beati
  7. Jan Grzenia Nasze imiona, str. 220, wyd. 2002 r.