Julia Görges

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Julia Görges
Ilustracja
Państwo  Niemcy
Data i miejsce urodzenia 2 listopada 1988
Bad Oldesloe
Wzrost 180 cm
Masa ciała 70 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny lipiec 2005
Zakończenie kariery 21 października 2020
Trener Michael Geserer
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 7 WTA, 6 ITF
Najwyżej w rankingu 9 (20 sierpnia 2018)
Australian Open 4R (2012, 2013, 2015)
Roland Garros 4R (2015)
Wimbledon SF (2018)
US Open 4R (2017, 2019)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 5 WTA, 6 ITF
Najwyżej w rankingu 12 (22 sierpnia 2016)
Australian Open SF (2015, 2016)
Roland Garros 3R (2011, 2016)
Wimbledon SF (2016)
US Open QF (2012)
Strona internetowa

Julia Görges (ur. 2 listopada 1988 w Bad Oldesloe) – niemiecka tenisistka, finalistka French Open 2014 w grze mieszanej, zwyciężczyni WTA Elite Trophy 2017 w grze pojedynczej.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Görges to tenisistka praworęczna z oburęcznym backhandem, od 2005 roku w gronie profesjonalistek.

W zawodach cyklu ITF odniosła 6 zwycięstw singlowych i tyle samo deblowych.

Jej pierwszym tytułem na poziomie WTA Tour było zwycięstwo w 2010 roku w Bad Gastein. Rok później na kortach ziemnych wygrała turniej rangi WTA Premier w Stuttgarcie oraz doszła do półfinału w Madrycie; w obu zawodach pokonała ówczesną liderkę rankingu Caroline Wozniacki.

W 2014 roku osiągnęła finał miksta podczas French Open, grając w parze z Nenadem Zimonjiciem. W 2015 roku w rozgrywkach deblowych dotarła do półfinału Australian Open i wygrała zawody w New Haven.

Kontynuując karierę deblową, w 2016 roku awansowała do półfinałów wielkoszlemowych w Australian Open i na Wimbledonie, a w Indian Wells – do finału.

Pod koniec 2017 roku wygrała w rozgrywkach gry pojedynczej w Moskwie, a następnie w zawodach WTA Elite Trophy.

Sezon 2018 Görges rozpoczęła od zdobycia tytułu w Auckland. Następnie doszła do półfinału w Petersburgu, ćwierćfinału w Dosze, finału w Charleston oraz przedostatniej rundy na Wimbledonie i w New Haven. W październiku zwyciężyła również w Luksemburgu.

W 2019 roku obroniła tytuł zdobyty przed rokiem w Auckland, a także awansowała do finału zawodów w Birmingham.

W październiku 2020 roku poinformowała o zakończeniu kariery zawodowej[1].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Trenowana jest przez Saschę Nensela, byłego szkoleniowca Nicolasa Kiefera. Ojcem tenisistki jest Klaus Görges, a matką Inga Görges. Oboje rodzice pracują w biurze ubezpieczeń. Ma starszą siostrą Maike. Zaczęła grać w tenisa jako sześciolatka. Za wzór tenisowy uważa Martinę Hingis. Lubi nawierzchnię twardą.

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

     NH, turniej nie odbył się

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 Tytuły Z–P
Australian Open A A A Q2 1R 2R 3R 4R 4R 2R 4R 2R 2R 2R 1R 3R 0 / 12 18 – 12
French Open A A A Q3 1R 2R 3R 3R 1R 2R 4R 2R 1R 3R 1R 2R 0 / 12 13 – 12
Wimbledon A A A 2R 1R 1R 3R 3R 1R 1R 1R 1R 1R SF 3R NH 0 / 12 12 – 12
US Open A A 1R 1R 1R 2R 3R 1R 1R 1R 1R 2R 4R 2R 4R A 0 / 13 11 – 13
Ranking na koniec roku 1118 425 131 102 78 40 21 18 73 75 50 54 14 14 28 0 / 49 54 – 49

