Otus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Otus[1]
Pennant, 1769[2]
Przedstawiciel rodzaju – syczek zwyczajny (O. scops)
Przedstawiciel rodzaju – syczek zwyczajny (O. scops)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd sowy
Rodzina puszczykowate
Podrodzina puszczyki
Rodzaj Otus
Typ nomenklatoryczny

Otus bakkanwena Pennant

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Otus – rodzaj ptaka z rodziny puszczykowatych (Strigidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji i Afryce[9].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 15–35 cm; masa ciała 45–310 g; rozpiętość skrzydeł 40–66 cm[10][11].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

  • Otus: łac. otus – mała, uszata sowa, gr. ωτος ōtos – uszata sowa[12].
  • Lempijius: epitet gatunkowy Strix lempiji Horsfield, 1821; jawajska nazwa Lempi ji dla syczka obrożnego[13]. Gatunek typowy: Srix lempiji Horsfield.
  • Athenoptera: rodzaj Athene Boie, 1822, pójdźka; gr. πτερον pteron – skrzydło[14]. Gatunek typowy: Ephialtes spilocephalus Blyth.
  • Gymnoscops: gr. γυμνος gumnos – goły, nagi; rodzaj Scops Brünnich, 1772[15]. Gatunek typowy: Gymnoscops insularis Tristram.
  • Heteroscops: gr. ἑτερος heteros – różny, inny; rodzaj Scops Brünnich, 1772[16]. Gatunek typowy: Scops luciae Sharpe.
  • Mimizuku: japońska nazwa Mimizuku dla uszatki[17]. Gatunek typowy: Pseudoptynx gurneyi Tweeddale.

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące współcześnie występujące gatunki[18]:

oraz wymarłe:

Przypisy

  1. Otus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. T. Pennant: Indian zoology. London: 1769, s. 3. (ang.)
  3. Ch.L. Bonaparte. Conspectus Systematis Ornithologie. „Annales des Sciences Naturelles, Zoologie”. Quatrième Série. 1, s. 112, 1854 (fr.). 
  4. Ch.L. Bonaparte. Tableau des Oiseaux de proie. „Revue et Magasin de Zoologie pure et Appliquée”. 2e Série. 6, s. 542, 1854 (fr.). 
  5. A.O. Hume: My scrap book: or rough notes on Indian zoology and ornithology. Calcutta: C.B. Lewis, Baptist Mission Press, 1869, s. 392. (ang.)
  6. H.B. Tristram. Description of a new Genus and Species of Owl from the Seychelles Islands. „Ibis”. Fourth Series. 4, s. 458, 1880 (ang.). 
  7. R.B. Sharpe. On the Ornithology of Northern Borneo. „Ibis”. Sixth Series. 1, s. 77, 1889 (ang.). 
  8. H. Hachisuka: The Birds of the Philippine Islands with Notes on the Mammal Fauna. London: H.F. & G. Witherby, 1934, s. 50. (ang.)
  9. F. Gill, D. Donsker (red.): Owls (ang.). IOC World Bird List: Version 6.4. [dostęp 2016-11-06].
  10. J.S. Marks, R.J. Cannings, H. Mikkola: Family Strigidae (Typical Owls). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 5: Barn-owls to Hummingbirds. Barcelona: Lynx Edicions, 1999, s. 153–154, 157–160, 163–165, 167–170, 183. ISBN 84-87334-25-3. (ang.)
  11. J. Fjeldså: Species Accounts of New Species. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J.Sargatal, D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. Specjalna: New Species and Global Index. Barcelona: Lynx Edicions, 2013, s. 202. ISBN 978-84-96553-88-0. (ang.)
  12. Jobling 2016 ↓, s. Otus.
  13. Jobling 2016 ↓, s. Lempijius.
  14. Jobling 2016 ↓, s. Athenoptera.
  15. Jobling 2016 ↓, s. Gymnoscops.
  16. Jobling 2016 ↓, s. Heteroscops.
  17. Jobling 2016 ↓, s. Mimizuku.
  18. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Podrodzina: Striginae Leach, 1820 - puszczyki (Wersja: 2016-08-14). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-11-06].
  19. a b Michael Wink, Petra Heidrich, Hedi Sauer-Gürth, Abdel-Aziz Elsayed, Javier Gonzalez: Molecular Phylogeny and Systematics of Owls (Strigiformes). W: C. König, F. Weick: Owls: A Guide to Owls of the World. Wyd. 2. Londyn: Christopher Helm, 2008, s. 42-63. ISBN 0300079206.
  20. a b J.-M. Pons, G.M. Kirwan, R.F. Porter, J. Fuchs. A reappraisal of the systematic affinities of Socotran, Arabian and East African scops owls (Otus, Strigidae) using a combination of molecular, biometric and acoustic data. „Ibis”. 155 (3), s. 518-553, 2013. DOI: 10.1111/ibi.12041 (ang.). 
  21. G. Sangster, B.F. King, P. Verbelen, C.R. Trainor. A new owl species of the genus Otus (Aves: Strigidae) from Lombok, Indonesia. „PLoS ONE”. 8 (2), s. e53712, 2013. DOI: 10.1371/journal.pone.0053712 (ang.). 
  22. a b H.C. Miranda Jr, D.M. Brooks, R.S. Kennedy. Phylogeny and Taxonomic Review of Philippine Lowland Scops Owls (Strigiformes): Parallel Diversification of Highland and Lowland Clades. „The Wilson Journal of Ornithology”. 123 (3), s. 441-453, 2011. DOI: 10.1676/10-185.1 (ang.). 
  23. J.C. Rando, J.A. Alcover, S.L. Olson, H. Pieper. A new species of extinct scops owl (Aves: Strigiformes: Strigidae: Otus) from São Miguel Island (Azores Archipelago, North Atlantic Ocean). „Zootaxa”. 3647 (2), s. 343–357, 2013. DOI: 10.11646/zootaxa.3647.2.6 (ang.). 
  24. J.C. Rando, H. Pieper, J.A. Alcover, S.L. Olson. A new species of extinct fossil scops owl (Aves: Strigiformes: Strigidae: Otus) from the Archipelago of Madeira (North Atlantic Ocean). „Zootaxa”. 3182, s. 29–42, 2012 (ang.). 

Bibliografia[edytuj]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2016. [dostęp 2016-11-06]. (ang.)