Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Muzeum Fryderyka Chopina
w Warszawie


Chopin Museum in Warsaw
Zamek Ostrogskich w Warszawie, siedziba muzeum
Zamek Ostrogskich w Warszawie, siedziba muzeum
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Adres ul. Okólnik 1
00-368 Warszawa
Data założenia 1955
Zakres zbiorów chopiniana
Oddziały
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie
Muzeum Fryderyka Chopina
w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie
Muzeum Fryderyka Chopina
w Warszawie
Ziemia 52°14′11,0760″N 21°01′23,3760″E/52,236410 21,023160
Strona internetowa muzeum
Sala Salon Mikołaja Chopina

Muzeum Fryderyka Chopina – muzeum biograficzne poświęcone Fryderykowi Chopinowi znajdujące się w Zamku Ostrogskich w Warszawie.

Muzeum jest działem Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina.

Historia[edytuj]

Muzeum zostało utworzone w 1955 przez Towarzystwo im. Fryderyka Chopina[1]. Dokumentuje życie i twórczość Fryderyka Chopina. Jest działem Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina.

Muzeum posiada jeden oddział zamiejscowy – Dom Urodzenia Fryderyka Chopina w Żelazowej Woli. W latach 1960–2014 oddziałem muzeum był Salonik Chopinów w Warszawie[2].

W zbiorach muzeum znajduje się licząca ok. 5000 obiektów kolekcja chopinianów m.in. rękopisy, listy, autografy oraz inne pamiątki osobiste po kompozytorze, fotografie, wizerunki ikonograficzne, obrazy, rysunki i grafiki. W 1999 część tej kolekcji została wpisana na listę UNESCO Pamięć Świata[3]. W Zamku Ostrogskich prezentowana jest tylko niewielka część zbiorów zgromadzonych przez Instytut.

1 marca 2010 w muzeum otwarto nową multimedialną ekspozycję zaprojektowaną przez włoskie studio Migliore + Servetto[4]. Koszt projektu wyniósł 81,5 mln zł. Środki pochodziły z budżetu państwa i z funduszy UE[5].

Muzeum jest zorganizowane zgodnie z koncepcją „muzeum otwartego”, gdzie zwiedzający odkrywają i przeżywają ekspozycję sami wybierając tempo i kolejność zwiedzania. Wystawa stała znajduje się w salach tematycznych znajdujących się na pięciu poziomach (od -2 do +2).

We czwartki w sali koncertowej muzeum odbywają się koncerty młodych pianistów w ramach cyklu „Młode Talenty”[6].

Ekspozycja[edytuj]

Poziom –2[edytuj]

Sala wystaw czasowych oraz „Słuchalnia”.

Poziom –1[edytuj]

Sale Pianista i Kompozytor, wśród eksponatów m.in. osobisty kalendarzyk Fryderyka Chopina na 1848, kopia odlewu lewej dłoni kompozytora wykonanego w 1849 oraz wyprodukowany w 1856 fortepian firmy Sebastian Erard (nr 26 606) należący do przyjaciela Chopina, Ferenca Liszta. Znajduje się tutaj również sala koncertowa, w której we czwartki w czasie roku akademickiego można wysłuchać utworów Fryderyka Chopina w interpretacjach młodych pianistów z Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie.

Poziom 0[edytuj]

Sale Żelazowa Wola i młodzieńcze peregrynacje, Warszawa oraz Salon Mikołaja Chopina. Znajduje się tutaj również pokój zabaw dla dzieci.

Poziom 1[edytuj]

Największa z trzech znajdujących się tutaj sal, Salon Paryski, jest poświęcona paryskiemu okresowi życia kompozytora. Chopin przyjechał do stolicy Francji w październiku 1831 i pozostał tutaj do końca życia. Jego gośćmi byli m.in. znani artyści, pisarze oraz czołowi przedstawiciele polskiej emigracji po powstaniu listopadowym. Ekspozycja przybliża życie towarzyskie Chopina oraz jego pracę jako prywatnego nauczyciela muzyki. Można tutaj obejrzeć m.in. ostatni fortepian kompozytora firmy Pleyel (nr 14 810), na którym grał i komponował w latach 1848-1849.

W sali Kobiety przedstawiona została różnorodność i intensywność relacji Chopina z najważniejszymi kobietami jego życia – matką Justyną i siostrą Ludwiką, oraz jego miłościami, przyjaciółkami, protektorkami i uczennicami (m.in. Marią Kalergis, Pauline Viardot, Jane Stirling i George Sand).

Ostatnia z sal, Nohant, nosi nazwę wsi w centralnej Francji upamiętnionej romansem kompozytora z George Sand. Tutaj, podczas letnich miesięcy w latach 1839–1846, Chopin skomponował wiele swoich najbardziej znanych utworów.

Poziom 2[edytuj]

Sale Podróże po Europie. Osobowość oraz Śmierć, w której można obejrzeć m.in. zasuszone kwiaty z łoża śmierci, kosmyki włosów (pamiątka przechowywana przez rodzinę w opakowaniu papierowym z odręczną adnotacją Ludwiki Jędrzejowiczowej Włosy Fryderyka przed zabalsamowaniem), kopię maski pośmiertnej kompozytora, a także album Jane Stirling zawierający fragmenty artykułów o Chopinie opublikowanych w prasie francuskiej i angielskiej bezpośrednio po jego śmierci (19 października–4 grudnia 1849).

Galeria[edytuj]

Przypisy

  1. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 892. ISBN 83-01-08836-2.
  2. Dariusz Bartoszewicz. Eksmisja Chopina na bruk. „Gazeta Stołeczna”, s. 1, 23 lutego 2016. 
  3. The Masterpieces of Fryderyk Chopin. W: UNESCO [on-line]. www.unesco.org, 1999. [dostęp 2013-02-03].
  4. Alicja Knast: Projekt Migliore + Servetto. W: Muzeum Chopina w Warszawie [on-line]. nifc.pl. [dostęp 2013-02-03].
  5. Muzeum Fryderyka Chopina otwarte na urodziny, Gazeta.pl Warszawa, 1 marca 2010.
  6. Młode Talenty w Muzeum Fryderyka Chopina. W: Narodowy Instytut Fryderyka Chopina [on-line]. nifc.pl. [dostęp 2016-03-21].

Bibliografia[edytuj]

  • Dorota Folga-Januszewska: Muzea Warszawy. Przewodnik. Olszanica: Wydawnictwo BOSZ, 2012, s. 28. ISBN 978-83-7576159-7.

Linki zewnętrzne[edytuj]