Przejdź do zawartości

Irina-Camelia Begu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Irina-Camelia Begu
Ilustracja
Państwo

 Rumunia

Data i miejsce urodzenia

26 sierpnia 1990
Bukareszt

Wzrost

181 cm

Gra

praworęczna, oburęczny backhand

Status profesjonalny

2005

Trener

Victor Crivoi

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

5 WTA, 2 WTA 125, 12 ITF

Najwyżej w rankingu

22 (22 sierpnia 2016)

Australian Open

4R (2015)

Roland Garros

4R (2016, 2022)

Wimbledon

3R (2015, 2021, 2022)

US Open

2R (2012, 2014, 2018, 2022)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

9 WTA, 19 ITF

Najwyżej w rankingu

22 (1 października 2018)

Australian Open

SF (2018)

Roland Garros

SF (2021)

Wimbledon

QF (2018)

US Open

3R (2015)

Irina-Camelia Begu (ur. 26 sierpnia 1990 w Bukareszcie) – rumuńska tenisistka.

Kariera tenisowa

[edytuj | edytuj kod]

Karierę rozpoczęła w 2005 występując z dziką kartą na turnieju ITF w Bukareszcie, gdzie wygrała swój pierwszy mecz. Jeszcze tego samego roku udanie przeszła kwalifikacje na podobnym turnieju i dotarła do drugiej rundy turnieju głównego. W następnym roku wygrała turniej w grze deblowej i dotarła do finału gry singlowej, w którym przegrała z rodaczką Alexandrą Cadanțu. W 2007 wygrała pierwszy turniej singlowy, pokonując w finale Andreeę Mitu. W sumie wygrała dwanaście turniejów singlowych i dziewiętnaście deblowych rangi ITF.

W 2009 spróbowała swych sił w turniejach cyklu WTA i w Wielkim Szlemie. Największy sukces odniosła w kwalifikacjach do Roland Garros, gdzie dotarła do trzeciej rundy, pokonując po drodze takie zawodniczki jak Mervana Jugić-Salkić i Maša Zec Peškirič. W 2010 udanie przeszła kwalifikacje w Warszawie, ale przegrała w pierwszej rundzie turnieju głównego z Timeą Bacsinszky. 11 kwietnia 2011, jako kwalifikantka, dotarła do finału turnieju w Marbelli, w którym lepszą okazała się nr 5 na świecie, Wiktoryja Azaranka, ale sukces ten pozwolił Rumunce na awans do pierwszej setki światowego rankingu, na miejsce 97.

Wysoki ranking zapewnił jej bezpośredni udział we French Open, na którym dotarła do drugiej rundy, pokonując w pierwszej Aravane Rezaï. Bezpośrednio po rozgrywkach wielkoszlemowych w Paryżu zagrała mocno obsadzony turniej ITF w Marsylii, gdzie dotarła do finału, w którym przegrała jednak z Pauline Parmentier. W czerwcu wystąpiła w pierwszej rundzie Wimbledonu, w której przegrała z Flavią Pennettą, a tydzień po zakończeniu tych rozgrywek dotarła do finału turnieju WTA w Budapeszcie, w którym uległa Robercie Vinci.

W 2012 roku odniosła swoje pierwsze zwycięstwo w grze deblowej. W parze razem z Monicą Niculescu pokonała parę Chuang Chia-jung oraz Marina Erakovic podczas turnieju w Hobart[1]. We wrześniu zwyciężyła w pierwszym turnieju WTA w grze pojedynczej, w Taszkencie.

W 2015 roku wygrała turniej w Seulu, w finale pokonując Alaksandrę Sasnowicz.

W zawodach cyklu WTA Tour Rumunka wygrała pięć turniejów w grze pojedynczej z dziewięciu rozegranych finałów, w grze podwójnej natomiast zwyciężyła w dziewięciu turniejach z szesnastu rozegranych finałów. Triumfowała też w dwóch turniejach singlowych w cyklu WTA 125.

