Nathalie Delon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nathalie Delon
Imię i nazwisko Francine Canovas
Data i miejsce urodzenia 1 sierpnia 1941
Wadżda
Data i miejsce śmierci 21 stycznia 2021
Paryż
Zawód aktorka, scenarzystka, reżyserka
Współmałżonek Guy Barthelemy
(1959-1963; rozwód)
Alain Delon
(1964-1969; rozwód)
Lata aktywności 1967–2009

Nathalie Delon, właściwie Francine Canovas (ur. 1 sierpnia 1941 w Wadżdzie, zm. 21 stycznia 2021 w Paryżu[1]) – francuska aktorka, scenarzystka i reżyserka filmowa.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1959 mając 18 lat poślubiła starszego od niej o cztery lata Guya Barthelemy’ego, francuskiego żołnierza. Kilka miesięcy później na świat przyszła ich córka Nathalie i para zamieszkała w Maroku. Ich związek rozpadł się w 1963. Nathalie, nosząca teraz nazwisko Barthelemy, wyjechała do Francji, zostawiając córkę pod opieką ojca[2]. 13 sierpnia 1964 wyszła za mąż za Alaina Delona, z którym miała syna Anthony’ego (ur. 30 września 1964)[3]. Debiutowała na dużym ekranie u boku Delona w dramacie kryminalnym Samuraj (Le Samouraï, 1967) jako Jane Lagrange, traktowana przedmiotowo przez swojego kochanka, tytułowego płatnego zabójcę[4]. Pochlebne opinie krytyków o aktorstwie Alaina Delona szły w parze z nieprzychylnymi o umiejętnościach Nathalie Delon[5]. Znosiła to z coraz większym trudem. Rozczarowana odnalazła się na paryskiej scenie. 25 sierpnia 1968 doszło do rozwodu dekoracyjnej pary francuskiego ekranu[6].

Pojawiła się jeszcze na ekranie w dramacie wojennym Armia cieni (L’Armée des ombres, 1969), kryminale szpiegowskim 48 godzin (When Eight Bells Toll, 1971) z Anthonym Hopkinsem, Sinobrody (Bluebeard, 1972) z udziałem Richarda Burtona i Raquel Welch, komedii kostiumowej Bardzo ładna i bardzo wesoła historia (L'Histoire tres bonne et tres joyeuse de Colinot Trousse-Chemise, 1973) u boku Brigitte Bardot, komediodramacie Romantyczna Angielka (The Romantic Englishwoman, 1975) z Glendą Jackson i Helmutem Bergerem oraz melodramacie kostiumowym Rogera Vadima Wierna żona (Une femme fidele, 1976) jako hrabina Flora De Saint Gilles[7].

Spróbowała też swoich sił jako scenarzystka i reżyser filmu Zawiadomienie o nieszczęśliwym wypadku (Ils appellent ça un accident, 1982), w którym zagrała główną rolę, a także komedii romantycznej Słodkie kłamstwa (Sweet Lies, 1988) z Treatem Williamsem i Joanną Pacułą. Była również autorką piosenki „Island Life” pochodzącej z filmu Romana Polańskiego Frantic (1988)[8].

Zmarła 21 stycznia 2021 w wieku 79 lat w Paryżu na raka[9][10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Glamorous French star Nathalie Delon dies at 79 (ang.). France 24, 2021-01-21. [dostęp 2021-01-21].
  2. Nierozważne małżeństwo (pol.). Wirtualna Polska, 2021-01-21. [dostęp 2021-01-21].
  3. José Augustin: Nathalie Delon a 78 ans : faits sur la vie et la carrière de l'actrice (fr.). amomama.fr, 2021-01-21. [dostęp 2021-01-21].
  4. Sandra Brennan: Nathalie Delon Biography (ang.). AllMovie. [dostęp 2021-01-09].
  5. The Delons, Alain and Nathalie (ang.). Felwa AlHudaithy, 8 września 2014. [dostęp 2021-01-21].
  6. Alain Delon w bazie Notable Names Database (ang.)
  7. Nathalie Delon Biographie (fr.). AlloCiné. [dostęp 2021-01-09].
  8. Tom Grater: Nathalie Delon Dies: Glamorous French Actress Who Starred In ‘Le Samourai’ Opposite Husband Alain Delon Was 79 (ang.). Deadline, 2021-01-21. [dostęp 2021-01-21].
  9. Jacek Szczerba: Pobrali się potajemnie, poróżnili z powodów politycznych. Nie żyje francuska aktorka Nathalie Delon (pol.). „Gazeta Wyborcza”, 22 stycznia 2021. [dostęp 2021-01-22].
  10. Marta Wolf: Zmarła Nathalie Delon (pol.). Poinformowani.pl, 21 stycznia 2021. [dostęp 2021-01-22].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]