Nacięcie krocza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Schemat przedstawiający nacięcie krocza: środkowo-boczne (medio-lateral episiotomy) i w linii środkowej (midline episiotomy)

Nacięcie krocza (łac. episiotomia, ang. episiotomy) – zabieg ginekologiczno-położniczy stosowany często podczas porodu drogami natury[1], polegający na nacięciu nożyczkami ściany pochwy, mięśnia opuszkowo-gąbczastego i poprzecznego powierzchownego krocza, a także skóry, w celu ochrony przed samoczynnym pęknięciem krocza i urazem główki płodu. Zabieg jest wykonywany w 90% porodów szpitalnych w Ameryce Łacińskiej[2]. W Stanach Zjednoczonych liczba wykonywanych zabiegów nacięcia krocza w przypadku porodów szpitalnych spadła w latach 1979–1997 z 56 do 31%[3].

Opis metody[edytuj]

Najważniejszym celem nacięcia jest ochrona mięśnia zwieracza zewnętrznego odbytu, którego pęknięcie jest często powikłaniem porodu dużego dziecka lub małej podatności tkanek miękkich. Gojenie naciętych tkanek wiąże się z mniejszą ilością powikłań i jest znacznie szybsze[potrzebny przypis], niż gojenie rozerwanych fragmentów. Dodatkowo, według niektórych położników[według kogo?], zabieg ten chroni główkę płodu przed gwałtownym rozprężeniem podczas opuszczania dróg rodnych, przez co zmniejsza ryzyko pęknięcia sierpa mózgu u dziecka oraz redukuje częstość innych urazów okołoporodowych (np. porażenie splotu ramiennego, złamanie obojczyka). Nacięcie wykonuje się w momencie skrajnego rozciągnięcia tkanek, które objawia się ich zbieleniem. Przy planowanym nacięciu krocza powinno się wykonać znieczulenie miejscowe[4]. Najczęściej stosowana linia nacięcia przebiega w kierunku boczno-przyśrodkowym (mniej więcej na godzinie piątej lub siódmej). Nacięcie w tej linii względem cięcia w linii pośrodkowej daje mniejsze ryzyko nacięcia zwieracza odbytu i odbytnicy[5]. Po urodzeniu płodu i popłodu krocze zostaje zszyte (episiorraphia).

Wskazania[edytuj]

Do niedawna stosowano nacięcie krocza w sytuacjach w których występuje [6]:

  • ostry stan zagrożenia płodu w końcowej fazie porodu
  • zagrażające pęknięcie krocza (mało podatne mięśnie kanału rodnego)

Według Światowej Organizacji Zdrowia rutynowe nacięcie krocza ma szkodliwy wpływ na zdrowie kobiety, dlatego zabieg epizjotomii powinien być wykonywany tylko w przypadkach zagrożenia zdrowia dziecka[8]

Wpływ na seksualność[edytuj]

Niektóre położne przyrównują rutynowe wykonywanie nacięcia krocza do okaleczenia narządów płciowych kobiety[9]. W jednym z badań wykazano, że nacięcie krocza powoduje zwiększenie bólu w czasie stosunku i zmniejszenie nawilżania w okresie 12–18 miesięcy po porodzie, ale nie powoduje żadnych problemów z pobudzeniem i osiągnięciem orgazmu[10].

Kontrowersje[edytuj]

15 maja 2008 roku Fundacja Rodzić po Ludzku zainaugurowała ogólnopolską kampanię przeciwko rutynowemu wykonywaniu zabiegu nacięcia krocza "Nie daj się naciąć"[11]. Fundacja zwraca uwagę, że według Światowej Organizacji Zdrowia nacięcie krocza skutkuje m.in.

  • pęknięciem krocza III i IV stopnia, które rzadko powstają inaczej niż za pomocą samoczynnej kontynuacji nacięcia.
  • wzrostem utraty krwi
  • infekcjami, opuchlizną i stanami zapalnymi.
  • silniejszym i dłuższym bólem poporodowym niż ma to miejsce w przypadku spontanicznego pęknięcia, podczas którego zazwyczaj przerwana zostaje tylko śluzówka pochwy
  • osłabieniem mięśni dna miednicy
  • inkontynencją czyli nietrzymanie moczu, które w przypadku epizjotomii bądź naturalnego pęknięcia od wielkości urazu IIstopnia (II stopień jest równy kroczu naciętemu)  jest częstsze, niż u kobiet, których krocze nie zostało uszkodzone[12]

Przypisy

  1. Poród naturalny – jakość narodzin jakością życia, Dzieci są ważne [dostęp 2016-03-17] (pol.).
  2. F Althabe, JM Belizán, E Bergel. Episiotomy rates in primiparous women in Latin America: hospital based descriptive study.. „BMJ (Clinical research ed.)”. 324 (7343), s. 945-6, Apr 2002. PMID: 11964339. 
  3. AM Weber, L Meyn. Episiotomy use in the United States, 1979-1997.. „Obstetrics and gynecology”. 100 (6), s. 1177-82, Dec 2002. PMID: 12468160. 
  4. Michał Troszyński: Położnictwo - ćwiczenia : podręcznik dla studentów medycyny. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 0, s. 245. ISBN 83-200-2757-8.
  5. ACOG Practice Bulletin. Episiotomy. Clinical Management Guidelines for Obstetrician-Gynecologists. Number 71, April 2006.. „Obstetrics and gynecology”. 4 (107), s. 957–62, kwiecień 2006. PMID: 16582142. 
  6. Bręborowicz 2006 ↓, s. 403.
  7. Bręborowicz 2006 ↓, s. 352.
  8. World HealthW. H. Organization World HealthW. H., Episiotomy for vaginal birth, 2007.
  9. Joan Cameron, Karen Rawlings-Anderson, "Female circumcision and episiotomy: both mutilation?" British Journal of Midwifery, Vol. 9, Iss. 3, 01 Mar 2001, strony 137–142.
  10. Ejegård H., Ryding EL., Sjogren B. Sexuality after delivery with episiotomy: a long-term follow-up.. „Gynecologic and obstetric investigation”. 1 (66), s. 1–7, 2008. DOI: 10.1159/000113464. PMID: 18204265. 
  11. Fundacja Rodzić po Ludzku
  12. UrszulaU. Kubicka-Kraszyńska UrszulaU., AnnaA. Otffinowska AnnaA., Nacięcie krocza – konieczność czy rutyna?, 2005.

Bibliografia[edytuj]

  • Grzegorz H. Bręborowicz: Położnictwo i ginekologia. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2006. ISBN 83-200-3443-4.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.