Park Narodowy „Połoniny”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Park Narodowy Połoniny)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Park Narodowy „Połoniny”
Panorama NP Poloniny z Ruskeho sedla.JPG
Położenie Bukovské vrchy
(Bieszczady Zachodnie), kraj preszowski, Słowacja
Data utworzenia 1 października 1997
Powierzchnia 298,05 km²
Powierzchnia otuliny 109,73 km²
Położenie na mapie Słowacji
Mapa lokalizacyjna Słowacji
Park Narodowy „Połoniny”
Park Narodowy „Połoniny”
Ziemia49°04′N 22°27′E/49,066667 22,450000
Strona internetowa

Park Narodowy „Połoniny”[1] (słow. Národný park Poloniny) – park narodowy we wschodniej Słowacji utworzony w 1997.

Obejmuje powierzchnię około 30 000 ha, w tym 10 973 ha jest chronione. Chroni połoniny w słowackiej części Bieszczadów Zachodnich, zwanej Górami Bukowskimi (Bukovské vrchy). Lasy pierwotne Stužica, Havešová i Rožok są wpisane na listę UNESCO.

Park graniczy z polskim Bieszczadzkim Parkiem Narodowym i ukraińskim Użańskim Parkiem Narodowym, wchodząc z nimi w skład Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery „Karpaty Wschodnie”.

Flora[edytuj | edytuj kod]

Obecnie na terytorium PN „Połoniny” stwierdzono występowanie ponad 1000 gatunków roślin wyższych. Wiele z nich to gatunki rzadkie lub zagrożone wyginięciem. Florystyczną różnorodność terenu potwierdza występowanie ok. 300 gatunków grzybów, ponad 300 gatunków mszaków i ponad 100 gatunków porostów[2].

Fauna[edytuj | edytuj kod]

Teren PN „Połoniny” leży w krainie paleoarktycznej, w strefie lasów mieszanych i liściastych dzielnicy europejskiej. Położenie na pograniczu Karpat Zachodnich i Wschodnich decyduje o znacznej różnorodności tutejszej fauny. Na terenie parku do dziś stwierdzono występowanie ok. 5980 gatunków bezkręgowców, w tym m.in. 91 gat. mięczaków, 403 gat. pająków, 33 gat. ważek, 1472 gat. chrząszczy, 819 gat. motyli i 2428 gat. muchówek. Wśród 320 gatunków kręgowców jest 1 gat. kręgoustych, 24 gat. ryb, 13 gat. płazów, 8 gat. gadów, 211 gat. ptaków i 63 gat. ssaków[3].

Żubry[edytuj | edytuj kod]

Park Narodowy „Połoniny” jest współcześnie jedynym miejscem występownia dziko żyjącej populacji żubra na Słowacji. Gatunek ten został tam wtórnie introdukowany w 2004 roku (ostatniego osobnika pierwotnej populacji żubrów dziko żyjących na terenach dzisiejszej Słowacji prawdopodobnie upolował w XV wieku węgierski król Maciej Korwin). Tutejsze stado liczyło w 2012 roku 14 sztuk. Zamysłem projektu introdukcji było wytworzenie stabilnej populacji żubrów, obejmującej także stada żyjące od lat 60. XX wieku w polskim Bieszczadzkim Parku Narodowym. Istnieją dowody świadczące o tym, że żubry obu populacji spotykają się i komunikują.[4]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Polski egzonim przyjęty na XIV posiedzeniu KSNG.
  2. Buraľ Miroslav: Rastlinstvo NP Poloniny, w: "Krásy Slovenska" R. LXXXIX, nr 7-8/2012, s. 14-15
  3. Pčola Štefan: Živočišstvo NP Poloniny, w: "Krásy Slovenska" R. LXXXIX, nr 7-8/2012, s. 22-23
  4. NP Poloniny je ako jediné miesto na Slovensku domovom zubra hôrneho (słow.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]