Okręty podwodne typu XVIII

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Okręty podwodne typu XVIII
Rodzaj okrętu SS
Kraj budowy  III Rzesza
Zbudowane dwie
Użytkownicy III Rzesza Kriegsmarine
Uzbrojenie 23 torpedy 533 mm
Prędkość:
• na powierzchni
• w zanurzeniu

17,0 węzłów
24,0 węzłów
Wyporność:
• na powierzchni 1485 ton
• w zanurzeniu 1652 ton
Długość 71,50 m
Szerokość 8,00 m
Napęd Turbiny Waltera o mocy 15000 KM
Zasięg W wynurzeniu:5200 mili z prędkością 12 węzłów
W zanurzeniu:250 mili z prędkością 20 węzłów

Okręty podwodne typu XVIII – eksperymentalny typ niemieckich oceanicznych okrętów podwodnych. Udane testy eksperymentalnych okrętów klasy XVII napędzanych nowym rodzajem napędu – napędem Waltera, doprowadziły do przekonania o możliwości stworzenia nowego rodzaju okrętu oceanicznego o całkowicie nowych możliwościach bojowych. Znaczna prędkość okrętu w zanurzeniu dawała szansę wyjścia na pozycję bojową nawet bez obecności eskorty, a także łatwiejszego unikania przeciwnika.

Pod koniec 1942 roku Hellmuth Walter przygotował plany nowego rodzaju okrętów oceanicznych – typu XVIII. 4 stycznia 1943 roku stocznia Deutsche Werke otrzymała kontrakt na budowę dwóch prototypów według tego projektu. Okręty otrzymały numery U-796 i U-797.

W czerwcu 1943 pojawiła się koncepcja przedstawiona przez prof. Oelfkena o wykorzystaniu kadłuba okrętów typu XVIII do budowy elektrycznego U-Boota typu XXI. W rezultacie 28 marca 1944 roku zaniechano budowy U-796 i U-797.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

V.E. Tarrant Ostatni rok Kriesgmarine, maj 1944 – maj 1945, wyd. Oskar, Warszawa 2001

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Uboat.net – Okręty klasy XVIII (w jęz. angielskim)