Nicholas Kaldor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nicholas Kaldor
Lata życia 1908-1986
Narodowość brytyjska
Kierunek postkeynesizm

Nicholas Kaldor (ur. 12 maja 1908 w Papworth Everard w Anglii[potrzebne źródło], zm. 30 września 1986 w Cambridgeshire) - jeden z czołowych ekonomistów z Cambridge okresu powojennego; z pochodzenia Węgier. W 1939 roku wraz z późniejszym laureatem Nagrody Nobla Johnem Hicksem opracował kryteria porównywania dobrobytu i mierzenia efektywności alokacji zasobów, które szerzej znane są jako efektywność Kaldora-Hicksa.

Kaldor kształcił się w Budapeszcie, Berlinie oraz w London School of Economics, gdzie ostatecznie został wykładowcą. Po odbyciu służby wojskowej w czasie II wojny światowej otrzymał wysokie stanowisko przy Europejskiej Komisji Gospodarczej. Do roku 1963 był również doradcą laburzystowskich rządów Wielkiej Brytanii oraz innych krajów, opracowując wstępne propozycje wprowadzenia podatku od wartości dodanej (w Polsce pod nazwą podatek od towarów i usług).

W 1966 roku został profesorem ekonomii na Uniwersytecie Cambridge. W 1974 Kaldorowi nadano szlachecki tytuł Barona Kaldor of Newnham.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]