Historia występów wielkoszlemowych

[edytuj | edytuj kod]
Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

     NH, turniej nie odbył się

Występy w grze pojedynczej

[edytuj | edytuj kod]
Turniej 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A Q3 1R 2R 1R 4R 1R 2R 2R 2R 1R 1R 2R 2R 0 / 12 9 – 12
French Open A A A Q3 A 2R 2R 1R Q3 3R 4R 1R 3R 3R 2R 1R 4R 3R 0 / 12 17 – 12
Wimbledon A A A Q2 Q1 1R 1R 1R 2R 3R 1R 2R 1R Q2 NH 3R 3R 2R 0 / 11 9 – 11
US Open A A A Q1 A 1R 2R 1R 2R 1R 1R 1R 2R Q2 1R 1R 2R 1R 0 / 12 4 – 12
Ranking na koniec roku 974 710 231 230 214 40 52 124 42 31 29 43 66 99 76 60 34 0 / 47 39 – 47

Występy w grze podwójnej

[edytuj | edytuj kod]
Turniej 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A QF 3R 1R 2R 1R 1R SF 2R 1R 1R 1R 1R 0 / 12 11 – 12
French Open A A A A A A 1R 2R 3R 2R A QF 2R 1R 1R SF 2R 1R 0 / 11 13 – 11
Wimbledon A A A A A 1R 2R 1R 1R 2R 1R A QF 3R NH A 1R 2R 0 / 10 8 – 10
US Open A A A A A 2R 1R 1R 1R 3R 1R 1R 2R A A 2R 1R 1R 0 / 11 5 – 11
Ranking na koniec roku 821 601 406 188 157 62 37 69 56 30 170 38 23 73 123 63 134 0 / 44 37 – 44

Występy w grze mieszanej

[edytuj | edytuj kod]
Turniej 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A A A A A 2R A 1R A A A A 0 / 2 1 – 2
French Open A A A A A A A A A A A A A A NH A A A 0 / 0 0 – 0
Wimbledon A A A A A A A A A A A A A A NH A A A 0 / 0 0 – 0
US Open A A A A A A A A A A A A A A NH A A A 0 / 0 0 – 0
0 / 2 1 – 2

Finały turniejów WTA

[edytuj | edytuj kod]
Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
2009

2020
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series (2012–2020)
od
2021
WTA 1000 (obowiązkowe)
WTA 1000 (nieobowiązkowe)
WTA 500
WTA 250
WTA 125

Gra pojedyncza 9 (5–4)

[edytuj | edytuj kod]
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 10 kwietnia 2011 Marbella Ceglana Białoruś Wiktoryja Azaranka 3:6, 2:6
Finalistka 2. 10 lipca 2011 Budapeszt Ceglana Włochy Roberta Vinci 4:6, 6:1, 4:6
Zwyciężczyni 1. 15 września 2012 Taszkent Twarda Chorwacja Donna Vekić 6:4, 6:4
Finalistka 3. 19 października 2014 Moskwa Twarda (hala) Rosja Anastasija Pawluczenkowa 4:6, 7:5, 1:6
Zwyciężczyni 2. 27 września 2015 Seul Twarda Białoruś Alaksandra Sasnowicz 6:3, 6:1
Zwyciężczyni 3. 5 sierpnia 2016 Florianópolis Twarda Węgry Tímea Babos 2:6, 6:4, 6:3
Zwyciężczyni 4. 23 lipca 2017 Bukareszt Ceglana Niemcy Julia Görges 6:3, 7:5
Finalistka 4. 28 sierpnia 2021 Cleveland Twarda Estonia Anett Kontaveit 6:7(5), 4:6
Zwyciężczyni 5. 24 lipca 2022 Palermo Ceglana Włochy Lucia Bronzetti 6:2, 6:2

Gra podwójna 16 (9–7)