Występy w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A 1R 3R 2R 2R 2R SF SF 1R A A 2R 0 / 9 14 – 9
French Open A A A A A 2R 3R 1R A 1R 1R 3R A A A A 0 / 6 5 – 6
Wimbledon A A A Q1 A QF 1R 1R QF QF 1R SF 3R A A NH 0 / 8 15 – 8
US Open A A A A 1R 3R 2R QF 2R 1R 1R 3R 1R A 1R A 0 / 10 9 – 10
Ranking na koniec roku 569 366 266 68 36 40 21 27 40 24 16 82 299 126 0 / 33 43 – 33

Występy w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A A A QF A A A A A A 0 / 1 2 – 1
French Open A A A A A A A A A F A A A A A NH 0 / 1 4 – 1
Wimbledon A A A A A 1R A QF 2R A A A A A A NH 0 / 3 3 – 3
US Open A A A A A A A 1R 1R 1R 2R A A A A NH 0 / 4 1 – 4
0 / 9 10 – 9

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
WTA Elite Trophy
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series

Gra pojedyncza 17 (7–10)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 25 lipca 2010 Bad Gastein Ceglana Szwajcaria Timea Bacsinszky 6:1, 6:4
Finalistka 1. 24 października 2010 Luksemburg Twarda (hala) Włochy Roberta Vinci 3:6, 4:6
Zwyciężczyni 2. 24 kwietnia 2011 Stuttgart Ceglana (hala) Dania Caroline Wozniacki 7:6(3), 6:3
Finalistka 2. 25 lutego 2012 Dubaj Twarda Polska Agnieszka Radwańska 5:7, 4:6
Finalistka 3. 14 października 2012 Linz Twarda (hala) Białoruś Wiktoryja Azaranka 3:6, 4:6
Finalistka 4. 9 stycznia 2016 Auckland Twarda Stany Zjednoczone Sloane Stephens 5:7, 2:6
Finalistka 5. 25 czerwca 2017 Santa Ponça Trawiasta Łotwa Anastasija Sevastova 4:6, 6:3, 3:6
Finalistka 6. 23 lipca 2017 Bukareszt Ceglana Rumunia Irina-Camelia Begu 3:6, 5:7
Finalistka 7. 6 sierpnia 2017 Waszyngton Twarda Rosja Jekatierina Makarowa 6:3, 6:7(2), 0:6
Zwyciężczyni 3. 21 października 2017 Moskwa Twarda (hala) Rosja Darja Kasatkina 6:1, 6:2
Zwyciężczyni 4. 5 listopada 2017 Zhuhai Twarda (hala) Stany Zjednoczone Coco Vandeweghe 7:5, 6:1
Zwyciężczyni 5. 7 stycznia 2018 Auckland Twarda Dania Caroline Wozniacki 6:4, 7:6(4)
Finalistka 8. 8 kwietnia 2018 Charleston Ceglana Holandia Kiki Bertens 2:6, 1:6
Zwyciężczyni 6. 20 października 2018 Luksemburg Twarda (hala) Szwajcaria Belinda Bencic 6:4, 7:5
Zwyciężczyni 7. 6 stycznia 2019 Auckland Twarda Kanada Bianca Andreescu 2:6, 7:5, 6:1
Finalistka 9. 23 czerwca 2019 Birmingham Trawiasta Australia Ashleigh Barty 3:6, 5:7
Finalistka 10. 20 października 2019 Luksemburg Twarda (hala) Łotwa Jeļena Ostapenko 4:6, 1:6

