| Rok |
Wyróżniony |
Dziedzina |
Osiągnięcia |
| 1969 |
 |
Ragnar Anton Kittil Frisch |
Ekonometria |
za rozwój i zastosowanie modeli dynamicznych do analizy procesów ekonomicznych[4] |
 |
Jan Tinbergen |
| 1970 |
 |
Paul Samuelson |
Teoria równowagi ogólnej i teoria równowag cząstkowych |
za pracę naukową, poprzez którą rozwinął statyczną i dynamiczną teorię ekonomii i aktywnie przyczynił się do podniesienia poziomu analizy w naukach ekonomicznych[5] |
| 1971 |
|
Simon Kuznets |
Wzrost gospodarczy i historia gospodarcza |
za opartą na badaniach empirycznych interpretację wzrostu gospodarczego, która dała nowe i pogłębiła istniejące zrozumienie ekonomiczne struktur społecznych i procesów rozwoju[6] |
| 1972 |
|
John Hicks |
Teoria równowagi ogólnej |
za pionierski wkład w ekonomiczną teorię równowagi ogólnej oraz ekonomii dobrobytu[7] |
 |
Kenneth Arrow |
| 1973 |
|
Wassily Leontief |
Analiza nakładów i wyników |
za rozwój metody nakładów i wyników i jej zastosowanie do ważnych problemów ekonomicznych[8] |
| 1974 |
 |
Gunnar Myrdal |
Makroekonomia i ekonomia instytucjonalna |
za pionierską pracę w dziedzinie teorii pieniądza i wahań gospodarczych oraz za pogłębioną analizę współzależności zjawisk ekonomicznych, społecznych i instytucjonalnych[9] |
 |
Friedrich Hayek |
| 1975 |
 |
Leonid Kantorowicz |
Teoria optymalnej alokacji zasobów |
za wkład w teorię optymalnej alokacji zasobów[10] |
 |
Tjalling Koopmans |
| 1976 |
 |
Milton Friedman |
Makroekonomia |
za osiągnięcia w dziedzinie analizy konsumpcji, historii i teorii monetarnej oraz za przedstawienie złożoności polityki stabilizacyjnej[11] |
| 1977 |
 |
Bertil Ohlin |
Międzynarodowe stosunki gospodarcze |
za przełomowy wkład w teorię handlu międzynarodowego i międzynarodowych przepływów kapitałowych[12] |
 |
James Meade |
| 1978 |
 |
Herbert Simon |
Management science (zarządzanie) |
za pionierskie badania procesów podejmowania decyzji wewnątrz organizacji gospodarczych[13] |
| 1979 |
 |
Theodore Schultz |
Ekonomia rozwoju |
za pionierski wkład w badania rozwoju gospodarczego ze szczególnym uwzględnieniem problemów krajów rozwijających się[14] |
|
Arthur Lewis |
| 1980 |
|
Lawrence Klein |
Makroekonometria |
za stworzenie modeli ekonometrycznych i ich zastosowanie do analizy wahań ekonomicznych i polityki ekonomicznej[15] |
| 1981 |
 |
James Tobin |
Makroekonomia |
za analizę rynków finansowych i ich związków z decyzjami o wydatkach, zatrudnieniem, produkcją i cenami[16] |
| 1982 |
|
George Stigler |
Organizacja przemysłu |
za nowatorskie badania nad strukturami przemysłu, funkcjonowaniem rynków oraz przyczynami i skutkami regulacji publicznej[17] |
| 1983 |
 |
Gérard Debreu |
Teoria równowagi ogólnej |
za wdrożenie do teorii ekonomii nowych metod analitycznych oraz za nowe ścisłe sformułowanie teorii równowagi ogólnej[18] |
| 1984 |
|
Richard Stone |
Pomiar produktu narodowego |
za zasadniczy wkład w rozwój systemów rachunku narodowego, a tym samym ogromne usprawnienie podstaw empirycznej analizy ekonomicznej[19] |
| 1985 |
 |
Franco Modigliani |
Makroekonomia |
za pionierskie analizy oszczędzania i rynków finansowych[20] |
| 1986 |
 |
James M. Buchanan Jr. |
Finanse publiczne |
za rozwój kontraktowych i konstytucyjnych podstaw teorii podejmowania decyzji ekonomicznych i politycznych[21] |
| 1987 |
 |
Robert M. Solow |
Teoria wzrostu gospodarczego |
za wkład w teorię wzrostu gospodarczego[22] |
| 1988 |
 |
Maurice Allais |
Teoria równowagi ogólnej i teoria równowag cząstkowych |
za pionierski wkład w teorię rynków i efektywnego wykorzystywania zasobów[23] |
| 1989 |
 |
Trygve Haavelmo |
Ekonometria |
za wyjaśnienie podstaw ekonometrii w oparciu o rachunek prawdopodobieństwa i analizę równoczesnych struktur ekonomicznych[24] |
| 1990 |
|
Harry Markowitz |
Ekonomia finansowa |
za pionierskie prace w teorii ekonomii finansowej[25] |
|
Merton Miller |
 |
William Sharpe |
| 1991 |
 |
Ronald Coase |
Teoria instytucji |
za odkrycie i wyjaśnienie wpływu kosztów transakcyjnych i praw własności na strukturę instytucjonalną i funkcjonowanie gospodarki[26] |
