Nikołaj Agiejew (generał)
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przebieg służby | |
Lata służby |
1942–1984 |
Siły zbrojne | |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Nikołaj Iwanowicz Agiejew (ros. Николай Иванович Агеев, ur. 18 kwietnia 1922 we wsi Bibikowo w guberni penzeńskiej, zm. 7 lipca 1988 w Moskwie) – radziecki generał major, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W 1939 skończył 8 klas szkoły, pracował jako ślusarz w fabryce lotniczej w Gorkim, od lipca 1942 służył w Armii Czerwonej, w sierpniu 1943 skończył szkołę wojskową w Wietłudze.
Od września 1943 walczył w wojnie z Niemcamijako dowódca czołgu i wkrótce plutonu czołgów na Froncie Briańskim, w październiku 1943 na Froncie Centralnym, od października 1943 do lutego 1944 - Białoruskim, od lutego do lipca 1944 1 Białoruskim, a w lipcu-sierpniu 1944 2 Białoruskim, uczestniczył w operacji briańskiej, homelsko-rzeczyckiej, rohaczowsko-żłobińskiej, bobrujskiej, mińskiej i białostockiej. Od października 1944 do maja 1945 był dowódcą plutonu czołgów i kompanii czołgów na 1 Froncie Ukraińskim, brał udział w operacji wschodniokarpackiej, sandomiersko-śląskiej, dolnośląskiej, górnośląskiej i praskiej, w styczniu 1945 jego pluton przeprawił się przez Przemszę w rejonie Katowic i odparł 7 kontrataków wroga, zadając mu duże straty.
Po wojnie służył w Moskiewskim i Lwowskim Okręgu Wojskowym, później w Karpackim Okręgu Wojskowym, w 1955 ukończył Wojskową Akademię Wojsk Pancernych, później służył w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, 1962-1964 był zastępcą dowódcy pułku czołgów w Moskiewskim Okręgu Wojskowym. Później pracował w Wojskowym Instytucie Języków Obcych, 1972-1980 wykładał taktykę w Wojskowej Akademii Wojsk Pancernych im. Marszałka Związku Radzieckiego R.J. Malinowskiego, 1980-1984 był I zastępcą szefa sztabu 1 Gwardyjskiej Armii Pancernej w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech (od 1981 w stopniu generała majora), w styczniu 1984 został zwolniony do rezerwy.
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (10 kwietnia 1945)
- Order Lenina
- Order Czerwonego Sztandaru (3 marca 1945)
- Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (11 marca 1985)
- Order Wojny Ojczyźnianej II klasy (13 lipca 1944)
- Order Czerwonej Gwiazdy (6 marca 1944)
- Order „Za służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” III klasy (30 kwietnia 1975)
- Medal „Za Odwagę”
- Medal „Za zasługi bojowe” (30 kwietnia 1954)
- Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945”
- Medal „Za wyzwolenie Warszawy”
- Medal „Za zdobycie Berlina”
- Medal „Weteran Sił Zbrojnych ZSRR”
- Honorowy Obywatel Miasta Mysłowice (1979)
I odznaczenia zagraniczne.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego
- Generałowie majorowie Sił Zbrojnych ZSRR
- Odznaczeni Medalem „Za Odwagę” (ZSRR)
- Odznaczeni Medalem „Za wyzwolenie Warszawy”
- Odznaczeni Medalem „Za zasługi bojowe”
- Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945”
- Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru
- Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy
- Odznaczeni Orderem Lenina
- Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy
- Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej II klasy
- Odznaczeni Orderem „Za Służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR”
- Radzieccy żołnierze II wojny światowej
- Wykładowcy Wojskowej Akademii Wojsk Pancernych im. Marszałka Związku Radzieckiego R.J. Malinowskiego
- Pochowani na Cmentarzu Wagańkowskim w Moskwie
- Urodzeni w 1922
- Zmarli w 1988