Przejdź do zawartości

Pandkowate

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Pandkowate
Ailuridae[1]
J.E. Gray, 1843[2]
Ilustracja
Pandka ruda (Ailurus fulgens)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Nadrząd

łożyskowce

Rząd

drapieżne

Podrząd

psokształtne

Parworząd

łasicokształtne

Rodzina

pandkowate

Typ nomenklatoryczny

Ailurus F. Cuvier, 1825

Synonimy
Podrodziny

2 podrodziny (w tym 1 wymarła + 1 wymarły rodzaj bazalny) – zobacz opis w tekście

Pandkowate[4], pandowate, pandy (Ailuridae) – rodzina ssaków z podrzędu psokształtnych (Caniformia) w obrębie rzędu drapieżnych (Carnivora), klasyfikowana do niedawna jako podrodzina pandowatych (Ailurinae) w obrębie rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae), a wcześniej do szopowatych. Do rodziny zaliczana jest obecnie tylko pandka ruda oraz spokrewnione z nią gatunki wymarłe.

Systematyka

[edytuj | edytuj kod]

Przez długi czas do pandkowatych (w randze podrodziny) zaliczano pandę wielką (Ailuropoda melanoleuca) i pandkę rudą (Ailurus fulgens). Obydwa gatunki klasyfikowano początkowo w rodzinie szopowatych[5][6] – na podstawie podobieństw w budowie czaszki i uzębienia oraz kilku innych cech morfologicznych i behawioralnych, przede wszystkim roślinożerności. W wyniku dalszych badań morfologicznych i molekularnych pojawiały się różne hipotezy dotyczące filogenezy pand. Zaliczano je do niedźwiedziowatych (Ursidae) lub też proponowano wydzielenie odrębnej rodziny pandowatych (Ailuridae). Kolejną propozycją w taksonomicznej historii pand było utworzenie odrębnych rodzin dla obydwu gatunków, ponieważ stwierdzono, że ich pokrewieństwo jest znacznie dalsze od pierwotnie zakładanego. Badania genetyczne prowadzone w ostatnich dekadach XX w. wykazały, że panda wielka jest bliżej spokrewniona z niedźwiedziami niż z jakimikolwiek innymi ssakami drapieżnymi (Carnivora)[7]. Na tej podstawie zaliczono ją do rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae).

Dalsze badania molekularne oraz odkrycie wymarłych gatunków o cechach podobnych do Ailurus fulgens skłoniły naukowców do wydzielenia rodziny pandkowatych (Ailuridae).

Podział systematyczny

[edytuj | edytuj kod]

Do rodziny należy jedna występująca współcześnie podrodzina[8][4]:

Opisano również podrodziny wymarłą[9]:

Wymarły rodzaj bazalny[9]:

  1. Pisownia oryginalna.
  2. Typ nomenklatoryczny: †Amphictis Pomel, 1853.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Ailuridae, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b J.E. Gray: List of the specimens of Mammalia in the collection of the British museum. London: The Trustees, 1843, s. xxi. (ang.).
  3. H. Winge: Jordfundne og nulevende rovdyr (Carnivora) fra Lagoa Santa, Minas Geraes, Brasilien: med udsigt over pungdyrenes slægtskab. Copenhagen: Bianco Lunos Kgl Hof-Bogtrykkeri, 1895, s. 46. (duń.).
  4. a b Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 165. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
  5. Kazimierz Kowalski: Ssaki, zarys teriologii. Warszawa: PWN, 1971.
  6. Mały słownik zoologiczny: ssaki. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1978.
  7. Slattery JP, O’Brien SJ. Molecular phylogeny of the red panda (Ailurus fulgens). „The Journal of Heredity”. 1995 Nov-Dec. PMID: 9449931.  {abstrakt) (ang.)
  8. N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.2) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-07-08]. (ang.).
  9. a b J.S. Zijlstra, Ailuridae Gray, 1843, Hesperomys project (Version 25.3.0), DOI10.5281/zenodo.7654755 [dostęp 2025-07-08] (ang.).
  10. A.N. Pomel: Catalogue méthodique et descriptif des vertébrés fossiles découverts dans le bassin hydrographique supérieur de la Loire, et surtout de la vallée de son affluent principal, L’Allier. Paris: J.-B. Baillière, 1853, s. 63. (fr.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • J.J. Flynn, M.A. Nedbal, J.W. Dragoo & R.L. Honeycutt. Whence the Red Panda?. „Molecular Phylogenetics and Evolution”. 17 (2), s. 190–199, 2000. DOI: 10.1006/mpev.2000.0819. (ang.). 
  • Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Ailuridae w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 29 maja 2008]