| 1992 |
 |
Gary Becker |
Mikroekonomia i socjologia ekonomiczna |
za rozszerzenie zakresu analizy mikroekonomicznej na szeroki zakres ludzkich zachowań i interakcji, włączając zachowania pozarynkowe[27] |
| 1993 |
 |
Robert Fogel |
Historia gospodarcza |
za wkład w odnowę historii gospodarczej poprzez zastosowanie teorii ekonomii i metod ilościowych do objaśnienia zmian gospodarczych i instytucjonalnych[28] |
|
Douglass North |
| 1994 |
 |
Reinhard Selten |
Teoria gier |
za pionierską analizę równowagi w teorii gier niekooperacyjnych[29] |
 |
John Nash Jr |
|
John Harsanyi |
| 1995 |
|
Robert Lucas Jr. |
Makroekonomia |
za rozwój i zastosowanie hipotezy racjonalnych oczekiwań, a tym samym przekształcenie analizy makroekonomicznej i głębsze zrozumienie polityki gospodarczej[30] |
| 1996 |
|
James Mirrlees |
Ekonomia informacji |
za fundamentalny wkład w ekonomiczną teorię bodźców w warunkach asymetrii informacji[31] |
|
William Vickrey |
| 1997 |
 |
Robert Merton |
Ekonomia finansowa |
za nowatorską metodę wyznaczania wartości instrumentów pochodnych[32] |
 |
Myron Scholes |
| 1998 |
 |
Amartya Sen |
Ekonomia dobrobytu |
za wkład w ekonomię dobrobytu[33] |
| 1999 |
 |
Robert Mundell |
Makroekonomia międzynarodowa |
za analizę polityki pieniężnej i fiskalnej w warunkach różnych reżimów kursów wymiany oraz analizę optymalnych obszarów walutowych[34] |
| 2000 |
 |
James Heckman |
Ekonometria |
za rozwój teorii i metod analizowania prób selektywnych[35] |
 |
Daniel McFadden |
za rozwój teorii i metod analizowania wyborów dyskretnych[35] |
| 2001 |
 |
George A. Akerlof |
Ekonomia informacji |
za analizę rynków z asymetrią informacji[36] |
 |
A. Michael Spence |
 |
Joseph E. Stiglitz |
| 2002 |
 |
Daniel Kahneman |
Psychologia ekonomiczna i ekonomia eksperymentalna |
za zintegrowanie wniosków z badań psychologicznych do nauk ekonomicznych, szczególnie dotyczących ludzkich osądów i podejmowania decyzji w warunkach niepewności[37] |
 |
Vernon L. Smith |
za ustanowienie eksperymentów laboratoryjnych narzędziem empirycznej analizy ekonomicznej, szczególnie do badania alternatywnych mechanizmów rynkowych[37] |
| 2003 |
 |
Robert F. Engle |
Ekonometria |
za metody analizy ekonomicznych szeregów czasowych ze zmienną w czasie wariancją (model ARCH)[38] |
 |
Clive W. J. Granger |
za metody analizy ekonomicznych szeregów czasowych ze wspólnymi trendami (kointegrację)[38] |
| 2004 |
 |
Finn E. Kydland |
Makroekonomia |
za wkład w makroekonomię dynamiczną: spójność polityki gospodarczej w czasie oraz przyczyny leżące u podstaw cykli koniunkturalnych[39] |
 |
Edward C. Prescott |
| 2005 |
 |
Robert J. Aumann |
Teoria gier |
za poszerzenie naszego rozumienia konfliktu i kooperacji poprzez analizę z użyciem teorii gier[40] |
 |
Thomas C. Schelling |
| 2006 |
 |
Edmund S. Phelps |
Makroekonomia |
za analizę zależności międzyokresowych w polityce makroekonomicznej[41] |
| 2007 |
 |
Leonid Hurwicz |
Mikroekonomia |
za położenie podwalin pod teorię mechanism design[42] |
 |
Eric S. Maskin |
 |
Roger B. Myerson |
| 2008 |
 |
Paul Krugman |
Ekonomia międzynarodowa |
za analizę wzorców handlu i lokalizacji działalności gospodarczej[43] |
| 2009 |
 |
Elinor Ostrom |
Zarządzanie |
za analizę ekonomicznych aspektów zarządzania[44] |
 |
Oliver E. Williamson |
| 2010 |
 |
Peter Diamond |
Mikroekonomia |
za analizę rynków z frykcjami poszukiwań[45] |
 |
Dale Mortensen |
 |
Christopher Pissarides |
| 2011 |
 |
Thomas Sargent |
Makroekonomia |
za empiryczne badania nad przyczynami i skutkami w makroekonomii[46] |
 |
Christopher Sims |
| 2012 |
 |
Alvin E. Roth |
Teoria gier |
za teorię stabilnych alokacji i wykorzystanie projektowania rynku[47] |
 |
Lloyd Shapley |
| 2013 |
 |
Robert J. Shiller |
Ekonomia finansowa |
za empiryczne badania cen aktywów[48] |
 |
Eugene Fama |
 |
Lars Peter Hansen |
| 2014 |
 |
Jean Tirole |
Organizacja przemysłu i mikroekonomia |
za analizę siły rynkowej i regulacji[49] |
| 2015 |
|
Angus Deaton |
|
za analizę konsumpcji, ubóstwa i dobrobytu[50] |