Pasquale Luiso

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pasquale Luiso
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 30 października 1969
Neapol
Wzrost 177 cm
Pozycja napastnik (na początku kariery prawoskrzydłowy)
Kariera juniorska
Lata Klub
1984–1986 Pro Calcio Afragolese
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1986–1990 Pro Calcio Afragolese 78 (8)
1990–1994 AS Sora 121 (58)
1994–1995 Torino FC 1 (0)
1994–1995 Delfino Pescara 1936 (wyp.) 21 (7)
1995 Chievo Werona 0 (0)
1995–1996 US Avellino 36 (19)
1996–1997 Piacenza Calcio 31 (14)
1997–2001 Vicenza Calcio 86 (24)
1998–1999 Delfino Pescara 1936 (wyp.) 15 (2)
2001–2002 UC Sampdoria 47 (13)
2002–2004 Ancona Calcio 13 (2)
2002–2003 Salernitana Calcio 1919 (wyp.) 10 (2)
2003 US Catanzaro (wyp.) 11 (0)
2004 US Catanzaro 0 (0)
2005 AS Sora 12 (2)
2005–2006 Teramo Calcio 32 (6)
2007 Celano FC 10 (6)
2007 CA Priverno 2 (0)
2007–2008 AS Sora 15 (12)
W sumie: 541 (175)
Kariera trenerska
Lata Klub
2010–2011 AS Sora
2013–2014 Sulmona Calcio
2014 Unione Triestina 2012
2014–2015 Celano FC
2016– Vicenza Calcio (Primavera)

Pasquale Luiso (ur. 30 października 1969 w Neapolu) – włoski piłkarz grający na pozycji napastnika i trener piłkarski.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Swoją karierę rozpoczął w Pro Calcio Afragolese. Od 1984 grał w drużynie juniorskiej. Po dwóch latach gry w młodzieżówce został włączony do pierwszego zespołu biorącego udział w rozgrywkach Serie C2. Reprezentował ten klub do 1990, grając na pozycji prawoskrzydłowego[1]. W 1990 trafił do AS Sora, gdzie rok później trener Claudio Di Pucchio zaczął ustawiać go jako napastnika, gdyż widział u niego predyspozycje do gry na tej pozycji[1]. Przez dwa lata strzelił w tym klubie 59 goli, co przyczyniło się do jego awansu do Serie C2 w 1992. W sezonie 1993/1994 został królem strzelców grupy Girone C w Serie C2 z 22 bramkami na koncie[2], a Sora awansowała do Serie C1 po barażach[2][3]. W 1994 przeszedł do Torino FC[3], w którym zadebiutował w Serie A[1]. Ponieważ nie był w stanie przebić się do pierwszego składu, w którym pewne miejsce mieli Ruggiero Rizzitelli i Andrea Silenzi w październiku 1994 został wypożyczony do grającej w Serie B Pescary Calcio[4], w której strzelił 7 goli w 21 meczach.