Gra podwójna 17 (5–12)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 20 lipca 2009 Portorož Twarda Czechy Vladimíra Uhlířová Francja Camille Pin
Czechy Klára Zakopalová
6:4, 6:2
Finalistka 1. 27 lipca 2009 Stambuł Twarda Szwajcaria Patty Schnyder Czechy Lucie Hradecká
Czechy Renata Voráčová
6:2, 3:6, 10–12
Finalistka 2. 12 czerwca 2010 Palermo Ceglana Stany Zjednoczone Jill Craybas Włochy Alberta Brianti
Włochy Sara Errani
4:6, 1:6
Zwyciężczyni 2. 2 sierpnia 2010 Kopenhaga Twarda Niemcy Anna-Lena Grönefeld Rosja Witalija Djaczenko
Białoruś Tacciana Puczak
6:4, 6:4
Zwyciężczyni 3. 26 września 2010 Seul Twarda Słowenia Polona Hercog Południowa Afryka Natalie Grandin
Czechy Vladimíra Uhlířová
6:3, 6:4
Finalistka 3. 17 lipca 2011 Bad Gastein Ceglana Australia Jarmila Gajdošová Czechy Eva Birnerová
Czechy Lucie Hradecká
6:4, 2:6, 10–12
Finalistka 4. 16 października 2011 Linz Twarda (hala) Niemcy Anna-Lena Grönefeld Nowa Zelandia Marina Erakovic
Rosja Jelena Wiesnina
5:7, 1:6
Finalistka 5. 7 stycznia 2012 Auckland Twarda Włochy Flavia Pennetta Czechy Andrea Hlaváčková
Czechy Lucie Hradecká
7:6(2), 2:6, 7–10
Finalistka 6. 29 kwietnia 2012 Stuttgart Ceglana (hala) Niemcy Anna-Lena Grönefeld Czechy Iveta Benešová
Czechy Barbora Záhlavová-Strýcová
4:6, 5:7
Zwyciężczyni 4. 29 kwietnia 2012 Bad Gastein Ceglana Stany Zjednoczone Jill Craybas Niemcy Anna-Lena Grönefeld
Chorwacja Petra Martić
6:7(4), 6:4, 11–9
Finalistka 7. 14 października 2012 Linz Twarda (hala) Czechy Barbora Záhlavová-Strýcová Niemcy Anna-Lena Grönefeld
Czechy Květa Peschke
4:6, 5:7
Finalistka 9. 5 stycznia 2013 Auckland Twarda Kazachstan Jarosława Szwiedowa Zimbabwe Cara Black
Australia Anastasija Rodionowa
6:2, 2:6, 5–10
Finalistka 10. 29 lipca 2013 Stanford Twarda Chorwacja Darija Jurak Stany Zjednoczone Raquel Kops-Jones
Stany Zjednoczone Abigail Spears
2:6, 6:7(4)
Finalistka 11. 14 września 2014 Québec Dywanowa (hala) Czechy Andrea Hlaváčková Czechy Lucie Hradecká
Chorwacja Mirjana Lučić-Baroni
3:6, 6:7(8)
Zwyciężczyni 5. 29 sierpnia 2015 New Haven Twarda Czechy Lucie Hradecká Chińskie Tajpej Chuang Chia-jung
Chińska Republika Ludowa Liang Chen
6:3, 6:1
Finalistka 12. 20 marca 2016 Indian Wells Twarda Czechy Karolína Plíšková Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands
Stany Zjednoczone Coco Vandeweghe
6:4, 4:6, 6–10

Gra mieszana 1 (0–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalistka 1. 5 czerwca 2014 French Open Ceglana Serbia Nenad Zimonjić Niemcy Anna-Lena Grönefeld
Holandia Jean-Julien Rojer
6:4, 2:6, 7–10

Występy w Turnieju WTA Elite Trophy[edytuj | edytuj kod]

W grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Rok Rezultat Przeciwniczka Wynik
2017 Zwycięstwo Stany Zjednoczone Coco Vandeweghe 7:5, 6:1
2018 Półfinał Australia Ashleigh Barty 6:4, 3:6, 2:6
2019 zrezygnowała ze startu mimo kwalifikacji

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wozniacki, Sharapova & the WTA stars who have retired in 2020 (ang.). wtatennis.com, 2020-11-01. [dostęp 2020-11-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]