Partia Europejskich Konserwatystów i Reformatorów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Partia Europejskich Konserwatystów i Reformatorów
European Conservatives and Reformists Party
Ilustracja
Skrót

ECR Party

Przewodniczący

Giorgia Meloni

Data założenia

1 października 2009

Adres siedziby

Rue du Trône 4, 1000 Bruksela, Belgia

Ideologia polityczna

narodowy konserwatyzm, konserwatyzm, chrześcijańska demokracja, miękki eurosceptycyzm

Grupa w Parlamencie
Europejskim

Europejscy Konserwatyści i Reformatorzy

Młodzieżówka

Europejscy Młodzi Konserwatyści

Barwy

     niebieski
     biały

Obecni eurodeputowani
67/705
[a]
Strona internetowa
Kolorem granatowym zaznaczone są kraje, w których w koalicji rządowej uczestniczą członkowie ECR Party
Logo AECR (2009–2016)
Logo ACRE (2016–2019)

Partia Europejskich Konserwatystów i Reformatorów (ang. European Conservatives and Reformists Party, ECR Party) – europejska partia polityczna o orientacji prawicowej, założona 1 października 2009 przez partie związane z grupą Europejskich Konserwatystów i Reformatorów (ECR) w Parlamencie Europejskim[1].

Nowa partia zastąpiła dotychczasowe ugrupowania: Sojusz na rzecz Europy Narodów (AEN) i Ruch na rzecz Reform Europejskich (MER). W styczniu 2010 została oficjalnie uznana przez Parlament Europejski. Do 2016 nosiła nazwę Sojusz Europejskich Konserwatystów i Reformatorów (AECR), następnie do 2019 Sojusz Konserwatystów i Reformatorów w Europie (ACRE). Skupia partie konserwatywne i umiarkowanie eurosceptyczne. Przy ugrupowaniu jako think tank działa fundacja New Direction – Foundation for European Reform.

Przewodniczącą partii jest włoska premier Giorgia Meloni, która we wrześniu 2020 zastąpiła pełniącego tę funkcję od początku czeskiego eurodeputowanego Jana Zahradila.

Deklaracja ideowa[edytuj | edytuj kod]

Podstawą działań ECR Party jest tzw. Deklaracja Praska, wymieniająca następująco brzmiące zasady[2]:

  1. Wolna przedsiębiorczość, wolny i uczciwy handel i konkurencja, minimum regulacji, niższe podatki i mniejszy udział rządu jako czynniki najlepiej zapewniające wolność osobistą i dobrobyt w wymiarze jednostkowym i narodowym.
  2. Wolność jednostek, większa odpowiedzialność osobista i większe poszanowanie zobowiązań wobec demokratycznych wartości.
  3. Trwałe dostawy czystej energii z naciskiem na bezpieczeństwo energetyczne.
  4. Znaczenie rodziny jako fundamentu społeczeństwa.
  5. Integralność i suwerenność państwa narodowego, sprzeciw wobec unijnego federalizmu i przywrócenie poszanowania zasad prawdziwej subsydiarności.
  6. Nadrzędność transatlantyckich więzi bezpieczeństwa w dynamicznym i skutecznym NATO i poparcie dla młodych demokracji w Europie.
  7. Skuteczna kontrola imigracji i położenie kresu nadużywaniu procedur azylowych.
  8. Wydajne i nowoczesne usługi publiczne oraz wrażliwość na potrzeby wspólnot miejskich i wiejskich.
  9. Położenie kresu marnotrawstwu i nadmiernej biurokracji oraz zobowiązanie się do większej przejrzystości i uczciwości w instytucjach UE i w dysponowaniu funduszami unijnymi.
  10. Poszanowanie i równe traktowanie wszystkich krajów UE, nowych i starych, dużych i małych.

Władze[edytuj | edytuj kod]

Przewodniczący:

Wiceprzewodniczący:

Sekretarz generalny:

Partie członkowskie[3][edytuj | edytuj kod]

Państwo Partia Skrót
 Bułgaria WMRO – Bułgarski Ruch Narodowy

ВМРО – Българско национално движение

WMRO-BND
 Chorwacja Chorwaccy Suwereniści

Hrvatski suverenisti

HS
 Czechy Obywatelska Partia Demokratyczna

Občanská Demokratická Strana

ODS
 Hiszpania Vox VOX
 Litwa Akcja Wyborcza Polaków na Litwie – Związek Chrześcijańskich Rodzin

Lietuvos lenkų rinkimų akcija – Krikščioniškų šeimų sąjunga

LLRA-KŠS
 Luksemburg Alternatywna Demokratyczna Partia Reform

Alternativ Demokratesch Reformpartei

ADR
 Łotwa Zjednoczenie Narodowe

Nacionālā apvienība

NA
 Niemcy My Obywatele

Wir Bürger

WB
 Polska Prawo i Sprawiedliwość PiS
 Rumunia Prawicowa Alternatywa

Alternativa Dreaptă

AD
 Słowacja Wolność i Solidarność

Sloboda a Solidarita

SaS
 Szwecja Szwedzcy Demokraci

Sverigedemokraterna

SD
 Włochy Bracia Włosi

Fratelli d’Italia

FdI

Partie partnerskie[3][edytuj | edytuj kod]

Państwo Partia Skrót
 Albania Republikańska Partia Albanii

Partia Republikane Shqiptarë

PR
 Izrael Likud

ליכוד

Likud
 Macedonia Północna WMRO – Partia Ludowa

ВMPO – Народна Партија

VMRO-NP
 Serbia Wystarczy

Dosta je bilo

DJB
 Stany Zjednoczone Partia Republikańska

Republican Party

GOP
 Wielka Brytania Ulsterska Partia Unionistyczna

Ulster Unionist Party

UPP

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Liczba eurodeputowanych ECR. Część z nich reprezentuje jednak partie zrzeszone w innych międzynarodówkach niż ECR Party bądź w żadnej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. ECR Trans-National Party Set for EU Funding – But is it legal?, neurope.eu, 18 stycznia 2010 [zarchiwizowane z adresu 2016-10-08] (ang.).
  2. AECR – Sojusz Europejskich Konserwatystów i Reformatorów, wpolityce.pl, 27 marca 2012.
  3. a b About ECR Party (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]