Oenanthe (ptak)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Oenanthe[1]
Vieillot, 1816[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – białorzytka zwyczajna (O. oenanthe)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

muchołówkowate

Podrodzina

kląskawki

Rodzaj

Oenanthe

Typ nomenklatoryczny

Turdus leucurus J.F. Gmelin, 1789

Synonimy
Gatunki

28 gatunków – zobacz opis w tekście

Oenantherodzaj ptaków z podrodziny kląskawek (Saxicolinae) w obrębie rodziny muchołówkowatych (Muscicapidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce, Eurazji i Ameryce Północnej[5][6].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 13–17 cm; masa ciała 12–44 g[5].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Oenanthe: epitet gatunkowy Motacilla oenanthe Linnaeus, 1758; łacińskie oenanthe „białorzytka”, od gr. οινανθη oinanthē „niezidentyfikowany ptak” wspomniany przez Arystotelesa, jego pojawienie zwiastowało sezonowe winobranie, od οινη oinē „wino”; ανθος anthos „kwiat”; powiązany później z białorzytką przez wielu autorów[7].
  • Pentholaea: gr. πενθος penthos „żałoba” (tj. czarny); λαιος laios „drozd”[8]. Gatunek typowy: Saxicola frontalis Swainson, 1837.
  • Cercomela: gr. κερκος kerkos „ogon”; μελας melas, μελανος melanos „czarny”[9]. Gatunek typowy: Cercomela asthenia Bonaparte, 1856 (= Saxicola melanura Temminck, 1824).

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[10]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oenanthe, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. L.J.P. Vieillot: Analyse d’une nouvelle ornithologie élémentaire. Paris: Deteville, libraire, rue Hautefeuille, 1817, s. 43. (fr.).
  3. J. Cabanis: Museum Heineanum: Verzeichniss der ornithologischen Sammlung des Oberamtmann Ferdinand Heine, auf Gut St. Burchard vor Halberstadt. Cz. 1. Halberstadt: In Commission bei R. Frantz, 1850–1851, s. 40. (niem.).
  4. Ch.L. Bonaparte. Espèces nouvelles et Oiseaux d’Asie et d'Amérique, et tableaux paralléliques des Pélagiens ou Gaviæ. „Comptes Rendus Hebdomadaires des Séances de l'Académie des Sciences”. 42, s. 766, 1856. (fr.). 
  5. a b D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette, Old World Flycatchers (Muscicapidae), version 1.0, [w:] S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (redaktorzy), Birds of the World, Ithaca, NY: Cornell Lab of Ornithology, 2020, DOI10.2173/bow.muscic3.01 [dostęp 2023-04-23] (ang.). Publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana rejestracja, też płatna, lub wykupienie subskrypcji
  6. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Chats, Old World flycatchers. IOC World Bird List (v11.1). [dostęp 2021-02-02]. (ang.).
  7. The Key to Scientific Names, Oenanthe [dostęp 2022-01-18].
  8. The Key to Scientific Names, Pentholaea [dostęp 2022-01-18].
  9. The Key to Scientific Names, Cercomela [dostęp 2022-01-18].
  10. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Saxicolinae Vigors, 1825 – kląskawki (wersja: 2023-03-12). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2023-04-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World [online], S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.).