Patera (naczynie obrzędowe)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Patera, ok. 500 p.n.e.
Patera z III w p.n.e.

Patera, fiale (stgr. фιάλη) – naczynie obrzędowe o kształcie spłaszczonej misy na nóżce używane przez starożytnych Greków podczas sympozjonu oraz Rzymian podczas libacji[1]. Służyło do składania na nim ofiar.

Greckie fiale wykonywane były z gliny lub brązu, miały kształt płaskiej czarki[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Encyklopedia popularna PWN. [T.] 7, Ork - Psy. Warszawa: Świat Książki, 1998, s. 131. ISBN 83-7129-542-1.
  2. fiala, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2022-07-18].