Nicholas Kaldor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nicholas Kaldor
Káldor Miklós
Ilustracja
Nicholas Kaldor
Data i miejsce urodzenia 12 maja 1908
Budapeszt
Data i miejsce śmierci 30 września 1986
Papworth Everard
Zawód ekonomista
Narodowość brytyjska

Nicholas Kaldor, (ur. 12 maja 1908 w Budapeszcie, zm. 30 września 1986 w Papworth Everard[1]) - jeden z czołowych ekonomistów z Cambridge okresu powojennego; z pochodzenia Węgier. W 1939 roku wraz z późniejszym laureatem Nagrody Nobla Johnem Hicksem opracował kryteria porównywania dobrobytu i mierzenia efektywności alokacji zasobów, które szerzej znane są jako efektywność Kaldora-Hicksa.

Kaldor kształcił się w Budapeszcie, Berlinie oraz w London School of Economics, gdzie ostatecznie został wykładowcą. Po odbyciu służby wojskowej w czasie II wojny światowej otrzymał wysokie stanowisko przy Europejskiej Komisji Gospodarczej. Do roku 1963 był również doradcą laburzystowskich rządów Wielkiej Brytanii oraz innych krajów, opracowując wstępne propozycje wprowadzenia podatku od wartości dodanej (w Polsce pod nazwą podatek od towarów i usług).

W 1966 roku został profesorem ekonomii na Uniwersytecie Cambridge. W 1974 Kaldorowi nadano szlachecki tytuł Barona Kaldor of Newnham.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]