[edytuj | edytuj kod]
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 14 stycznia 2012 Hobart Twarda Rumunia Monica Niculescu Chuang Chia-jung
Nowa Zelandia Marina Erakovic
6:7(4), 7:6(4), 10–5
Finalistka 1. 28 kwietnia 2012 Fez Ceglana Rumunia Alexandra Cadanțu Czechy Petra Cetkovská
Rosja Aleksandra Panowa
6:3, 6:7(5), 9–11
Finalistka 2. 21 października 2012 Luksemburg Twarda (hala) Rumunia Monica Niculescu Czechy Andrea Hlaváčková
Czechy Lucie Hradecká
3:6, 4:6
Zwyciężczyni 2. 21 czerwca 2013 's-Hertogenbosch Trawiasta Hiszpania Anabel Medina Garrigues Słowacja Dominika Cibulková
Hiszpania Arantxa Parra Santonja
4:6, 7:6(3), 11–9
Zwyciężczyni 3. 22 lutego 2014 Rio de Janeiro Ceglana Argentyna María Irigoyen Szwecja Johanna Larsson
Południowa Afryka Chanelle Scheepers
6:2, 6:0
Zwyciężczyni 4. 21 września 2014 Seul Twarda Hiszpania Lara Arruabarrena Niemcy Mona Barthel
Luksemburg Mandy Minella
6:3, 6:3
Finalistka 3. 21 lutego 2015 Rio de Janeiro Ceglana Argentyna María Irigoyen Belgia Ysaline Bonaventure
Szwecja Rebecca Peterson
0:3 krecz
Finalistka 4. 3 października 2015 Wuhan Twarda Rumunia Monica Niculescu Szwajcaria Martina Hingis
Indie Sania Mirza
2:6, 3:6
Finalistka 5. 23 października 2015 Moskwa Twarda (hala) Rumunia Monica Niculescu Rosja Darja Kasatkina
Rosja Jelena Wiesnina
3:6, 7:6(7), 5–10
Zwyciężczyni 5. 23 lipca 2017 Bukareszt Ceglana Rumunia Raluca Olaru Belgia Elise Mertens
Holandia Demi Schuurs
6:3, 6:3
Zwyciężczyni 6. 15 października 2017 Tiencin Twarda Włochy Sara Errani Słowenia Dalila Jakupović
Serbia Nina Stojanović
6:4, 6:3
Zwyciężczyni 7. 6 stycznia 2018 Shenzhen Twarda Rumunia Simona Halep Czechy Barbora Krejčíková
Czechy Kateřina Siniaková
1:6, 6:1, 10–8
Finalistka 6. 30 czerwca 2018 Eastbourne Trawiasta Rumunia Mihaela Buzărnescu Kanada Gabriela Dabrowski
Xu Yifan
3:6, 5:7
Zwyciężczyni 8. 22 lipca 2018 Bukareszt Ceglana Rumunia Andreea Mitu Czarnogóra Danka Kovinić
Belgia Maryna Zanewśka
6:3, 6:4
Finalistka 7. 29 września 2018 Taszkent Twarda Rumunia Raluca Olaru Serbia Olga Danilović
Słowenia Tamara Zidanšek
5:7, 3:6
Zwyciężczyni 9. 3 lutego 2019 Hua Hin Twarda Rumunia Monica Niculescu Rosja Anna Blinkowa
Wang Yafan
2:6, 6:1, 12–10

Finały turniejów WTA 125

[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza 2 (2–0)

[edytuj | edytuj kod]
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 8 marca 2020 Indian Wells Twarda Japonia Misaki Doi 6:3, 6:3
Zwyciężczyni 2. 18 września 2022 Bukareszt Ceglana Węgry Réka Luca Jani 6:3, 6:3

Wygrane turnieje rangi ITF

[edytuj | edytuj kod]
turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75 000 $
turnieje z pulą nagród 50 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza

[edytuj | edytuj kod]
Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 09/09/2007 Rumunia Braszów ITF 10 000 ziemna Rumunia Andreea Mitu 7:6, 6:2
2. 07/09/2008 Rumunia Braszów ITF 10 000 ziemna Rumunia Diana Enache 4:6, 6:4, 6:1
3. 14/09/2008 Węgry Budapeszt ITF 10 000 ziemna Rumunia Laura Ioana Andrei 7:5, 6:1
4. 12/10/2008 Liban Dżunija ITF 50 000 ziemna Białoruś Anastasija Jakimawa 6:2, 6:0
5. 26/10/2008 Wielka Brytania Glasgow ITF 25 000 twarda Austria Patricia Mayr 2:6, 7:5, 7:6
6. 19/09/2010 Czarnogóra Podgorica ITF 25 000 ziemna Włochy Annalisa Bona 6:1, 6:1
7. 13/02/2011 Kolumbia Cali ITF 100 000 ziemna Hiszpania Laura Pous Tió 6:3, 7:6
8. 24/07/2011 Rumunia Bukareszt ITF 100 000 ziemna Hiszpania Laura Pous Tió 6:3, 7:5
9. 09/03/2014 Brazylia Campinas ITF 25 000 ziemna Rosja Aleksandra Panowa 6:2, 6:4
10. 16/03/2014 Brazylia São Paulo ITF 25 000 ziemna Rosja Aleksandra Panowa 7:5, 4:6, 6:4
11. 06/06/2014 Francja Contrexéville ITF 100 000 ziemna Estonia Kaia Kanepi 6:3, 6:4
12. 16/02/2020 Egipt Kair ITF 100 000 twarda Ukraina Łesia Curenko 6:4, 3:6, 6:2

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. AAP: Barthel wins title. hobartinternational.com.au, 2012-01-14. [dostęp 2012-01-14]. (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]