W sezonie 1995/1996 początkowo był zawodnikiem Chievo Werona[1], ale jeszcze przed jego rozpoczęciem przeniósł się do US Avellino[5]. Strzelił dla tej drużyny 19 goli w 36 meczach, ale nie uchroniło jej to przed spadkiem do Serie C1. Został wtedy wykupiony przez Chievo[5], skąd kupiła go Piacenza Calcio[6]. Grał w tym klubie na pozycji środkowego napastnika i strzelił 14 goli, w tym trzy hat-tricki[6], z czego 1 decydujący o zwycięstwie 3-2 z AC Milan 1 grudnia 1996, po którym Óscar Tabárez, ówczesny trener mediolańskiego klubu podał się do dymisji, a zastąpił go Arrigo Sacchi[1]. Rozgłos w kraju przyniosło Luiso także tańczenie makareny z kolegami z drużyny po każdym strzelonym przez niego golu[7]. Dzięki jego dobremu występowi w meczu o utrzymanie w lidze z Cagliari Calcio, w którym strzelił 2 gole, Piacenza wygrała mecz 3:1[8]. W 1997 doszło do wymiany między Piacenzą a Vicenzą, w wyniku której Luiso trafił do Vicenzy, a w odwrotnym kierunku przeszedł Roberto Murgita[9]. W swoim pierwszym sezonie w nowym klubie Luiso strzelił 8 goli w Pucharze Zdobywców Pucharów, dzięki czemu został królem strzelców tego pucharu[10]. Mimo to w następnym sezonie został wypożyczony do końca sezonu do Pescary[11], a Vicenza spadła do Serie B. Po okresie wypożyczenia Luiso wrócił do Vicenzy i głównie dzięki niemu już po roku klub ten wrócił do najwyższej klasy rozgrywkowej (13 goli w sezonie 1999/2000. W styczniu 2001 został sprzedany do Sampdorii, a w odwrotnym kierunku trafił Carmine Esposito[12]. W pierwszym sezonie zdobył dla tego zespołu 10 bramek, a Sampdoria zakończyła sezon na piątym miejscu, natomiast w kolejnym sezonie Luiso był autorem 3 goli w 26 meczach. W sierpniu 2002 genueński klub rozwiązał kontrakt z zawodnikiem[13], który niespełna miesiąc później został zatrudniony przez Ancona Calcio[14], z której go dwukrotnie wypożyczono – do Salernitany i w lipcu 2003 do US Catanzaro, które opuścił w listopadzie tego samego roku[15]. W lipcu 2004 ponownie został zawodnikiem Catanzaro[16], lecz klub nie korzystał już z jego usług, więc w styczniu 2005[16] wrócił na kilka miesięcy do Sory, po czym przeniósł się do Teramo Calcio[17]. W styczniu 2007 został zawodnikiem Celano FC[18], dla którego strzelił 6 goli w 10 meczach. Potem był przez pewien czas zawodnikiem CA Priverno, a w listopadzie 2007 wrócił do Sory, w której zakończył karierę.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 2010 został zatrudniony na stanowisku trenera AS Sora[19][20]. W pierwszym sezonie pracy zapewnił klubowi utrzymanie w lidze w ostatniej kolejce[21], a w drugim wywalczył awans do Serie D[22][23]. W sierpniu 2011 przedłużył kontrakt z zespołem[24]. W grudniu 2011 Luiso zrezygnował z prowadzenia drużyny, a funkcję trenera objął Fabrizio Perrotti[25]. W grudniu 2013 został szkoleniowcem Sulmony Calcio[26]. W lipcu 2014 objął posadę trenera Unione Triestina 2012[27]. W sierpniu 2014 objął posadę szkoleniowca Celano FC[28], a w lutym 2015 został zwolniony[29]. 1 sierpnia 2016 objął posadę trenera młodzieżowej drużyny Vicenzy Calcio[30].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Pasquale Luiso – Il bomber e la lavatrice (wł.). solocalcio.com. [dostęp 2013-11-04].
  2. a b Maurizio Mariani: Italy Championship 1993/94 (ang.). rsssf.com. [dostęp 2013-11-04].
  3. a b Spareggi C2, Sora promosso, Trento salvo. „La Repubblica”, s. 46, 1994-06-27. Gruppo Editoriale L'Espresso Spa. OCLC 11003889 (wł.). 
  4. Calcio news. „La Repubblica”, s. 26, 1994-10-28. Gruppo Editoriale L'Espresso Spa. OCLC 11003889 (wł.). 
  5. a b Il Piacenza rilancia con Pasquale Luiso. „Libertà”, s. 27, 1996-07-29. Editoriale Libertà s.p.a. (wł.). 
  6. a b La rosa 1996/1997 (wł.). storiapiacenza1919.it. [dostęp 2013-11-04].
  7. Enzo Sasso. Il Piacenza balla la macarena con Luiso. Valencia disobbedisce e sbaglia un rigore. „Corriere della Sera”, s. 42, 1996-10-21. Rcs Quotidiani S.p.A.. ISSN 1120-4982. OCLC 608152148 (wł.). 
