Wiktor Hraczow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiktor Hraczow
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Wiktor Ołeksandrowycz Hraczow
Data i miejsce urodzenia 17 września 1956
Dzerżynśk
Wzrost 173 cm
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1974 Dzerżyneć Dzierżyńsk ? (?)
1975 Spartak Orzeł ? (?)
1976–1978 Kolhozçi Aszchabad 104 (23)
1979 Torpedo Moskwa 12 (0)
1980–1981 Szachtar Donieck 48 (16)
1982 Spartak Moskwa 5 (1)
1982–1990 Szachtar Donieck 227 (49)
1990–1991 DVSC Debreczyn 16 (3)
1991–1993 Budapesti Vasutas 39 (10)
1993–1994 DVSC Debreczyn 25 (6)
1994 Szachtar Donieck 6 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1983–1984  ZSRR olimpijska 6 (1)
1984  ZSRR 1 (0)
W sumie: 7 (1)
Kariera trenerska
Lata Klub
1995–1996 Szachtar-2 Donieck (asystent)
1996–1997 Szachtar-2 Donieck
1998 Tawrija Symferopol
1999–2000 Szachta Ukrainy
2000 Ukraina amatorska
2000–2002 Szachtar-3 Donieck
2002–2003 Szachtar-2 Donieck
2004–2012 Kyjiw-Konti Konstantynówka

Wiktor Ołeksandrowycz Hraczow, ukr. Віктор Олександрович Грачов, ros. Виктор Александрович Грачёв, Wiktor Aleksandrowicz Gracziow (ur. 17 września 1956 w ówczesnym Dzerżynśku, w obwodzie donieckim) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji napastnika, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek Szkoły Piłkarskiej Dzerżyneć Dzierżyńsk, skąd trafił do drużyny Spartak Orzeł. W latach 1976-1978 odbywał służbę wojskową w Kolhozçi Aszchabad. Potem został zaproszony do Torpeda Moskwa, jednak przez kontuzję przeszedł w 1980 do Szachtara Donieck. W 1980 został zaproszony do Spartaka Moskwa, gdzie otwierały się perspektywy gry w reprezentacji. Jednak ponownie kontuzja nie pozwoliła zagrać na odpowiednim poziomie. W 1982 powrócił do Szachtara Donieck. Był jednym z najlepszych napastników Szachtara. W latach 1990-1994 występował w węgierskich klubach DVSC Debreczyn i Budapesti Vasutas. W 1994 po raz trzeci wrócił do Szachtara Donieck, gdzie i zakończył karierę piłkarską w wieku 38 lat.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

18 maja 1983 zadebiutował w olimpijskiej reprezentacji w spotkaniu eliminacyjnym z Bułgarią zremisowanym 2:2. Łącznie w niej rozegrał 6 meczów, strzelił 1 gola. 15 maja 1984 występował w radzieckiej reprezentacji w spotkaniu towarzyskim z Finlandią wygranym 3:1.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery zawodniczej od 1995 najpierw był asystentem trenera Szachtara Donieck, a następnie trenował trzecią i drugą drużynę Szachtara. W 1999 prowadził pierwszoligowy klub Tawriję Symferopol. Od 2004 główny trener amatorskiej drużyny Kyjiw-Konti Konstantynówka[1].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]