Parafia Ewangelicko-Augsburska w Raciborzu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Parafia Ewangelicko-Augsburska w Raciborzu
Ilustracja
Kaplica ewangelicka w Raciborzu
Państwo  Polska
Siedziba Racibórz
Adres ul. Starowiejska 67, 47-400 Racibórz
Wyznanie luteranizm
Kościół Ewangelicko-Augsburski
Diecezja katowicka
Kaplica Kaplica ewangelicka w Raciborzu
Proboszcz ks. Mirosław Sikora
Położenie na mapie Raciborza
Mapa lokalizacyjna Raciborza
Parafia Ewangelicko-Augsburska w Raciborzu
Parafia Ewangelicko-Augsburska w Raciborzu
Położenie na mapie powiatu raciborskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu raciborskiego
Parafia Ewangelicko-Augsburska w Raciborzu
Parafia Ewangelicko-Augsburska w Raciborzu
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Parafia Ewangelicko-Augsburska w Raciborzu
Parafia Ewangelicko-Augsburska w Raciborzu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Parafia Ewangelicko-Augsburska w Raciborzu
Parafia Ewangelicko-Augsburska w Raciborzu
Ziemia50°05′37″N 18°12′05″E/50,093611 18,201389

Parafia Ewangelicko-Augsburska w Raciborzuewangelicko-augsburska parafia w Raciborzu, należąca do diecezji katowickiej. Mieści się przy ulicy Starowiejskiej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki protestantyzmu na terenie Raciborza związane są z władcą ziemskim Jerzym Hohenzollernem-Ansbachem, któremu podlegał teren w okolicy miasta. Jako luteranin, pragnął zaprowadzić swoje wyznanie na terenie jemu podległym. Za jego przyczyną, w XVI wieku w Raciborzu powstały dwa zbory ewangelickie. Jednak w 1607 został ogłoszony przez Habsburgów zakaz osiedlania się na terenie miasta osób wyznania protestanckiego[1].

Dopiero po 1742, w związku z przejściem tego terenu pod panowanie Prus, doszło do odrodzenia się luteranizmu w Raciborzu. W 1779 rozpoczęto budowę kościoła ewangelickiego, mającego służyć przede wszystkim stacjonującym tam żołnierzom. W związku z jego wadami konstrukcyjnymi i groźbą zawalenia budowli, został wyburzony[1].

W 1830 do potrzeb kultu luterańskiego został zaadaptowany kościół Świętego Ducha, uprzednio rzymskokatolicki. W 1895 na terenie miasta zamieszkiwało 3.538 ewangelików, co stanowiło 15% ludności miasta. W związku niewielkim rozmiarem świątyni luterańskiej w stosunku do liczby zborowników, zdecydowano o postawieniu nowego kościoła[1]. 19 września 1909 wmurowany został kamień węgielny pod budowę, a 1 listopada 1911 odbyła się uroczystość poświęcenia nowego kościoła ewangelickiego[2]. Ołtarz oraz dzwony przeniesione zostały z wcześniejszej świątyni. Obok budynku kościoła postawiona została plebania oraz dom parafialny, w którym umieszczono przedszkole i stację diakonijną[1].

W 1945 dom parafialny został podpalony przez żołnierzy radzieckich, a plebanię zdewastowano[2]. W związku z wyjazdami oraz wysiedleniami osób narodowości niemieckiej, na terenie miasta pozostało niewielu luteran. Nie byli oni w stanie pokrywać kosztów utrzymania kościoła oraz remontu zniszczonych budynków parafii[1][2]. Nabożeństwa prowadzone były na plebanii, która została również częściowo zajęta na mieszkania[3].

W 1957 Cech Rzemiosł Różnych przystąpił do odbudowy budynku dawnego domu parafialnego, zakończonej w 1961. Umieszczono tam jego siedzibę[3].

Kościół parafialny niszczał, w związku z czym został w latach 60. XX wieku przejęty przez władze miejscowe z zamiarem przeznaczenia go na salę widowiskową[4]. Budynek plebanii przekształcono 22 lipca 1969 w Urząd Stanu Cywilnego, w związku z czym jego mieszkańców wysiedlono, a miejscem odprawiania nabożeństw stała się kaplica położona na cmentarzu ewangelickim przy ul. Starowiejskiej[3].

Budynek kościoła ostatecznie rozebrano, a w latach 1973-1978 na jego miejscu wybudowano siedzibę Szkoły Muzycznej[1].

Współczesność[edytuj | edytuj kod]

Społeczność ewangelicka miasta liczy kilkanaście osób[1]. Nabożeństwa prowadzone są w ewangelickiej kaplicy na cmentarzu przy ul. Starowiejskiej w każdą drugą i czwartą niedzielę miesiąca oraz w święta. Parafia nie posiada własnego duszpasterza, stanowisko proboszcza-administratora pełni ks. Mirosław Sikora, proboszcz parafii w Rybniku[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g ks. Jan Szywalski: Luteranie w Raciborzu. 16 sierpnia 2017. [dostęp 2018-11-11].
  2. a b c Niepowtarzalne zdjęcia kościoła ewangelickiego w Raciborzu!. Stowarzyszenie Odra 1945, 17 listopada 2017. [dostęp 2018-11-11].
  3. a b c Kościół protestancki miałby dziś 100 lat. [dostęp 2018-11-11].
  4. Kościół ewangelicko-augsburski w Raciborzu (nieistniejący). 500 lat Reformacji. [dostęp 2018-11-11].
  5. Racibórz. Luteranie.pl. [dostęp 2018-11-11].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]