  8. LO SPAREGGIO: CAGLIARI – PIACENZA 1-3 (wł.). storiapiacenza1919.it. [dostęp 2013-11-04].
  9. La rosa 1997/1998 (wł.). storiapiacenza1919.it. [dostęp 2013-11-04].
  10. Giancarlo Padovan. Vicenza, nella coppa restano solo lacrime. „Corriere della Sera”, s. 45, 1998-04-17. Rcs Quotidiani S.p.A.. ISSN 1120-4982. OCLC 608152148 (wł.). 
  11. Dario Di Gennaro: Negri al Vicenza, Luiso in B (wł.). rai.it, 1999-01-23. [dostęp 2013-11-04].
  12. Scambio Luiso-Esposito (wł.). rai.it, 2001-01-04. [dostęp 2013-11-04].
  13. Davide Pastore: Luiso svincolato dalla Samp (wł.). tuttomercatoweb.com, 2002-08-18. [dostęp 2013-11-04].
  14. Davide Pastore: Ancona: arriva Luiso (wł.). tuttomercatoweb.com, 2002-09-08. [dostęp 2013-11-04].
  15. Completed transfers: 1^ Divisione B 2003/2004 (ang.). footballdatabase.eu. [dostęp 2013-11-04].
  16. a b Completed transfers: 1^ Divisione B 2004/2005 (ang.). footballdatabase.eu. [dostęp 2013-11-05].
  17. Michele Natalini: Teramo, preso Luiso (wł.). rivieraoggi.it, 2005-09-12. [dostęp 2016-09-13].
  18. Stefano Sica: UFFICIALE: Pasquale Luiso e Stefano Bagalini al Celano (wł.). tuttomercatoweb.com, 2007-01-31. [dostęp 2013-11-04].
  19. Massimiliano Arrichiello: SORA: IL TORO DI SORA, PASQUALE LUISO E' IL NUOVO ALLENATORE! (wł.). sportinoro.biz, 2010-01-20. [dostęp 2013-11-04].
  20. Pasquale Luiso Nuovo allenatore del Sora Calcio 1907 (wł.). vitaciociara.it, 2010-01-20. [dostęp 2013-11-04].
  21. Alessio Calfapietra: Pasquale Luiso ed il Sora: impresa ad un passo (wł.). tuttomercatoweb.com, 2011-05-17. [dostęp 2013-11-04].
  22. Mirko Cervelli: La rivincita di Pasquale Luiso: è il Sora la regina del girone B. Ko la Lupa di Pochesci (wł.). calciodellatuscia.it. [dostęp 2013-11-04].
  23. Alessio Calfapietra: Luiso Toro indomabile: Sora promosso (wł.). tuttomercatoweb.com, 2011-05-22. [dostęp 2013-11-04].
  24. Giulia Borletto: UFFICIALE: Pasquale Luiso confermato al Sora (wł.). tuttomercatoweb.com, 2011-08-04. [dostęp 2013-11-04].
  25. Stefano Sica: UFFICIALE: Sora, via Luiso. Ecco Perrotti (wł.). tuttomercatoweb.com, 2011-12-01. [dostęp 2013-11-04].
  26. Pasquale Luiso nuovo allenatore del Sulmona (wł.). ilcentro.gelocal.it, 2013-12-27. [dostęp 2016-09-13].
  27. Antonello Rodio: La Triestina ha l’allenatore: è Luiso, l’ex “Toro di Sora” (wł.). ilpiccolo.gelocal.it, 2014-07-10. [dostęp 2016-09-13].
  28. Chiara Biondini: UFFICIALE: Celano, Luiso nuovo allenatore e Capaldi amministratore unico (wł.). tuttomercatoweb.com, 2014-08-11. [dostęp 2016-09-13].
  29. Giammarco Giardini: Cambio al Celano, esonerato Pasquale Luiso (wł.). ilcentro.gelocal.it, 2015-02-19. [dostęp 2016-09-13].
  30. Ritorna il Toro di Sora (wł.). vicenzacalcio.com, 2016-07-06. [dostęp 2016-09-13].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]